Publicystyka - ngo.pl

Na lutowym posiedzeniu WRP zaprezentowany został projekt jednego z najważniejszych miejskich dokumentów – Strategii #Warszawa2030. Wielu członków Rady zgłaszało swoje uwagi i wątpliwości. Z tego powodu postanowiono zorganizować specjalne posiedzenie, na którym udałoby się wyjaśnić wszystkie niejasności.

Postulaty strony pozarządowej i odpowiedź na nie twórców Strategii #Warszawa2030 przedstawiła Paulina Nowicka. Na wstępie przyznała, że jest to nietypowy dokument, którego głównym założeniem jest, iż stawia w centrum mieszkańca jako odbiorcę i twórcę miasta. Niezależnie od tego, kim dany człowiek jest, skąd pochodzi, jakie ma poglądy, jaki jest jego status majątkowy.

Pierwszą wątpliwością było to, czy rola organizacji pozarządowych została w Strategii odpowiednio wyartykułowana. Paulina Nowicka wyjaśniła, że w opisie większości celów operacyjnych (jest ich trzynaście) NGO są wymienione jako realizatorzy, ale też beneficjenci działań. Z kolei w załączniku do dokumentu jest jasno wskazane, że strona pozarządowa będzie zapraszana do udziału w tworzeniu dokumentów wykonawczych do Strategii. Dodatkowo plan jest taki, że każdy nowopowstały program będzie mieć radę, w którym również znajdą się przedstawiciele organizacji. Wszystko po to, by NGO mogły realizować i kontrolować Strategię #Warszawa2030.

Inna wątpliwość związana była z nie dość mocnym zaznaczeniem problemów rozwarstwienia i wykluczenia – z różnych powodów – społecznego. Paulina Nowicka podkreśliła, że dokument jest ukierunkowany na mieszkańców, niezależnie od ich poszczególnych cech. Podczas konsultacji z seniorami czy osobami z niepełnosprawnościami pojawiły się głosy, by nie wyszczególniać poszczególnych grup, bo prowadzić to może do stygmatyzacji. Każdego należy traktować tak samo, jak normalnego mieszkańca Stolicy.

Paulina Nowicka przyznała, że nie wszystko w Strategii jest napisane wprost, ale istnieją również uwarunkowania prawne, z których wynika przykładowo, że w mieście musi funkcjonować strategia rozwiązywania problemów społecznych. Oba takie dokumenty muszą być po prostu komplementarne, a nie mogą się powtarzać, co wynika z efektywności wydatkowania środków finansowych. Twórcy Strategii zgodzili się jednak rozwinąć kilka zapisów, by w dokumencie znalazła się informacja o różnych grupach społecznych i o tym, że w mieście będą funkcjonować też inne dokumenty.

Kolejna wątpliwość związana była z wsparciem dla osób z niepełnosprawnościami. Paulina Nowicka powiedziała, że są na ten temat zapisy, chociażby w celu 1.1, czyli Dbamy o siebie nawzajem. Strategia zakłada też wprowadzenie uniwersalnego planowania, tak by każdy mógł skorzystać z infrastruktury miejskiej. Podobnie rzecz wygląda w związku z seniorami. W związku z istotnością Wisły dodane zostaną z kolei zapisy o koordynacji działań o różnym charakterze na obszarach takich, jak centrum miasta, czy Dzielnica Wisła.

Wskutek uwag WRP uzupełnione zostaną też opis potencjałów (związany z różnorodnością kulturową, światopoglądową, stylem życia) oraz wyzwań (związane z lękiem przed innością, małą otwartością na zmiany i różnorodność wśród mieszkańców Warszawy).

Ważna wątpliwość zgłoszona przez Radę dotyczyła również wskaźników. Zostało wyjaśnione, że z powodu tego, iż Strategia jest ukierunkowana na mieszkańca i wszelkie działania mają doprowadzić do tego, że będzie on zadowolony w ten sposób stworzono też wskaźniki. Jest mało danych związanych z celami Strategii, dlatego też nie bardzo istnieje możliwość, by stworzyć inne wskaźniki. Zatem to mieszkaniec ma ocenić, czy jest zadowolony z tego, co zostało zrobione. Nie ma więc w dokumencie wskaźnika produktu (ile czego zostało wybudowane), tylko są wskaźniki oddziaływania. Wskaźniki produktu będą obecne w dokumentach wykonawczych do Strategii. Paulina Nowicka przyznała, że praca nad wskaźnikami jest bardzo trudna i zabrała najwięcej czasu ze wszystkich elementów dokumentu. Nigdy nie uda się stworzyć czegoś idealnego, jednak zaproponowane rozwiązania są – z perspektywy twórców – najlepsze.

