Agnieszka Lisowska-Lewkowicz: Wolontariat w Strategii Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. Czas wypełnić ogólne ramy konkretnymi rozwiązaniami [komentarz]
Rozwój wolontariatu systematycznego, kompetencyjnego oraz kryzysowego znalazł się w rządowej koncepcji Strategii Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. Choć kierunki są słuszne, dokument jest na razie bardzo ogólny. Trwają konsultacje społeczne, w których fundacje i stowarzyszenia mogą zadbać o to, by głos wolontariuszy wybrzmiał w strategii z pełną mocą.
3 listopada Komitet do Spraw Pożytku Publicznego przekazał do konsultacji Ramową koncepcję Strategii Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. Konsultacje trwają do 24 listopada.
Zgodnie z samym tytułem nie jest to jeszcze strategia, ani jej skończona koncepcja, a jedynie jej ogólne ramy. Dokument jest na tyle ogólny, że trudno go konsultować. Nie ma w nim konkretów, do których można się odnieść.
Są to raczej kierunki, wymagające wypełnienia, i tak według mnie należy traktować konsultacje. Zgłaszać pomysły na to, co mogłoby się pod każdym ogólnym punktem znaleźć jako jego doszczegółowienie i operacjonalizacja.
Diagnoza i cele. Co znajdziemy w dokumencie?
Co więc zawiera sam dokument?
Na początku zidentyfikowane główne problemy w rozwoju polskiego społeczeństwa obywatelskiego:
- niski poziom kapitału społecznego i zaufania,
- niestabilność finansowa organizacji społeczeństwa obywatelskiego,
- nierówności rozwojowe pomiędzy organizacjami,
- przeciążenie liderów społecznych,
- niedostatecznie partnerskie relacje pomiędzy państwem i społeczeństwem obywatelskim.
Następnie sformułowanie trzy cele strategiczne strategii:
- wspieranie rozwoju aktywności obywatelskiej,
- wzmacnianie potencjału organizacji społeczeństwa obywatelskiego i rozwoju ich współpracy z sektorem publicznym,
- budowanie i wzmacnianie odporności społecznej.
Każdy z tych celów jest podzielony na priorytety i to jest główne meritum dokumentu, na razie w bardzo wstępnym, ogólnym zarysie.
Wolontariat w dwóch odsłonach: na co dzień i w sytuacjach kryzysowych
Czy i gdzie w koncepcji strategii znalazł się wolontariat? O wolontariacie strategia wspomina dwukrotnie.
Po raz pierwszy w celu pierwszym Aktywne Społeczeństwo Obywatelskie. Wolontariat jest priorytetem 1.2 Rozwój wolontariatu, ujętym w trzech obszarach:
- Wspieranie rozwoju wolontariatu systematycznego, jego organizatorów i koordynatorów.
- Wspieranie rozwoju wolontariatu kompetencyjnego, specjalistycznego, szkolnego i akademickiego.
- Wspieranie rozwoju nowych form wolontariatu i różnorodnych ścieżek angażowania się w wolontariat.
Po raz drugi w celu 3. Odporne Społeczeństwo Obywatelskie, jako priorytet 3.2 Rozwój wolontariatu kryzysowego:
- Wspieranie procesu szkolenie i certyfikacji wolontariuszy.
- Wspieranie tworzenia lokalnych systemów szybkiej mobilizacji wolontariuszy.
- Wspieranie integracji wolontariatu kryzysowego z lokalnym systemem OLiOC.
Nie trzeba wyważać otwartych drzwi – eksperci już to policzyli i opisali
Powyższe priorytety są dość oczywiste i oczekiwane przez sektor, ważne jest to, jak zostaną skonkretyzowane. To co jest teraz, w moim przekonaniu, zadaniem do wykonania, to przede wszystkim uzupełnienie tych punktów treścią, przed kolejnymi konsultacjami społecznymi.
Komitet do Spraw Pożytku Publicznego dysponuje gotowymi materiałami wypracowanymi w ostatnim czasie.
