Publicystyka - ngo.pl

Jędrzej Dudkiewicz, warszawa.ngo.pl: – Co spowodowało, że zdecydował się Pan kandydować do Warszawskiej Rady Działalności Pożytku Publicznego (WRP)? Jaką rolę chciałby Pan pełnić w WRP?

Andrzej Kusyk: – Pytają mnie: co spowodowało, że ty biznesmen, którego produkty mają rosnącą wartość, jeszcze większą w czasach pandemii, który nie ma nadmiaru czasu na wykonywanie swoich zawodowych czynności, którego interesy w żaden sposób nie łączą się ze sprawami miejskimi, postanowiłeś ubiegać się o pracę społeczną w Warszawskiej Radzie Działalności Pożytku Publicznego?

Jako biznesmen, nie wiem. Wiem natomiast, skąd bierze się moja energia do działań proekologicznych i społecznych. Przy czym ludzi i społeczeństwo oraz społeczności ściśle w swojej świadomości kojarzę z przyrodą. Człowiek jest częścią przyrody, a nie jej panem. Pandemia jasno to ujawnia. Pewnie dlatego dla moich rodziców, a zwłaszcza dla mojej mamy, pieniądze (rzeczy) i sposób ich pozyskiwania stanowiły jedność. Nie było dnia, abym nie miał rozmowy o sposobach takiego funkcjonowania, które nie szkodzi innym, także zwierzętom i roślinom.

Do starań o udział w pracach WRDPP zachęciły mnie też sukcesy Klubu Przyjaciół Rembertowa (KPR), którego jestem członkiem. Okazało się, że wieloletnie konsekwentne działania KPR-u doprowadziły do zbudowania koło stacji PKP w Rembertowie przyjaznego ludziom centrum handlowego. Tam, gdzie PKP razem z władzami Warszawy planowały betonowe kilkupiętrowe monstrum dla nadmiaru samochodów w mieście. Okazało się, że samochody parkują na ziemi, bez tej szkodliwej dla miasta budowli. KPR przez kilka lat opracowało alternatywny transport dla północno-wschodniej Warszawy i przyległych gmin. Pomagałem w tej pracy, kojarząc wysłannika KPR-u z doświadczeniem miasta Grenoble, które 40 lat temu rozwiązywało problemy transportowe, te same, które my w Warszawie teraz powinniśmy rozwiązywać, korzystając z zewnętrznych doświadczeń.

Jakie sprawy będą dla Pana priorytetem w WRP?

– Obsługa gospodarstw domowych, z gospodarzami (prosumentami), to reagowanie na modernizacyjne nasze potrzeby budowy i eksploatacji obiektów technicznych, zamiast wymieniania ich w istocie na śmieci. Potrzebujemy w Warszawie takiej unifikacji domowych obiektów technicznych (części mieszkań i przedmiotów gospodarstw domowych), aby przedłużać żywotność okien, podłóg, pralek, lodówek, szpadli, ogrodzeń, itd., itp. Potrzebujemy takiej edukacji szkolnej i pozaszkolnej, z wykorzystywaniem Internetu, aby prosument mógł dokupić sobie standardową śrubę do pedału mechanizmu korbowego jego roweru (za 2 zł), gdy wszystkie rowery, sprzedawane np. w Warszawie, będą miały normatywne w/w śruby, np. metryczne o średnicy 8 mm i długości np. 35 mm. Ewentualnie 2-3 typy, ale nie dowolną (nie standaryzowaną) ilość różnych śrub do różnych rowerów.

Przedstawiłem na przykładzie gospodarowanie w obiegu zamkniętym (GOZ), gdy nie potrzebujemy wymiany roweru, po zużyciu się jednej śruby. Niestety przedmiotowe traktowanie klientów, czyli wylansowanie konsumentów, doprowadziło do smogu nie tylko w Warszawie i do uruchomienia katastrofalnego procesu klimatycznego. Chcę się katastrofalnemu klimatycznemu procesowi przeciwstawiać wszędzie, także w Warszawskiej Radzie Działalności Pożytku Publicznego, nie przez ogólne hasła, lecz przez konkretne projekty, będące realizacją teoretycznie obowiązującej Strategii Rozwoju Warszawy.

Największe moje sukcesy miałem w sporcie, reprezentując Polskę. Stąd nie mniej uwagi, jak dla GOZ, poświęcę tworzeniu młodym warszawiankom i warszawiakom warunków do rozwoju sportu, podstawy fizycznego rozwoju.

Co uważa Pan za najważniejsze wyzwanie, przed którym stoi Warszawa, z czym musi ona sobie poradzić w pierwszej kolejności, przy pomocy NGO?

– Nie zabiegam o wpływy, pożyteczne przy staraniach o dofinansowanie. Staram się natomiast pokazywać możliwości budowy Warszawy przyjaznej przyrodzie, w tym ludziom. Na te sprawy wygospodarowuję czas. Największy warszawski problem to budowa gospodarowania w obiegu zamkniętym, inaczej nazywanej gospodarką cyrkularną, dzięki której będzie mniej dymu w mieście, przy mniejszej ilości ,,produkcji” gazów cieplarnianych. Akceptuję wyższe opłaty za odbiór odpadów z gospodarstw domowych, ale tylko wtedy, gdy uruchomimy recykling i produkcję towarów z półfabrykatów, a także wtedy, gdy warszawscy konsumenci (petenci) światowych korporacji zaczną się stawać prosumentami, wpływający na zakres i rodzaje produktów sprzedawanych w Warszawie, a także na zamawianie ekologicznie uzasadnionej obsługi gospodarstw domowych.

ZOBACZ TAKŻE: Andrzej Kusyk - informacja przesłana ze zgłoszeniem kandydatury do Centrum Komnikacji Społecznej

Andrzej Kusyk – urodził się 31.01.1964 r. w Warszawie. W szkołach interesowała go: historia, sport, zajęcia z przystosowania obywatelskiego, zajęcia praktyczno-techniczne i praktyki z dziedziny mechaniki i obróbki skrawaniem. Z zajęć sportowych najbardziej wciągnęło go strzelectwo SKEET. Największe osiągnięcia to czterokrotne wicemistrzostwo Polski, punktowane miejsca na Mistrzostwach Europy i Świata, członek Kadry Olimpijskiej. Sportem tym interesuje się nadal, z pozycji trenera i doradcy. Uprawnienia trenerskie uzyskał na przełomie 1987-1989 r. W Związku Łowieckim przez 8 lat pełnił funkcję skarbnika i do dnia dzisiejszego jest sędzią strzelectwa oraz ekspertem broni palnej. 

Służba przyrodzie też jest jego pasją. Dlatego, w rozstrzygającym stopniu, posługując się własnymi finansowymi środkami, dokonywał w latach 2017-2019: 1) pomiarów ruchu drogowego w Rembertowie, 2) pomiarów jakości powietrza w Rembertowie. 

Jest aktywnym członkiem Klubu Przyjaciół Rembertowa. Założył Stowarzyszenie Przedsiębiorcy Rembertowa i stara się pozyskać przedsiębiorców do transformacji biznesowych działań w służbie ochrony klimatu.

Jest biznesmenem i producentem zdrowej żywności. Otrzymał od Ministerstwa Rolnictwa znak Produkt Polski, a także pozytywne rekomendacje Slow Food. Jest entuzjastą europejskiego programu gospodarowania w obiegu zamkniętym, którego celem jest ograniczanie odpadów.