Publicystyka - ngo.pl

Z przepisów ustawy o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności korzystają organizacje pozarządowe, a za ich pośrednictwem osoby ubogie i znajdujące się w trudnych sytuacjach. Ustawa wprowadza mechanizm, który mobilizuje sprzedawców żywności do jej niemarnowania. Nakłada na większe sklepy obowiązek podpisywania umów z NGO-sami i obowiązek nieodpłatnego przekazywania im żywności, przewiduje też opłaty za marnowanie żywność, która mogła zostać wykorzystana oraz kary za niepodpisywanie umów.

Ustawa nakłada obowiązki na sprzedawców żywności. Mają oni podpisywać umowy „dotyczącej nieodpłatnego przekazywania żywności” z organizacjami pozarządowymi. Chodzi jednak tylko o większych sprzedawców, a nie o małe sklepiki.

Docelowo ustawa wskazuje na podmioty o powierzchni sprzedaży powyżej 250 m². Jednak w pierwszych dwóch latach obowiązywania przepisów będą to sklepy jeszcze większe – o powierzchni powyżej 400 m².

W drugiej połowie lutego 2020 r. sklepy o powierzchni powyżej 400 m² muszą już mieć podpisane umowy z organizacjami pozarządowymi. 

Żywność ze sklepów trafia do organizacji pozarządowych, które mają zapisane w statucie odpowiednie cele – działają w konkretnych obszarach (m.in. pomoc społeczna, wsparcie rodzin, działalność charytatywna). Uprawnione organizacje opisuje szczegółowo artykuł 2 ustawy. Żywność jest przekazywana NGO-som po to, żeby ostatecznie trafiła do osób potrzebujących – podopiecznych organizacji.

Za niewywiązywanie się przez sprzedawców z obowiązków jakie nakłada ustawa wprowadzono opłaty i kary. Opłata za nieprzekazanie żywności trafia bezpośrednio do organizacji, z którą sklep podpisał umowę. Jeśli nie podpisał umowy wcale, grożą mu kary.

Opłaty i kary zaczynają działać od marca 2020 r.