Marsz Wyzwolenia Zwierząt: Ja się wypaliłam, ty nie musisz
„Wypaliłam się, bo nikt mi nie powiedział, że mogę się wypalić”. Codzienny kontakt z cierpieniem zwierząt, bezsilność, niezrozumienie i presja, by robić coraz więcej. Aktywizm nadaje życiu sens, ale może też prowadzić do wyczerpania. Dlaczego tak trudno przyznać, że nie dajemy już rady? Jak zadbać o siebie, nie rezygnując z walki o zwierzęta? O wypaleniu, o którym zbyt długo milczano, i o tym, dlaczego troska o siebie nie jest oznaką słabości.
Jestem wypaloną aktywistką. Wypaliłam się, bo nikt mi nie powiedział, że mogę się wypalić.
Wypaliłam się, bo gdy byłam na skraju, nie mówiło się, że coś takiego, jak wypalenie istnieje. Wypaleni aktywiści i aktywistki po prostu znikali, odchodzili z aktywizmu.
Wypaliłam się, bo w wypaleniu, o którym się nie mówi głośno, każdy, każda jest sam, sama. Nie wierzy, że coś takiego go/ją spotka, bo w końcu mówią „jak robisz coś, na czym ci zależy, to nie jest praca, a przyjemność”.
Wypaliłam się, bo nie posłuchałam osoby, która w porę zauważyła, że się wypalam i to nazwała.
Wypaliłam się, bo trudno się było nie wypalić, będąc codziennie narażoną na stres mniejszościowy z powodu życia w Vystopii.
Wypaliłam się, bo do wypalenia aktywistycznego dołożyło się wypalenie autystyczne.
Wypaliłam się, bo codziennie miałam do czynienia z cierpieniem, bólem, śmiercią bardzo konkretnych zwierząt, którymi się opiekowałam i którym ratowałam życie.
Wypaliłam się, bo trudno mi było patrzeć na morze zwierzęcego cierpienia i nie próbować czegoś z nim zrobić.
Wypaliłam się, bo musiałam radzić sobie z roszczeniowością i niezrozumieniem tego, jak funkcjonują niewielkie organizacje prozwierzęce i z czym się borykają.
Wypaliłam się, bo bardzo ciężko było funkcjonować w dwóch równoległych światach, jednym swoim, w którym każde życie zwierzęcia ma wartość, i drugim, ogólnospołecznym, w którym twoje wartości są absurdalne, a ty sama jesteś „złodziejką”, „nierobem”, „pasożytem”, „powinnaś wziąć się do roboty, a nie żebrać”, „histeryczką”, „aktywistycznym niedoukiem”.
Wypaliłam się, bo kultura, w której funkcjonujemy, sprzyja wypaleniu – kapitalizm i patriarchat modeluje życie społeczne i prowadzi nas do wypalenia wymuszając na nas samoeksploatację i poczucie winy. Nicole Rose, brytyjska aktywistka antywiwisekcyjna, weganka, anarchistka w swojej książce „Overcoming burnout” pisała o tym tak: „jesteśmy wychowywani w przekonaniu, że dbanie o siebie to bardzo osobista, indywidualna odpowiedzialność. […] nie jest realizowana wspólnie […] nie możemy patrzeć na dbanie o siebie przez pryzmat indywidualizmu. Staram się brać odpowiedzialność za swoje zdrowie, ale nie zamierzam bagatelizować innych czynników systemowych, które sprawiają, że choruję lub powodują u mnie chroniczny stres – takich jak […] sprzedawanie swojej pracy. Albo tego, że wdycham zanieczyszczone powietrze, że jedzenie, które spożywam, najprawdopodobniej zostało wyhodowane przy użyciu pestycydów, że dorastam w patriarchacie i tak dalej.
Przestańmy internalizować nasze porażki lub nienawidzić siebie za to, że nie radzimy sobie z tym światem. Nie jesteśmy stworzeni do tego, by sobie radzić. Ten świat nie został stworzony z myślą o naszym dobru – został stworzony, po to, by przynosić korzyści nielicznej garstce na szczycie”.
Wypaliłam się, bo w tyle głowy miałam, ponownie przywołując Nicole Rose, że „środowiskowo uwarunkowaliśmy się, by wierzyć, że nasze uczucia nic nie znaczą, ponieważ cierpimy tak niewiele w porównaniu ze zwierzętami”.
Pewnie było jeszcze parę czynników, które spowodowały, że się wypaliłam.
Nie rzuciłam aktywizmu. Nie zrobiłam tego, bo wierzę, że zwierzęta potrzebują mojego zaangażowania. Ale teraz już wiem, że musi to być zaangażowanie zrównoważone, w którym troska i podejmowanie działań na rzecz zwierząt musi iść w parze z troską o siebie samą.
Ja się wypaliłam, ale ty nie musisz. Pojawiają się inicjatywy takie jak Czarnej Owcy Pana Kota, które mówią o wypaleniu, o trosce o siebie. Odsłuchaj zapisu webinaru zorganizowanego przez Czarną Owcę we współpracy z Anetą Bujnowską z (Tulistacja, Córka Wielorybów). Skorzystaj z kursu e-learningowego opracowanego dla Owcy przez Natalię Saratę z RegenerAkcja. Miejsce dla zmęczonych aktywistek i aktywistów, osobę, która jako pierwsza zaczęła poruszać temat wypalenia aktywistycznego.
PS. Tłumaczenie fragmentów książki Nicole Rose – własne.
- Nagranie webinaru antywypaleniowego Czarnej Owcy
- Kurs „Zaangażowanie, wypalenie, regeneracja. Troska o siebie w aktywizmie prozwierzęcym” na platformie e-learningowej Czarnej Owcy
Źródło: Fundacja "W Imię Zwierząt"
Dodaj informację do portalu ngo.pl!
Czekamy na Twój artykuł, komentarz, wywiad czy relację. Dotrzyj ze swoją informacją do tysięcy osób, które czytają ngo.pl.
-
Anna Twardowska, Centrum PISOP
-
Anna Twardowska, Centrum PISOP
-
Dorota Setniewska, ngo.pl