Stworzyliśmy Zintegrowany System Zarządzania Witrynami oddziałów Śląskiego WOPRU!
Ratownicy Śląskiego Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego od dziesięcioleci czuwają nad bezpieczeństwem nad wodą. Szkolą kolejne pokolenia, zabezpieczają kąpieliska i zawody oraz prowadzą profilaktykę wśród młodzieży. Organizacja o takim znaczeniu społecznym potrzebuje dziś nie tylko sprzętu i ludzi, ale też nowoczesnego zaplecza cyfrowego — miejsca z materiałami dla kursantów, informacjami dla mieszkańców i narzędziami pracy dla zespołu.
Rozmowy i porozumienie
W tym artykule opisujemy, jak Fundacja Fabian Digital wspólnie ze Śląskim WOPR zbudowała Zintegrowany System Witryn Śląskiego WOPR: jedną, spójną sieć stron internetowych oddziałów, opartą na wspólnym szablonie, chronioną na brzegu sieci i zarządzaną z jednego miejsca. To przykład tego, jak technologia może realnie zmieniać możliwości organizacji społecznych — bez wielkich budżetów, za to z przemyślanym planem, dobrą współpracą i konsekwencją we wdrażaniu.
Od jednej strony do całego Śląskiego WOPR
Wszystko zaczęło się od rozmowy z jednym oddziałem — WOPR w Tychach. Początkowo mówiliśmy o odświeżeniu jednej strony internetowej. W trakcie rozmów szybko okazało się jednak, że problemy, z którymi mierzy się oddział tyski, dotyczą w podobnym stopniu pozostałych jednostek. Każda nowa strona budowana osobno powielałaby te same błędy: osobne zarządzanie, osobne zabezpieczenia, osobne koszty i osobne ryzyka.
Dlatego od pojedynczej strony przeszliśmy do pomysłu zaopiekowania się całym Śląskim WOPR. Fundacja Fabian Digital i Śląskie WOPR ustaliły wspólny plan działania i podpisały porozumienie o współpracy. Porozumienie określa zakres wsparcia, zasady pracy na infrastrukturze organizacji i odpowiedzialność za dane — tak, aby współpraca miała jasne ramy i była trwała, a nie jednorazowa.
Śląskie WOPR — tu zaczęło się polskie ratownictwo wodne
Historia zorganizowanego ratownictwa wodnego w Polsce zaczęła się na Śląsku. 20 kwietnia 1926 roku w Siemianowicach Śląskich powołano Komisję do spraw Ratownictwa Wodnego przy Polskim Związku Pływackim. W 1958 roku w Katowicach odbył się pierwszy w Polsce kurs instruktorów ratownictwa wodnego. Z tej tradycji wyrosło dzisiejsze Śląskie Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe.
Dziś Śląskie WOPR zrzesza około 5800 ratowników i instruktorów w 29 oddziałach w całym województwie śląskim. Jego członkowie uczą pływać, prowadzą zajęcia o bezpieczeństwie nad wodą dla dzieci i młodzieży, zabezpieczają kąpieliska, zawody, spływy i regaty oraz patrolują wodę. Szkolą też nowych ratowników wodnych, dzięki czemu kolejne pokolenia uczą się, jak nieść pomoc i ratować ludzkie życie.
Ratownicy działają społecznie, a największą nagrodą jest dla nich uratowane życie. Tam, gdzie jest WOPR, jest bezpieczniej.
Skala organizacji ma ogromne znaczenie dla projektu. 29 oddziałów to 29 zespołów, własnych stron, aktualności, galerii i dokumentów — a za nimi wielu administratorów i redaktorów, którzy na co dzień publikują treści. System, który ma obsłużyć taką strukturę, musi być jednocześnie prosty dla każdego redaktora, spójny dla odwiedzających i bardzo dobrze zabezpieczony.
Punkt wyjścia
Oddziały Śląskiego WOPR przez lata działały w oparciu o indywidualne strony internetowe w subdomenach slaskiewopr.pl. Strony te dobrze spełniały swoją rolę w czasach, w których powstawały, ale dziś nie odpowiadały już współczesnym standardom — ani pod względem bezpieczeństwa, ani wygody korzystania, ani możliwości rozwoju.
Na stronach można było znaleźć informacje sprzed wielu lat, a część podstron zawierała komunikaty o drużynach, które dawno zakończyły działalność. Układ graficzny pochodził z innej epoki internetu, a nawigacja nie była przystosowana do telefonów, z których dziś korzysta większość odwiedzających.
