Publicystyka - ngo.pl

„Nyarara mwana” znaczy w języku shona: „Nie płacz, kochanie”. Słowa te są tytułem tradycyjnej i popularnej w Zimbabwe kołysanki, jaką od wielu pokoleń matki śpiewają swoim dzieciom do snu. To właśnie tę piosenkę wykonywał we wtorkowy wieczór pod Pałacem Kultury pięćdziesięcioosobowy chór. Krótki koncert był happeningiem zorganizowanym przez Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce w Polsce na finał kampanii „Feel the struggle / Poczuj trud”, w której przez ostatnie dwa miesiące organizacja prowadziła działania edukacyjne i pomocowe na rzecz potrzebujących dzieci w Zimbabwe. Celem akcji było uświadamianie polskich odbiorców na temat problemów, z jakimi mierzy się współcześnie większa część mieszkańców Zimbabwe (wciąż jedynie co czwarty mieszkaniec tego kraju ma dostęp do w pełni bezpiecznej wody pitnej!) oraz zebranie środków na działania pomocowe na tym terenie (m.in. budowa i renowacja studni, wyposażenie szkół). Więcej o założeniach kampanii „Feel the struggle” pisaliśmy we wrześniu.

„Kołysanka dla Zimbabwe” to symboliczny performance, którym jako Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce wysyłamy w świat bliski naszej organizacji przekaz, że to wszystko, czego symbolem jest kołysanka: spokój, opieka, czułość – to są rzeczy należące się absolutnie każdemu dziecku na całym świecie. Żadne dziecko nie powinno zasypiać w niepokoju, lęku o kolejny dzień, samotności czy obawie o najbardziej podstawowe prawa jak choćby dostęp do czystej wody 

– mówi Hanna Stępniak, koordynatorka kampanii „Feel the struggle” ze Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce w Polsce.

Godzina również jest nieprzypadkowa i symboliczna, 19.00 to pora, którą z dzieciństwa kojarzymy z telewizyjną dobranocką"

– dodaje.

Za artystyczny wymiar happeningu odpowiadał Warszawski Ansambl Międzypokoleniowy, chór działający na co dzień w stolicy, regularnie angażujący się w różne kooperatywy artystyczne (ostatnio: zaśpiewali u boku Gaby Kulki i Amandy Palmer, nagrali także chóry do singla duetu Matylda/Łukasiewicz) oraz projekty społeczne (koncerty dla Gazy na rzecz Lekarzy bez Granic, czy koncert w Trójce “Lądek Nadziei” dla powodzian). Zespół opracował własną aranżację tradycyjnej kołysanki w interpretacji dyrygentki Agnieszki Piotrowskiej, a od strony merytorycznej wspierała ich Katarzyna Sylla z Wydziału Kultur Azji i Afryki Uniwersytetu Warszawskiego.

"Nasz Ansambl powstał po to, abyśmy budowali piękną międzypokoleniową wspólnotę i przy okazji dobrze się bawili, tworząc harmonię głosów. Od samego początku nam, jako założycielkom stowarzyszenia “Brzmi dobrze”, zależało na tym by, by ta cząstka “dobrze” oznaczała nie tylko dobre brzmienie muzyczne, lecz także dobroczynny i społeczny aspekt naszej działalności. Naszą misją jest wspieranie takich inicjatyw jak „Kołysanka dla Zimbabwe”

– mówi Gabriela Kunert, która wraz z Agnieszką Piotrowską i Katarzyną Kozłowską założyła i prowadzi Ansambl.

Jeszcze do końca października można wesprzeć kampanię na rzecz Zimbabwe na naszej stronie: sosafryka.org.

Dołączcie do nas – i niech już żadne dziecko na świecie nigdy nie zasypia w strachu.