Publicystyka - ngo.pl

Marzyciele i Rzemieślnicy, zlokalizowani na trzecim piętrze kamienicy przy ulicy Brackiej 25, są przedsięwzięciem prowadzonym wspólnie od ponad roku przez Pracownię Badań i Inicjatyw Społecznych Stocznia, Towarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę” oraz Dom Towarowy Bracia Jabłkowscy. Do tych ostatnich należy budynek i to właśnie oni, po tym jak udało im się odzyskać majątek, zdecydowali się przeznaczyć jedno piętro w całości na działania skierowane do mieszkańców Warszawy.

– Państwo Jabłkowscy zrezygnowali z zysków, które mogliby czerpać z tego piętra – opowiada Zosia Komorowska ze Stoczni. – To bardzo ciekawe, że jest rodzina tak mocno zakorzeniona w Warszawie, która chce podzielić się czymś co ma w sposób trwały, a nie w ramach jednorazowej akcji. Pierwszy raz się spotkałam z czymś takim – dodaje.

Co ciekawe, Marzyciele i Rzemieślnicy działają bez dotacji ze środków Urzędu m.st. Warszawy. Z tego powodu część oferty jest płatna, co na przykład dla organizacji pozarządowych może być zaskoczeniem, tym bardziej, że w Stolicy jest dużo miejsc, gdzie można zorganizować coś za darmo.

– Tłumaczenie organizacjom, że czasem coś kosztuje jest trudne. Marzyciele powstali bez złotówki publicznych pieniędzy: wzięliśmy kredyt na remont i teraz musimy go spłacić. Między innymi dlatego korzystający z przestrzeni pracy opłacają niewielki abonament – tłumaczy Jakub Wygnański ze Stoczni. – Mamy też specjalną ofertę dla organizacji spoza Warszawy (tzw. Rezydencja Warszawska), dzięki której NGO, które przyjeżdżają do Warszawy, nie muszą błąkać się po kawiarniach, tylko mogą spędzić czas w szczególnym miejscu, wśród naprawdę fajnych ludzi – dodaje.

Marzyciele i Rzemieślnicy nie są jednak miejscem, w którym wydarzenia przeznaczone są albo dla mieszkańców, albo organizacji pozarządowych. Główną ideą jest to, by łączyć ze sobą bardzo różne środowiska, by budować współpracę między nimi i szukać nowych pomysłów na rozwój Stolicy.

– Tym co wyróżnia Marzycieli i Rzemieślników na tle innych miejsc jest międzysektorowe łączenie ludzi, nie jest to przestrzeń wyłącznie dla organizacji pozarządowych – mówi Zosia Komorowska. – Dlatego też odbiorcą naszych działań jest po prostu osoba, która z jednej strony zainteresowana jest miastem, a z drugiej różnymi innowacjami – dodaje.

Dobrym przykładem wydarzenia, które obrazuje tę ideę może być przygotowane 11 listopada 2016 roku wspólne śpiewanie pieśni patriotycznych, bez oglądania się na politykę. – Na to wydarzenie przyszły osoby bardzo różniące się światopoglądowo, ale udało się stworzyć przestrzeń, w której nie było napięcia, tylko wspólnie się śpiewało – wspomina Zosia Komorowska.

W Marzycielach i Rzemieślnikach odbywają się najróżniejsze wydarzenia, od konferencji na tematy polityczno-państwowe, przez konsultacje społeczne, po warsztaty majsterkowania dla dzieci, za którymi pracownicy muszą biegać i wszystko sprzątać. Miały tu też miejsce komercyjne imprezy bankowe, ale i pokaz tańca baletowego, na który przyjechały gwiazdy aż z Serbii oraz spotkanie z czeczeńskimi dziećmi i ich rodzinami, którym udało się dostać do Polski. Imprezą, która mocno zapadła w pamięć pracownikom Marzycieli i Rzemieślników była jedna z rocznic Okręgu Mazowieckiego Polskiego Związku Wędkarskiego, podczas której około stu członków wymieniało się uwagami na temat łowienia ryb i miejsc, w których warto to robić, zaś catering przygotował długi stół pełen ogromnych sumów.

W Marzycielach i Rzemieślnikach można też podyskutować o sprawach państwowych i lokalnych (cykl dyskusji „Szanowne Państwo”) lub wspólnie zastanowić się nad ciekawymi rozwiązaniami dla Warszawy (Inkubator Pomysłów), czego efektem były trzy koncepcje kampanii społecznych promujących życzliwość i bezpieczeństwo na warszawskich ulicach. Działa tu również biblioteka miejska, z której można wypożyczyć (albo przeczytać na miejscu) książki związane z ideami, praktykami oraz teoriami miasta.

– Marzyciele i Rzemieślnicy są kwintesencją metafory, że prawdziwy działacz NGO to ktoś, kto ma głowę w chmurach, a stąpa po ziemi – podsumowuje Kuba Wygnański. – Organizacje mają swoje idee, wierzą, że świat może być lepiej urządzony, ale zależy to też od prozaicznych, codziennych spraw. Coraz bardziej widać, że nawet w robieniu dobra trzeba być dobrym – dodaje.