Paulina Nowicka wyjaśniła też wiele innych kwestii związanych między innymi z podejściem do historii, aktywności ruchowej i sportu oraz edukacji. W przypadku wątpliwości związanych z polityką mieszkaniową, wyjaśniła, że w programach wykonawczych znajdą się nie tylko wskaźniki, ale też pogłębiona diagnoza wielu aspektów tego zagadnienia, a także porównania z innymi miastami.

Podkreślone zostało, że Strategia #Warszawa2030 jest wyborem działań na terenie miasta, a jej budżet jest tylko niewielką częścią budżetu Stolicy. Będą zatem realizowane inne działania w wielu różnych aspektach, tylko po prostu w inny sposób, przy użyciu innych dokumentów. W Strategii nie ma zresztą konkretnych nazw programów, ponieważ mają one być tworzone w sposób partycypacyjny, chodziło więc o zostawienie pola do manewru. Wprowadzono też standardy dokumentów, dzięki którym będą one spójne i kompatybilne. Co roku będzie powstawać też raport z realizacji Strategii, przygotowany zostanie również bank informacji o mieście, gdzie znajdą się wszystkie wskaźniki, dzięki czemu łatwiej będzie można tym wszystkim zarządzać.

Następnie przyszedł czas na dyskusję. Marta Lewandowska zauważyła, że z raportu Cudzoziemcy w Warszawie wynika, że Stolica instytucjonalnie jest słabo przygotowana do kwestii związanych z migracją. Do tego ponad 40% osób mieszkających w Warszawie mówi o swoich lękach związanych z cudzoziemcami. Jest to ważna sprawa, a zatem zapisy z nią związane powinny być w całej Strategii. Chodzi o to, że obecnie sytuacja nie wygląda tak, że wszyscy się wzajemnie akceptujemy. Miasto nie może tylko tworzyć warunków do rozwoju wspólnot lokalnych. Musi być też odpowiedzialne za kreowanie otwartości i akceptacji.

Zgodziła się z tym Anna Gierałtowska, która przypomniała, że wśród zgłoszonych przez WRP propozycji był zapis związany z tym, że Warszawa podejmie działania w zakresie integracji i inkluzywności. Chodzi o dodanie dosłownie dwóch zdań podkreślających, że urzędnicy widzą wyzwania i chcą rozwiązywać tego typu problemy.

Marta Lewandowska dodała, że nie chodzi tylko o zatrudnianie cudzoziemców w instytucjach publicznych. Często bowiem zdarza się, że ludzie protestują przeciwko zatrudnieniu na przykład Ukraińca w miejscu znajdującym się w ich okolicy. Twórcy Strategii #Warszawa2030 zgodzili się dodać niezbędne zapisy na ten temat.

W trakcie dyskusji raz jeszcze zostało podkreślone, że Strategia jest koncepcją, jak przyspieszyć rozwój miasta i nie da się do tego dokumentu wpisać wszystkiego. W tym celu powstaną dokumenty wykonawcze, które będą współdziałać ze Strategią i realizować jej cele.

Członkowie WRP podkreślili, że Cel 1, który – jak przyznają sami twórcy Strategii – jest kluczowy w realizacji wszystkich pozostałych celów, jest też najbardziej ogólny. Chodzi tylko o to, by różne kwestie się w tym nie zgubiły i by wiadomo było, że miasto zwraca na nie uwagę.

Paulina Nowicka zapewniła też, że po przyjęciu Strategii powstaną specjalne foldery, które będą tłumaczyć w jeszcze bardziej przystępny sposób, czym jest ten dokument. Dzięki temu nikt nie będzie miał wątpliwości, że jest to strategia rozwoju miasta i to, że niektóre rzeczy się w niej nie znalazły, nie znaczy, że nie będą realizowane.

Konieczność lepszego komunikowania sensu dokumentu zgłosił Piotr Kaliszek, który przyznał, że skoro on, który brał udział w jego tworzeniu, nie do końca jest pewien, jak Strategia będzie funkcjonować, to tym bardziej mniej obeznana osoba będzie mieć z tym problem. Wygląda jednak na to, że twórcy Strategii mają tego świadomość i zaradzą temu problemowi.

Po dyskusji przyszedł czas na głosowanie. WRP zdecydowała się pozytywnie zaopiniować Strategię #Warszawa2030, która – jeśli wszystko dobrze pójdzie – zostanie przedstawiona Radzie m.st. Warszawy w drugim kwartale 2018 roku.

Kolejne, regularne posiedzenie WRP odbędzie się 14 marca.