Publicystyka - ngo.pl

Bardziej od powoływania nowych partii potrzebujemy nowej jakości w polityce. Zakładanie organizacji politycznych, jest bez wątpienia jednym z fundamentalnych praw demokracji. Kibicuję każdemu rodzajowi aktywności obywatelskiej. Ale samo założenie nowej partii czy dołączenie do już istniejącej nie wystarczy. Musimy przemodelować ich sposób funkcjonowania.

Mam dość! Powiedziała Marianna Schreiber i zapowiedziała założenie partii pod tą samą nazwą. Polacy muszą mieć partie polityczną w centrum sceny politycznej i dlatego część parlamentarzystów niezależnych złożyło dokumenty rejestracyjne nowej partii.  Podobne tendencje występują w Polsce od lat. Nie jest nam chwilowo po drodze z dotychczasowymi towarzyszami partyjnymi? Założymy partię. Tak powstała np. Solidarna Polska, która niby wchodzi w skład koalicji rządzącej, ale stara się na każdym kroku podkreślić swoją niezależność, choć sama cieszy się bardzo umiarkowanym poparciem.

Ale nawet nie w niszowości problem.  Od czegoś trzeba zacząć – trudno spodziewać się, że już na początku partyjnej działalności, Polki i Polacy masowo rzucą się do poparcia nowego aktora na scenie. A nawet jeśli sondaże w początkowej fazie funkcjonowania partii wystrzelą pod sufit, to utrzymanie tego poparcia i stworzenie stabilnych struktur przerasta większość politycznych aktywistów. Z prostego powodu.

I nie chodzi tu o polityczne synekury, które wiążą działaczy z wierchuszką, ale wypracowanie przestrzeni dla oddolnego wpływu członków na partie.

Partie mają raczej spełniać ich ambicje i nie być miejscem wewnętrznych debat. Ten problem dotyczy również tych, którzy pod hasłem walki w partyjnictwem podobny model wprowadzają w swoich „ruchach” czy „porozumieniach”. Taki model (braku) zaangażowania po prostu „przylepił” się do współczesnej aktywności politycznej.

Zachodnia polityka nie jest wolna od podobnych obciążeń, ale z lekką zazdrością patrzę na wybory lidera brytyjskiej Partii Konserwatywnej, w trakcie których ścierają się poglądy kandydatów, a dyskusje o kierunkach jej rozwoju przenoszą się do najniższych kręgów jej zwolenników. Muszę oddać sprawiedliwość tym którzy próbują zaszczepić podobny obraz w Polsce, ale najczęściej pozostaje to w sferze deklaracji, a nie autentycznej troski. Historia też nas uczy, że skupione wokół silnego lidera organizacje polityczne mogą być skuteczne w dojściu do władzy.

Krzysztof Izdebski – ekspert Fundacji im. Stefana Batorego oraz Open Spending EU Coalition. Członek Rady Programowej Archiwum Osiatyńskiego. Stypendysta Marshall Memorial, Marcin Król i Recharge Advocacy Rights in Europe. Jest prawnikiem, absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego i specjalizuje się w dostępie do informacji publicznej, ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego oraz wpływie technologii na demokrację. Posiada szerokie doświadczenie w budowaniu relacji pomiędzy administracją publiczną a obywatelami. Jest autorem publikacji z zakresu przejrzystości, technologii, administracji publicznej, korupcji oraz partycypacji społecznej.