Publicystyka - ngo.pl

Majowe posiedzenie Warszawskiej Rady Działalności Pożytku publicznego rozpoczęło się od prośby, z którą do WRP skierowała się Branżowa Komisja Dialogu Społecznego ds. lokalowych i ochrony praw lokatorów: chodzi o pośredniczenie w rozmowach z Biurem Gospodarki Odpadami (BGO).

W lutym ubiegłego roku BKDS zwrócił się do Biura z prośbą o przedstawienie kosztorysu planowanych zmian w opłatach za śmieci. W kontaktach z Biurem pomoc obiecał wówczas prezydent Paweł Rabiej, w uzyskaniu odpowiedzi próbowało pośredniczyć Biuro Polityki Lokalowej, ale do tej pory społecznicy nie otrzymali satysfakcjonującej odpowiedzi. Dlatego przygotowali kolejne pismo, tym razem adresowane do Prezydenta m.st. Warszawy.

– Dzieje się źle i bardzo źle. Za odbiór odpadów płacimy dużo i będziemy płacić jeszcze więcej. W Warszawie brakuje systemu, który pozwoliłby na odpowiednie zagospodarowanie odpadów. Biuro Gospodarki Odpadami proponuje budowę spalarni, podczas gdy to jest rozwiązanie, od którego Unia Europejska odchodzi i już nie finansuje takich inwestycji – mówiła Ewa Kościuch-Manandhar ze Stowarzyszenia Warszawiak na Swoim, przewodnicząca BKDS ds. lokalowych i ochrony praw lokatorów. – Chcemy doprowadzić do tego, aby przeprowadzono konsultacje z osobami, które znaja się na gospodarce odpadami. Jako BKDS nie uzurpujemy sobie, że wiemy wszystko o śmieciach, ale są profesorowie, eksperci, których warto posłuchać. Nie wszystkie dane są tak jednoznaczne, jak to przedstawia BGO.

– Konsultacje społeczne co do zasady prowadzi się przed podjęciem decyzji, z mieszkańcami. To nie są konsultacje z ekspertami – zauważyła Ewa Kolankiewicz, Pełnomocniczka ds. współpracy z organizacjami pozarządowymi.

Spotkanie z ekspertami mogłoby się odbyć w formule okrągłego stołu. I o to będzie wnosić BKDS ds. lokalowych i ochrony praw lokatorów. Warszawska Rada Pożytku będzie wspierać BKDS, aby uzyskała odpowiedzi na wszystkie swoje pytania.Majowe posiedzenie Warszawskiej Rady Działalności Pożytku Publicznego obfitowało w tematy ważne dla stołecznych organizacji oraz mieszkańców i mieszkanek Warszawy: od opłat za śmieci, poprzez zezwolenia na sprzedaż alkoholu,  zmiany w polityce mieszkaniowej, prace nad programami operacyjnymi do Strategii #Warszawa2030,  roczny program współpracy na 2022 rok, konkurs S3KTOR 2020, dostępność, prognozy budżetowe na 2022 r, aż po prace nad Kartą Praw Osób Bezdomnych.

WRP w grudniu o PRW, rozliczaniu za rezultaty w panedmii i nie tylko >

Biuro Ochrony Środowiska przedstawiło Warszawskiej Radzie Działalności Pożytku Publicznego uchwałę w sprawie ustalenia wysokości opłat za usuwanie i przechowywanie statków lub innych obiektów pływających na rok 2021, z prośbą o jej zaopiniowanie. Zgodnie z ustawą o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (z 18 sierpnia 2011 r.), usuwanie statków i innych obiektów pływających z obszarów wodnych położonych na terenie powiatu oraz prowadzenie strzeżonego portu lub przystani strzeżonej należy do zadań własnych powiatu. Wysokość opłat ustala corocznie Rada Miasta w drodze uchwały. 

Statek lub inny obiekt pływający może być usunięty z obszaru wodnego, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go w inny sposób, w przypadku, gdy prowadziła do osoba znajdująca się po spożyciu alkoholu lub podobnie działającego środka. 

