Publicystyka - ngo.pl

Pandemia COVID-19, akcja szczepień masowych, kryzys uchodźczy, organizacja wsparcia dla obszarów dotkniętych powodzią – te doświadczenia ostatnich lat pokazały, jak ważny dla Warszawy jest wolontariat i jak istotne jest znaczenie działań społecznych. W 2022 roku do wolontariatu organizowanego przez Urząd m.st. Warszawy na rzecz uchodźczyń i uchodźców z Ukrainy zgłosiło się aż 12 tys. osób, a na Miejski Portal Wolontariatu www.ochotnicy.waw.pl w poszukiwaniu wolontariatu na terenie stolicy tylko w minionym roku zajrzało niemal 160 tys. osób.

Społeczna Sieć Kryzysowa Miasta Stołecznego Warszawy to odpowiedź na potrzebę budowania odporności społecznej naszego miasta na okoliczność zdarzeń o charakterze kryzysowym. Sieć umożliwi zaangażowanie mieszkańców i mieszkanek oraz organizacji pozarządowych w efektywny i uporządkowany sposób. Działania są realizowane na podstawie ustawy o ochronie ludności i obrony cywilnej, uwzględniają natomiast specyficzne dla Warszawy potrzeby i uwarunkowania – to pierwsze tego typu działanie miejskie w Polsce.

SSK to działanie o kilku elementach składowych – podstawą Sieci jest obecnie baza fundacji i stowarzyszeń, które zgłosiły swoją gotowość do wsparcia i współdziałania na okoliczność kryzysu (np. zagrożenia powodziowego). Na zgłoszenia w pierwszym otwartym naborze w 2025 r. odpowiedziało 38 podmiotów, które reprezentują wachlarz specjalizacji – od organizacji harcerskich, psychologicznych, ratowniczych po proobronne i działające na rzecz osób z niepełnosprawnościami.

– Mieszkańcy Warszawy w chwilach największych wyzwań okazywali solidarność, empatię i ogromne zaangażowanie. Świadomi, jaka siła tkwi w spontanicznym zrywie, potrzebujemy przygotowania i procedur, by niesienie pomocy było efektywne, a czas każdej osoby, która chce pomagać – dobrze zagospodarowany. Stąd zainicjowana kilka miesięcy temu Społeczna Sieć Kryzysowa – rozpoczęliśmy budowę trwałej, miejskiej struktury, przygotowujemy zespół i będziemy ćwiczyć realne scenariusze. Dziękuje wszystkim 38 organizacjom, które poza swoimi codziennymi działaniami zdecydowały się współdziałać z administracją i chcą wzmacniać odporność Warszawy – mówi Aldona Machnowska-Góra zastępczyni prezydenta Warszawy.

Za koordynację i rozwój Sieci odpowiedzialny jest Urząd m.st. Warszawy, to także do Urzędu będzie należała decyzja o uruchomieniu działań i powiadomienie organizacji oraz liderów i liderek o potrzebie mobilizacji. Społeczna Sieć Kryzysowa jest częścią stołecznego programu Warszawa Chroni.

Z grona organizacji wyłonionych została pierwsza, pilotażowa grupa 14 wolontariuszy-liderów i liderek – osób o różnych specjalistycznych umiejętnościach, które po szkoleniach organizowanych przez Urząd, będą mogły otrzymywać dyspozycję koordynowania działań zespołów wolontariuszy oraz wspierać specjalistyczne służby. Liderami są m.in. osoby z uprawnieniami ratowniczymi, z doświadczeniem akcji w OSP, pracy managerskiej w biznesie czy na szczeblu samorządowym, a także zarządzający organizacjami oraz specjaliści od komunikacji i koordynacji projektów.

Obecnie pierwsi liderzy i liderki kończą szkolenia, które obejmowały istotne tematy dla ochrony ludności i obrony cywilnej. Docelowo Urząd m.st. Warszawy planuje utrzymywanie grupy co najmniej 100 takich osób, które będą gotowe nieść przede wszystkim pomoc humanitarną dla poszkodowanych.

Doświadczenia Warszawy związane z wolontariatem w sytuacjach kryzysowych oraz z współpracą z sektorem pozarządowym służą również poza granicami Polski – w 2025 r. Urząd m.st. Warszawy dołączył do konsorcjum podmiotów z sektora nauki, administracji i NGO z państw Morza Bałtyckiego wspólnie realizujących projekt „CREWS – Zwiększanie zdolności ograniczania ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi poprzez wzmacnianie współpracy publiczno-społecznej”.

Projekt CREWS realizowany jest dzięki dofinansowaniu z Unii Europejskiej w ramach programu Interreg Region Morza Bałtyckiego 2021–2028. Celem projektu jest wzmacnianie lokalnej odporności na klęski żywiołowe poprzez budowanie silnych partnerstw między instytucjami publicznymi a społecznościami lokalnymi. Projekt umożliwia Warszawie korzystanie z dobrych praktyk m.in. państw skandynawskich oraz bałtyckich i kontakt ze specjalistami z tych krajów.