Po pierwsze, pomysł na ogólnopolską strategię rozwoju wolontariatu wypracowaną przez Grupę ds. Aktywizmu i Wolontariatu przy KPRM (ok 30 ekspertów i ekspertek przygotowało materiał, który miał być w założeniu propozycją strategii).
Po drugie, wyniki prac Zespołu do spraw Strategii Wolontariatu powołany przez NIW CRSO (kolejna grupa ekspertów i ekspertek, która wskazała najważniejsze obszary i kierunki, które w strategii powinny się znaleźć).
W Strategii zaproponowano rekomendacje dotyczące m.in.
1. Ram prawnych i deformalizacji:
- Uproszczenie procedur, zmniejszenie obciążeń administracyjnych (RODO, ewidencja) i doprecyzowanie zasad ubezpieczeń wolontariuszy.
- Wprowadzenie jednolitego wzoru oraz elektronicznych porozumień podpisywanych m.in. profilem zaufanym.
- Uregulowanie wolontariatu pracowniczego: wzorce procedur dla firm i analiza wprowadzenia dnia wolnego w Kodeksie pracy.
2. Definicji, badań i zmiany narracji:
- Funkcjonalny trójpodział definicji: precyzyjna ustawowa, szeroka badawczo-statystyczna (obejmująca aktywności nieformalne) i strategiczna.
- Prowadzenie cyklicznych badań dynamiki zaangażowania oraz kampanii społecznej ukazującej wolontariat jako przestrzeń rozwoju i sprawczości, a nie tylko heroicznego poświęcenia.
3. Ścieżek angażowania, jakości i dobrostanu:
- Rozwój narzędzi cyfrowych: ogólnopolska platforma ofert, aplikacja mobilna i wykorzystanie AI do dopasowywania ról.
- Niwelowanie barier terytorialnych (wieś, małe miasta) i włączanie grup zagrożonych wykluczeniem społecznym.
- Wdrożenie edukacyjnych standardów współpracy, wsparcia psychologicznego, superwizji i ochrony przed wypaleniem.
- Potwierdzanie kompetencji (ZSK, mikropoświadczenia) oraz pilna korekta punktacji za wolontariat w rekrutacji szkolnej.
4. Architektury wsparcia, kadr i finansowania:
- Zapewnienie stabilnego, wieloletniego finansowania koordynacji, lokalnych centrów oraz małych grantów dla grup nieformalnych.
- Rejestracja zawodu Koordynatora Wolontariatu w Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji oraz w klasyfikacji KZiS.
- Integracja wolontariatu z edukacją obywatelską oraz budowanie odporności społecznej państwa w kryzysach (bez wyręczania usług publicznych.
PRZECZYTAJ:
Zachęcam organizacje do udziału w konsultacjach i obudowywania Koncepcji Ramowej konkretami, bo tylko tak głos wolontariatu zostanie zauważony i odpowiednio uwzględniony.
Agnieszka Lissowska-Lewkowicz – od 2018 r. prezes Stowarzyszenia Centrum Wolontariatu, w organizacjach pozarządowych od 2009 r. Ekspertka i menedżerka z wieloletnim doświadczeniem w sektorze organizacji pozarządowych, edukacji i projektach społecznych. Specjalizuje się w rozwoju organizacji, fundraisingu, zarządzaniu projektami oraz budowaniu i porządkowaniu procesów wewnętrznych, nawiązywaniu partnerstw i łączeniu strony społecznej z biznesem. Łączy doświadczenie zarządcze z praktyczną znajomością funkcjonowania NGO –od tworzenia strategii i pozyskiwania finansowania, przez zarządzanie zespołami i budżetami, po wdrażanie rozwiązań organizacyjnych. Posiada doświadczenie doradcze, szkoleniowe i mentoringowe. Wspiera organizacje i zespoły w przechodzeniu od diagnozy i pomysłu do konkretnego, możliwego do wdrożenia rozwiązania.
Źródło: inf. własna ngo.pl
Dodaj informację do portalu ngo.pl!
Czekamy na Twój artykuł, komentarz, wywiad czy relację. Dotrzyj ze swoją informacją do tysięcy osób, które czytają ngo.pl.
-
Anna Twardowska, Centrum PISOP
-
Anna Twardowska, Centrum PISOP