Branżowa Komisja Dialogu Społecznego działająca przy Biurze Ochrony Środowiska wydała negatywną opinię projektowi uchwały, uznając – na podstawie informacji uzyskanej od Zarządu Zieleni – że podejmowanie takiej uchwały jest bezcelowe, gdyż nie jest ona w praktyce realizowana, a jej treść wprowadza w błąd. U uzasadnieniu BKDS można przeczytać, że ubiegłoroczna uchwała w żaden sposób nie została wprowadzona w życie. Tablice informujące o uchwale i wysokości opłat nie zostały uiszczone na obszarach wodnych, które obejmuje. Uchwała również nie przynosi dochodów, w 2020 r. nie ściągnięto żadnych z ustalonych opłat, natomiast prace nad nią generują koszy po stronie samorządu.

– Zwróciliście się do niewłaściwego BKDS-u – zauważył Piotr Kaliszek, sugerując, aby w przyszłości z taką uchwałą kierować się do BKDS ds. Warszawskiej Wisły.

Warszawska Rada Pożytku pozytywnie zaopiniowała uchwałę.

Biuro Rozwoju Gospodarczego zwróciło się do WRP o zaopiniowanie uchwały w sprawie ustalenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych na terenie m.st. Warszawy.

Obecnie w Warszawie obowiązuje ustalony przez Radę m.st. Warszawy limit zezwoleń na poziomie: 5850 na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholi oraz na piwo, 5660 na sprzedać napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) oraz 4590 na sprzedać napojów alkoholowych powyżej 18% zawartości alkoholu. 

Przygotowany projekt zakłada zwiększenie (o ok. 10%) liczby zezwoleń na sprzedać napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz pozostawia na dotychczasowym poziomie liczbę zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży (gastronomia).

W uzasadnieniu do projektu uchwały można przeczytać, że trudności z jakimi mierzą się przedsiębiorcy prowadzących działalność polegającą na sprzedaży napojów alkoholowych zostały spowodowane pandemią. Przedsiębiorcy składają obecnie coraz więcej wniosków o wydanie zezwolenia, co skutkuje wyczerpaniem limitów. Głównymi tego przyczynami są: przedłużanie ważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych na podstawie Tarczy Antykryzysowej 4.0, składanie wniosków o kontynuację sprzedaży napojów alkoholowych z dużym wyprzedzeniem, wzrost liczby wniosków na detaliczną sprzedaż napojów alkoholowych w placówkach gastronomicznych, powstawanie nowych punktów sprzedaży w nowych inwestycjach mieszkaniowych i handlowo-usługowych.

– Nie pierwszy raz rozmawiamy o zwiększeniu limitów na sprzedaż alkoholu. Tymczasem jako Warszawa przekraczamy statystyki WHO punktów sprzedaży na mieszkańca – zauważyła Anna Gierałtowska, dodając, że w czasie pandemii ludzie mieli wiele kryzysów psychicznych, a alkohol ułatwiał „radzenie” sobie z nimi. - Oczywiście im więcej sprzedaży, tym więcej „korkowego”, ale równocześnie ponosimy wielkie koszty społeczne szkodliwości spożycia alkoholu.

– Jestem przeciw – poparł jej głos Tomasz Harasimowicz, dodając, że zwiększanie limitów stoi w sprzeczności z zapisami miejskiego programu przeciwdziałania alkoholizmowi.

Terapia uzależnień w pandemii. Towar pierwszej pomocy >

Karolina Zdrodowska, dyrektora koordynatorka ds. przedsiębiorczości i dialogu społecznego w UM st. Warszawy podkreślała z kolei, że trzeba wyważyć racje przedsiębiorców i skutki społeczne.

– Musimy zaopiekować się przedsiębiorcami, którzy są na granicy bankructwa. Takie decyzje mogą na tym zaważyć – mówiła.

– To trudny temat – przyznała Marta Lewandowska, pytając, czy nie lepsza by była zmiana podejścia do wydawania zezwoleń – aby ich nie mnożyć, ale bardziej racjonalnie rozlokować w mieście.

