Publicystyka - ngo.pl

W pracy organizacji pozarządowych często najważniejszy jest pierwszy kontakt z osobą, która znalazła się w kryzysie. Zanim będzie można skierować ją do właściwej instytucji lub uruchomić konkretną formę wsparcia, trzeba wspólnie uporządkować sytuację i ustalić, co wydarzyło się oraz czego dana osoba potrzebuje w pierwszej kolejności.

Właśnie z takiego założenia powstał portal Krok po kryzysie. Ma pomóc osobie w trudnej sytuacji zebrać najważniejsze informacje, ustalić kolejne działania i łatwiej dotrzeć do właściwego miejsca pomocy.

Zamiast zaczynać od przepisów czy nazw instytucji, portal prowadzi użytkownika przez konkretne sytuacje życiowe, takie jak utrata pracy, nagła choroba lub pobyt w szpitalu, konieczność zorganizowania opieki dla rodzica, rozstanie czy kryzys bezdomności.

W internecie nie brakuje informacji o pomocy społecznej, świadczeniach, ochronie zdrowia czy rynku pracy. Problem pojawia się wtedy, gdy osoba znajdująca się w trudnej sytuacji musi sama ustalić, które informacje dotyczą właśnie jej i od czego powinna zacząć.

Osoba po nagłej hospitalizacji bliskiego może jednocześnie szukać informacji o dalszej opiece, dokumentach, świadczeniach i instytucjach działających w miejscu zamieszkania. Ktoś, kto stracił pracę, może potrzebować nie tylko informacji o urzędzie pracy, ale także uporządkowania kolejnych działań.

Dla osób pracujących w organizacjach społecznych nazwy instytucji i procedury mogą być codziennością. Dla człowieka, który jeszcze wczoraj ich nie potrzebował, mogą tworzyć trudną do zrozumienia mapę. Dlatego punktem wyjścia powinien być nie urząd czy świadczenie, lecz sytuacja człowieka i jego najbliższy krok.

Najprościej – przekazać portal osobie, która potrzebuje uporządkowania swojej sytuacji i ustalenia kolejnych działań.

Jeżeli do organizacji zgłasza się ktoś, kto mierzy się jednocześnie z kilkoma problemami, pracownik lub wolontariusz może wspólnie z nim przejrzeć odpowiednią ścieżkę albo wskazać portal jako materiał, do którego można wrócić po spotkaniu.

Krok po kryzysie może być również dodatkowym narzędziem dla organizacji, które nie specjalizują się we wszystkich obszarach pomocy. Jeśli człowiek trafia do NGO z problemem wykraczającym poza zakres jego działalności, portal może pomóc mu ustalić następne kroki i odnaleźć właściwe miejsce wsparcia.

Organizacje mogą także umieścić odnośnik do portalu w swoich materiałach, na stronie internetowej lub w sekcjach takich jak „Gdzie szukać pomocy” czy „Przydatne linki”. Korzystanie z portalu jest bezpłatne.

Ważną częścią Krok po kryzysie jest rozwijana baza instytucji i miejsc pomocy. Jej użyteczność zależy jednak nie tylko od liczby zgromadzonych adresów, ale przede wszystkim od aktualności informacji.

Dlatego zapraszamy organizacje pozarządowe, CUS, OPS, MOPS, PCPR oraz inne podmioty działające lokalnie do zgłaszania zmian w swoich danych, brakujących form wsparcia i miejsc, które warto uwzględnić w portalu. Takie aktualizacje są bezpłatne.

Szczególnie cenna jest wiedza lokalnych organizacji. Dużą instytucję publiczną zwykle można znaleźć w wyszukiwarce. Znacznie trudniej dotrzeć do niewielkiej fundacji, stowarzyszenia, punktu wydawania żywności, grupy wspierającej opiekunów czy lokalnej inicjatywy pomagającej osobom w trudnej sytuacji.

To właśnie organizacje działające najbliżej mieszkańców często wiedzą najlepiej, gdzie w danej miejscowości naprawdę można otrzymać konkretną pomoc.

Krok po kryzysie jest młodym projektem i chcemy rozwijać go wspólnie z osobami oraz organizacjami, które na co dzień spotykają ludzi potrzebujących pomocy.

Jeżeli w Waszej miejscowości działa fundacja, stowarzyszenie, punkt pomocy lub inna inicjatywa, o której powinny wiedzieć osoby znajdujące się w trudnej sytuacji, dajcie nam znać. Podobnie, jeśli zauważycie w portalu informację wymagającą aktualizacji albo ważny obszar, którego jeszcze nie uwzględniliśmy.

Zachęcamy również organizacje do korzystania z portalu w pracy z podopiecznymi i przekazywania go osobom, które potrzebują uporządkować kolejne działania.

Chcemy, aby Krok po kryzysie był prostym punktem startowym: człowiek przychodzi z pytaniem „co teraz?”, a wychodzi z wiedzą, jaki może być jego następny krok.