Publicystyka - ngo.pl

Jednym z punktów majowego posiedzenia Warszawskiej Rady Działalności Pożytku Publicznego miało być spotkanie i rozmowa z organizacjami reprezentującymi Partnerstwo Otwarty Jazdów o ich sytuacji, w związku z podniesieniem opłat za najem domków fińskich. Pierwsza część tej rozmowy – dotycząca rozwiązań i propozycji zmian w systemie najmu lokali dla organizacji społecznych – odbyła się w kwietniu. W maju miał nastąpić ciąg dalszy tej rozmowy – koncentrujący się na sytuacji samych organizacji z Jazdowa. Niestety, przedstawiciele Jazdowa nie stawili się na posiedzeniu Rady.

CZYTAJ TAKŻE: WRDPP w kwietniu o najmie lokali dla organizacji społecznych >

Podobnie, jak nie dostarczyli informacji, o które prosiła Dzielnicowa Komisja Dialogu Społecznego ze Śródmieścia. Na kwietniowym posiedzeniu WRDPP zwrócono między innymi uwagę na to, że w Śródmieściu niektórym organizacjom obniżane są tzw. stawki utrzymaniowe – nie wiadomo, na jakich zasadach. Anna Gierałtowska z KDS Śródmieście obiecała wówczas podjąć ten temat na spotkaniu z burmistrzem., a przedstawiciele organizacji z Jazdowa zostali poproszeni o przeslanie listy organizacji, które korzystały z takich obniżeń. Listy jednak nie dostarczyli, więc sprawa nie została zbadania.

– Jeśli Jazdów chciałby porozmawiać o swoich sprawach w czerwcu, jesteśmy otwarci – deklarowała wiceprezydentka Aldona Machnowska-Góra.

Raz jeszcze potwierdzono także, że w Radzie reaktywowany zostanie zespół ds. zasad najmu lokali użytkowych organizacjom społecznym, który przyjrzy się możliwościom zmian w obowiązującym w Warszawie systemie (propozycje tych zmian zgłoszono na kwietniowym posiedzeniu Rady).

WRDPP zapoznała się także z projektem Programu rozwoju pieczy zastępczej w m.st. Warszawie na lata 2026-2028.

Warszawa staje przed ogromnym wyzwaniem: liczba dzieci potrzebujących opieki rośnie, a system pęka w szwach. Nowy program rozwoju pieczy zastępczej ma szansę odmienić los najmłodszych warszawiaków.

– Mamy poważny problem w Warszawie. Liczba dzieci skierowanych do pieczy zastępczej rośnie. Sądy gładko podejmują decyzje, by kierować dzieci do pieczy. Zgodnie z polskim prawem mamy wyśrubowane standardy, którym nie możemy sprostać. Dzieci do lat 10 w ogóle nie powinny trafiać do instytucjonalnej pieczy zastępczej, ale nie mamy rodzin – mówiła wiceprezydenta Aldona Machnowska-Góra.

– Sytuacja w pieczy jest bardzo trudna – przyznał radny Mariusz Budziszewski, dodając, że są szanse na jej poprawę, m.in. dzięki nowelizacji ustawy o pieczy zastępczej przygotowywanej w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Projekt zakłada m.in. zwiększenie finansowania pieczy zastępczej. – Ale pieniądze to nie wszystko. To nie jest tylko praca, to jest misja. Praca w systemowej czy rodzinnej pieczy zastępczej to 24 godziny na dobę z dużą liczbą dzieci, bardzo częstą się zmieniającymi, w coraz trudniejszej sytuacji zdrowotnej i psychicznej. Do tej pory system nie był właściwie finansowany. Opiera się na osobach funkcjonujących w nim od lat – są one już wypalone, potrzebujące superwizji, chcących odejść, ale nie ma nowych osób – z tego samego powodu, z którego nie rodzą się nowe dzieci.

Obecnie w warszawskim systemie przebywa około 2000 dzieci.

Nowy Program rozwoju pieczy zastępczej zakłada m.in. profesjonalizację rodzin zastępczych. Ma to polegać na -przekształcaniu rodzin spokrewnionych (np. dziadków) w rodziny zawodowe, zwiększeniu wynagrodzeń dla opiekunów, zapewnieniu realnego wsparcia, np. finansowania wynajmu większego samochodu, opłacanie mediów.

Warszawa chce także aktywnie szukać nowych kandydatów na rodziców zastępczych poprzez kampanie informacyjne skierowane nie tylko do mieszkańców stolicy, ale i całej metropolii, promowanie wolontariatu i tzw. „osób zaprzyjaźnionych". To osoby, które pomagają dziecku w nauce czy zabierają je na spacer, co ma być bezpiecznym „pierwszym krokiem" do zostania pełnoprawną rodziną zastępczą.

Warszawa dąży do deinstytucjonalizacji opieki zastępczej, ale musi dbać równocześnie o obecne placówki opiekuńczo-wychowawcze. Program zakłada więc poprawę warunków pracy kadry (wsparcie w walce z wypaleniem zawodowym) oraz większy nacisk na indywidualne potrzeby dziecka wewnątrz systemu instytucjonalnego.

Program wsparcia nie kończy się w momencie osiągnięcia przez dziecko pełnoletności. Założenia obejmują: rozwój mieszkań treningowych i wspomaganych, aby młodzi ludzie mieli gdzie mieszkać po opuszczeniu pieczy oraz wsparcie specjalistów (prawników, psychologów) już od 16. roku życia, by przygotować wychowanków do dorosłości.

Realizatorami tych zmian są zarówno instytucje miejskie, jak i organizacje społeczne (stowarzyszenia i fundacje), które mają stać się partnerami w organizowaniu pieczy.

Warszawska Rada Działalności Pożytku Publicznego pozytywnie zaopiniowała projekt Programu.

Rada pozytywnie zaopiniowała także projekt uchwały w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywaniu statków lub innych obiektów pływających na rok 2026. Przyjęcie takiej uchwały jest obowiązkiem ustawowym samorządu.

Na czerwcowym spotkaniu rozmawiano o  zgłaszanych przez organizacje społeczne problemach związanych z wprowadzeniem systemu KSeF i opisywaniem faktur przedstawianych w biurach i dzielnicach UM st. Warszawy. Ewa Kolankiewicz, Pełnomocniczka Prezydenta ds. współpracy z organizacjami pozarządowymi poinformowała, że w każdej takiej sprawie organizacje mogą zgłaszać się do niej – sprawy te będą wyjaśnianie. Systemowo – warszawska procedura kontroli nie będzie się  zmieniać, dopóki nie zmienią się przepisy ustawowe lub nie pojawią się wytyczne z KPRM.

Omówiono także pytania od organizacji dotyczące obligatoryjności zawierania umów na świadczenie usług w przypadkach, gdy organizacja w czasie kontroli przedstawia fakturę za otrzymanie takiej usługi. Pełnomocniczka Prezydenta wyjaśniła, że nie ma prawnego obowiązku zawierania umowy w takim przypadku, ale organizacja powinna podjąć decyzję o tym w zależności od tego, jak istotna jest ta usługa dla realizacji zadania publicznego. Na przykład organizacja kulturalna, przygotowująca spektakl nie musi zawierać umowy z pralnią, ale powinna się zastanowić, czy ją zawrzeć z podmiotem, który buduje scenografię.