Prezydentka Aldona Machnowska-Góra zwróciła uwagę, że w wielu przypadkach przedsiębiorcy, którzy nie mogli prowadzić w pandemii działalności gastronomicznej, występowali o pozwolenie na sprzedaż detaliczną alkoholu. Obecnie pozostawiają sobie tę możliwość – wobec niepewnej sytuacji w przyszłości. Dodatkowo – ogródki prowadzone przy restauracjach, jeśli prowadzona jest w nich sprzedaż alkoholu – muszą mieć osobne zezwolenie. To także powoduje zwiększenie liczy wydawanych zezwoleń. 

–  O pewnych ograniczeniach powinniśmy rozmawiać, np. w odniesieniu do godzin otwarcia sklepów nocnych – przyznała, proponując, aby zebrać propozycje dotyczące zarządzania punktami sprzedaży alkoholu (z innych miast lub państw), które mogą posłużyć do wypracowania warszawskich rozwiązań. 

Również radna Renata Niewitecka stawała w obronie przedsiębiorców, dodając, że nad tematem alkoholizmu należy się pochylić, ale przede wszystkim stawiając na edukację. 

– Z punktu widzenia prawa w taki sam sposób musimy traktować punkt z grzanym piwem, Lidla i punkt kraftowym piwem. Te ostatnie sklepy nie rozpijają, natomiast całonocne punty – owszem – uzupełniła Karolina Zdrodowska.

Ostatecznie – podczas posiedzenia – Warszawska Rada Pożytku nie podjęła decyzji w sprawie zaopiniowania uchwały: 7 głosów było za, 7 przeciw, pozostałe wstrzymały się. Ponieważ na posiedzeniu nie byli obecni wszyscy członkowie i członkinie WRP – brakujące głosy miały zostać zebrane za pośrednictwem poczty elektronicznej.

Warszawska Rada Pożytku pozytywnie zaopiniowała także nowelizację dwóch uchwał mieszkaniowych: uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (z 2019 r.) oraz uchwałę w sprawie Wieloletniego Programu Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem m.st. Warszawy na lata 2021-2025 (z 2020 r.). Zmiany w obu dokumentach spowodowała ustawa z 10 grudnia 2020 o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa. Ustawa zmieniła m.in. definicje dochodu (w ustawie od dodatkach mieszkaniowych) – od 1 lipca 2021 dochód będzie liczony tak, jak w przypadku ustawy o świadczeniach rodzinnych. 

Niezależnie od zmian ustawowych – po roku doświadczeń z obowiązywaniem Wieloletniego Programu Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem m.st. Warszawy na lata 2021-2025 – Biuro Polityki Lokalowej postanowiło – w odpowiedzi na oczekiwania środowisk lokatorskich (w tym także Branżowej Komisji Dialogu Społecznego ds – ds. lokalowych i ochrony praw lokatorów) wprowadzić do uchwały zmiany, które mają ułatwić ubieganie się o pomoc mieszkaniową i poprawią sytuację osób, którym taka pomoc jest udzielana.

Polityka lokalowa. Rewolucji nie będzie, ale są zmiany >

Podczas majowego posiedzenia WRP sporo miejsca poświęcono dyskusji o programach operacyjnych do Strategii #Warszawa2030. Prace nad tymi dokumentami toczą się obecnie intensywnie, jednak informacje o nich nie docierają do wszystkich zainteresowanych. 

– Część tych dokumentów dotyczy sfer pożytku publicznego. Czy w ramach ich konsultacji nie można by zaplanować jednego spotkania z Warszawską Radą Pożytku ?– pytała Anna Gierłatowska.

Głos poparła Marta Lewandowska, która przypomniała, że w przygotowaniu założeń do części tych dokumentów Warszawska Rada Pożytku brała udział, chcąc przyglądać im się na początkowych etapach, a nie dopiero w czasie opiniowania, gdy już zbyt wiele wprowadzić się do nich nie da. 

– Straciłam mentalny kontakt z takimi dokumentami, jak np. Program Dialog, Program Wspólnota. Co się z nimi dzieje? – pytała Marta Lewandowska. – Popieram głos, aby włączyć Radę w te spotkania, bo to jest clue naszej roboty. 

