Publicystyka - ngo.pl

Portal
organizacji
pozarządowych
Serwisy regionalne
Warszawa
Narzędzia ngo.pl
Wpłacam Pożytek

Wyszukiwarka i logowanie

Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).
Zamów newsletter ngo.pl

Reforma państwa opiekuńczego – relacja z konferencji

Rafał Kowalski, ngo.pl (opr.)

Polityka społeczna prowadzona w Polsce od 1989 roku jest polityką doraźną, bieżącą. Brak jest przemyślanych rozwiązań służących temu aby pomoc trafiała do najbardziej potrzebujących. Jesteśmy krajem biednym i nie możemy liczyć na to wszystko co w ramach wsparcia socjalnego funkcjonuje w innych państwach. Takie oceny zaprezentowano podczas wtorkowego spotkania w Kancelarii Prezydenta. Ważnym elementem konferencji była również propozycja ustanowienia nagrody im. Jacka Kuronia.

Konferencja "Reforma państwa opiekuńczego: Wizja dla Polski,
dążenie Międzynarodowej Organizacji Pracy do sprawiedliwej globalizacji" odbyła się pod
patronatem i z udziałem Prezydenta RP, 19 października 2004. W konferencji wzięli udział
m.in.: Minister Polityki Społecznej, Krzysztof Pater oraz Dyrektor Generalny
Międzynarodowej Organizacji Pracy, Juan Somavia.

Dzisiaj już wiemy, że żadne państwo nie jest w stanie udźwignąć wszystkich kosztów utrzymania, jakie łączą się z tradycyjnym modelem "państwa opiekuńczego". Doświadczenia wielu, nawet bogatych europejskich krajów, jak Niemcy czy Francja, pokazują, że tradycyjne "państwo opiekuńcze" stało się również w jakimś sensie barierą rozwoju. Jego koszty ograniczają inicjatywę gospodarczą, hamują inwestycje, zagrażają równowadze finansów publicznych. Z drugiej strony, stagnacja gospodarcza i niewydolność ekonomiczna państwa pogłębia społeczną frustrację i otwiera drogę populizmowi. Niezbędne są zatem reformy, taka modyfikacja "państwa opiekuńczego" - jeżeli chcemy trwać przy tym określeniu - aby było i opiekuńcze, a jednocześnie utrzymało zdolności rozwojowe - powiedział, otwierając spotkanie, Prezydent RP
Reklama

Ministra Polityki Społecznej, Krzysztof Pater zawarł w swoim
wystąpieniu katalog pytań i wątpliwości będących bazą dla dyskusji o opiekuńczości państwa.
Minister zastanawia się np. nad zakresem debaty.

Czy debata nad kierunkami wydatków państwa na cele socjalne może ograniczać się tylko do tych ujętych w działach zabezpieczenie społeczne i praca, czy też należy ten problem potraktować szerzej, uwzględniając z jednej strony wydatki na ochronę zdrowia, edukację czy mieszkalnictwo a z drugiej strony wydatki klasyfikowane jako pomoc publiczna dla przedsiębiorstw?
Reklama

Pytał jednak również o konkretne sposoby działania, sposoby których
resort szuka nie od dziś.

Jak możemy w przyzwoitym państwie skutecznie dążyć do lepszego adresowania świadczeń społecznych oraz zwalczać nadużycia w ich uzyskiwaniu? Czy mamy szansę przebudować świadomość społeczną tak, aby wyłudzanie świadczeń społecznych spotykało się z krytyką i negacją a nie z milczącym przyzwoleniem?
Reklama
Podkreślając wagę dialogu oraz udziału w dyskusji (i nie tylko dyskusji) partnerów społecznych, Krzysztof Pater martwi się o ich reprezentatywność. Niepokoi go również przyszłość organizacji pozarządowych, które mogą przekształcić się w przemysł wyspecjalizowany w wydzieraniu państwu funduszy.
Porozumienie społeczne jest optymalnym sposobem definiowania i realizacji dobra wspólnego. Budowa porozumienia społecznego wymaga jednak partnerów reprezentatywnych oraz mających odwagę przedłożenia długofalowych interesów swych grup nad interesy doraźne. Rodzą się zatem pytania o reprezentatywność partnerów społecznych w Polsce oraz o adekwatność obecnych instytucji dialogu społecznego. Rodzi się pytanie o szanse dialogu autonomicznego, w którym państwo pełni co najwyżej rolę moderatora. Rodzi się wreszcie pytanie o właściwą rolę sektora pozarządowego, a szczególnie co czynić, by rozwijał się on jako pole zaangażowania obywatelskiego a jednocześnie nie stał się swoistym "przemysłem" wydzierania od państwa funduszy na realizację wybranych celów, kosztem innych, słabiej zorganizowanych grup.



Podczas konferencji Aleksander Kwaśniewski zaproponował ustanowienie nagrody im. Jacka Kuronia.
Byłaby to nagroda międzynarodowa, przyznawania osobom i organizacjom za działalność na rzecz
wolności zrzeszania się. Patronat nad nagrodą im. Jacka Kuronia objęłaby Międzynarodowa Organizacja
Pracy, ale organizacja przedsięwzięcia należałaby do Polski.



informację przygotowano na podstawie następujących materialow:

"Nie dla wszystkich i nie za 'darmo' ", Bartosz
Marczuk, Gazeta Prawna, 20 października 2004 r.

Źródło: Gazeta Prawna 206/2004

Artykuły opublikowane w ngo.pl wyrażają poglądy osób piszących i nie muszą odzwierciedlać stanowiska redakcji. Przedruk, kopiowanie, skracanie artykułów wymaga zgody redakcji.

Dodaj informację do portalu ngo.pl!

Czekamy na Twój artykuł, komentarz, wywiad czy relację. Dotrzyj ze swoją informacją do tysięcy osób, które czytają ngo.pl.

Dodaj

Tagi

#ToDziała

Zobacz wszystkie Zobacz wszystkie