Jest to tym ważniejsze, że programy operacyjne nie podlegają opiniowaniu WRP, ponieważ są wprowadzane nie jako uchwały, ale jako zarządzenia Prezydenta. Mimo tego, można je omówić z Radą. 

– Rozmawiamy o dobrej praktyce , woli. Pytanie, czy Warszawska Rada Pożytku chce się z nimi zapoznawać, czy nie? - pytała Anna Gierałtowska.

Głos Marty Lewandowskiej poprał Andrzej Mrowiec, który zwrócił uwagę, że po pierwsze nie są to programy, które przygotowuje konkretne biuro, a po drugie – na ich realizację nie są przewidziane dodatkowe środki. 

– Pieniądze na nie muszą się zmieścić w budżecie założonym w danym biurze. To oznacza, że będą pochłaniać część budżetu dotacyjnego. Tym bardziej należy o nich rozmawiać z organzacjami – podkreślił Andrzej Mrowiec.

Odnosząc się do tych wypowiedzi, Aldona Machnowska-Góra stwierdziła, że trudno byłoby ustalić jakąś regułę dotyczącą udziału WRP w konsultacjach, ponieważ dokumenty są na różnym etapie prac, a poza tym jest ich bardzo dużo i WRP nie będzie w stanie wziąć udziału we wszystkich. 

– Na początku roku zapoznajemy się z planem uchwał, które będą do zaopiniowania w danym roku i szacujemy, czym chcemy się zajmować. Podobnie możemy postąpić z tymi programami – wybrać te, które dopiero będą konsultowane – zaproponowała Anna Gierałtowska.

Ostatecznie ustalono, że na posiedzenie Warszawskiej Rady Pożytku zostanie zaproszony przedstawiciel lub przedstawicielka Biura Analiz i Strategii, aby przedstawili obecny stan prac nad programami operacyjnymi. Tym samym powrócono do pomysłu, aby przedstawiciele BAiS w sposób regularny uczestniczyli w posiedzeniach WRP: aktualizowali informacje, dostarczali nowych i odpowiadali na pojawiące się pytania.

Warszawska Rada Pozytku zapoznała się także z informacjami na temat prac nad Programem współpracy m.st Warszawy i organizacji pozarządowych w 2022 r, wytycznych dotyczących zapewnienia dostępności w projektach realizowanych na zlecenie Miasta, konkursie S3KTOR 2020.

Centrum Komunikacji Społecznej nie przewiduje zasadniczych zmian w zapisach rocznego programu współpracy. Konsultacje społeczne będą dotyczyły – tak, jak w roku poprzednim – wyboru priorytetów, które będą realizowane w zadaniach przez organizacje współpracujące z Miastem. Pomysły na te priorytety będą zbierane podczas konsultacji. Następnie zespół roboczy wybierze spośród nich trzy, które zostaną zapisane w Programie współpracy na 2022 r.

Samorządy – póki co – nie otrzymały żadnych informacji, w jaki sposób przekładać zapisy ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami oraz ustawy o o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych na procedury konkursowe dotyczące realizacji zadań publicznych przez organizacje pozarządowe. Jeśli do końca maja takie wskazówki się nie pojawią, Pełnomocniczka Prezydenta ds. współpracy z organizacjami oraz Pełnomocniczka Prezydenta ds. dostępności opracują wytyczne warszawskie, dostosowane do miejskiej procedury konkursowej. 

– Pracujemy już nad materiałem roboczym, przygotowanym na podstawie ustawy – poinformowała Ewa Kolankiewicz. Materiał ten będzie podstawą prac zespołu, który zostanie powołany, a którego zadaniem będzie wprowadzenie zapisów ustawowych do procedury konkursowej. Dokument przygotowany przez zespół trafi do zaopiniownia przez Warszawską Radę Pożytku. Od września zapisy dotyczące dostępności powinny pojawiać się w ogłoszeniach konkursowych na 2022 r.

Członkowie i członkinie WRP pytali, czy będą osobne środki na zapewnienie dostępności w czasie realizacji zadań. Czy będą oddzielne konkursy? Czy Miasto jest gotowe wspierać organizacje w zapewnieniu dostępności realizowanych zadań? Czy też organizacje będą musiały same postarać się o środki na takie działania? 

– Pelnomocniczka ds. dostępności nie ma środków na osobne konkursy – powiedziała Ewa Kolankiewicz, dodając, że – z punktu widzenia Miasta – najbardziej optymalne rozwiązanie, to zapewnienie tych środków w konkursach wieloletnich. – To będziemy rekomendować.

Inwestycje związane z dostępnością będzie można także finansować w ramach projektów na wsparcie instytucjonalne. Co istotne – uwzględnienie kosztów zapewnienia dostępności w projektach będzie się wiązało z tym, że mniej ofert otrzyma dofinansowanie. 

– Nie zawsze jednak musi być pełna dostępność, można stosować rozwiązania alternatywne – zauważył Tomasz Pactwa z Biura Pomocy i Projektów Społecznych. Jednak takie pojęcia jak „dostępność alternatywna” nadal wymagają wyjaśnienia i doprecyzowania.

WRP w grudniu o PRW, rozliczaniu za rezultaty w panedmii i nie tylko >

Ewa Kolankiewicz poinformowała, że - ze względu na pandemię - 11. edycja konkursu najlepszą inicjatywę pozarządową obędzie się w zmienionej formule.  

– Organizacje nie prowadziły działań tak, jak zwykle. Aby jednak pieniądze zarezerwowane na nagrodę w budżecie CKS trafiły do organziacji, chcemy przeprowadzić specjalnę edycje konkursu S3KTOR: bez linii tematycznych. Nagrodzone zostaną najlepsze około covidowe działania prowadzone przez organizacje. Uhonorujemy tych, którzy ciężko pracowali w czasie pandemii. 

Nie będzie nagrody specjalnej. Nagroda za całokształ działalności GRAND SEKTOR pozostaje bez zmian.

Aldona Machnowska-Góra przekazała informacje dotyczące prognoz budżetowych na 2022 r. 

W związku z zapowiadanymi w rządowym Nowym Ładzie reformami (m.in. dotyczącymi zmian podatkowych) – Warszawa spodziewa się, że do budżetu miasta wpłynie znów znacznie mniej pieniędzy. Istnieje obawa, że nie uda się zachować poziomu tegorocznych wydatków. 

– Nie unikniemy tego, aby nie dotknęło to także organizacji – mówiła wiceprezydenta Warszawy. – Jeszcze nie mamy dokładnie wyliczonych danych, ale przyszły rok zapowiada się gorzej niż obecny. Będziemy się starać z innymi samorządami, aby z poziomu rządu jeszcze coś zmienić. Dla niektórych samorządów te zmiany oznaczają bankructwo.

Biorąc pod uwagę powyższe zagrożenia, Tomasz Pactwa zwrócił uwagę, że pewnym sposobem na zapobieganie temu kryzysowi – przynajmniej jeśli chodzi o realizację zadań przez organizację – mogłoby być zwrócenie się w stronę ekonomii społecznej: to mogłoby zmobilizować organizacje, a także dostarczyć miastu profesjonalnych usług społecznych.

Tomasz Pactwa poinformował o pracach nad Kartą Praw Osób Bezdomnych. Prace będą się odbywały w zespołach roboczych (tematycznych). Tematy zostały wspólnie ustalone z Radą Opiekuńczą (czyli BKDS ds. bezdomności). Zespoły mają pół roku na wypracowanie dobrych praktyk i przygotowanie projektu uchwały. Tekst Karty jest znany i stały, zespoły robocze mają za zadanie wypracowanie rekomendacji wdrażania tych zapisów. 

– Najpier chcemy się spotykać, potem przyjąć uchwałę, gdy mamy już przeświadczenie, że jest to wszystko przedyskutowane – mówił Tomasz Pactwa.

Wyniki pracy zostaną zaprezentowane jesienią.