Ogólny obraz sytuacji wyglądał następująco:
- witryny były rozproszone i oparte na starszych technologiach, każda działała osobno i w inny sposób,
- konieczne było dostosowanie stron do obecnych wymogów bezpieczeństwa oraz przepisów o ochronie danych osobowych (RODO),
- brakowało jednego, spójnego i łatwego w obsłudze ekosystemu, który obejmowałby wszystkie jednostki organizacji.
Taki stan rzeczy to nie wyjątek, lecz codzienność wielu organizacji pozarządowych w Polsce. Strony internetowe powstają zwykle dzięki zaangażowaniu pojedynczych wolontariuszy, a gdy te osoby zmieniają obowiązki, witryny zostają bez opieki. Z czasem przestają być aktualizowane, tracą zabezpieczenia i stają się łatwym celem dla automatów skanujących internet w poszukiwaniu luk.
Rozeznanie i analiza
Zanim napisaliśmy pierwszą linię kodu, przeprowadziliśmy dokładne rozeznanie. Sprawdziliśmy wszystkie domeny organizacji, stan istniejących stron, sposób ich utrzymania oraz to, jak z witryn korzystają kursanci, mieszkańcy i sami ratownicy. Takie podejście pozwala uniknąć sytuacji, w której nowa strona wygląda lepiej, ale pod spodem powiela stare problemy.
Co zastaliśmy
- Brak certyfikatów SSL — część stron działała bez „zielonej kłódki”, a przeglądarki ostrzegały odwiedzających, że połączenie nie jest bezpieczne.
- Przestarzały hosting bez nowoczesnego zaplecza — środowisko serwerowe nie pozwalało na instalację współczesnych narzędzi ani na sprawne zarządzanie.
- Niezabezpieczone strony oparte na przestarzałym systemie zarządzania treścią, od lat niewspieranym aktualizacjami.
- Stary, rozsypany układ graficzny z niedziałającymi przyciskami i linkami, nieprzystosowany do urządzeń mobilnych.
Co ustaliliśmy
- Opiekujemy się wszystkimi witrynami oddziałów, a nie tylko jedną stroną. Tylko takie podejście daje spójność i realne bezpieczeństwo całej organizacji.
- Najpierw bezpieczeństwo i zaplecze, potem wygląd. Piękna strona na niezabezpieczonym serwerze to tylko ładniejszy cel ataku.
- Jeden wspólny standard. Zamiast kilkunastu osobnych stron budujemy spójny system, w którym każdy oddział korzysta z tych samych, sprawdzonych rozwiązań.
- Stała współpraca, a nie jednorazowe zlecenie. Naszym celem statutowym jest przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu, dlatego zależy nam na tym, by organizacja mogła rozwijać się cyfrowo długofalowo.
Ta kolejność — najpierw fundamenty, potem fasada — wyznaczyła cały dalszy przebieg prac.
Osiem domen w jednym miejscu
Pierwszym krokiem było uporządkowanie domen. Organizacja korzystała z ośmiu adresów internetowych, zarejestrowanych i obsługiwanych w różnych miejscach:
- slaskiewopr.pl
- slaskiewopr.eu
- wopr.eu
- tarnogorskiewopr.pl
- woprchorzow.pl
- woprkatowice.pl
- woprolkusz.pl
- woprsiemianowice.pl
Wszystkie przenieśliśmy do Cloudflare, dzięki czemu organizacja zyskała:
- zarządzanie wszystkimi domenami z jednego panelu, bez szukania haseł do wielu różnych usług,
- reguły bezpieczeństwa, ochronę przed botami i atakami DDoS, działające już na warstwie sieci — zanim ruch dotrze do serwera,
- kontrolę tożsamości w modelu Zero Trust, dzięki której do zasobów wewnętrznych dostają się wyłącznie upoważnione osoby,
- certyfikaty SSL i „zieloną kłódkę” od ręki, także na starszych stronach, które czekały jeszcze na przebudowę.
Ten etap dał natychmiastowy efekt: jeszcze zanim powstała pierwsza nowa strona, wszystkie istniejące witryny zyskały szyfrowane połączenie i ochronę przed najczęstszymi atakami.
Nowe zaplecze hostingowe
Drugim fundamentem było przeniesienie stron na nowoczesne środowisko hostingowe. Poprzedni serwer niemal niczego nie pozwalał zmienić — nie dało się na nim zainstalować współczesnych aplikacji, oprogramowanie przez lata nie było aktualizowane, a strony działały wolno i niestabilnie.
Po przeniesieniu organizacja korzysta z środowiska, które:
- można konfigurować według potrzeb oddziałów,
- pozwala w kilka chwil instalować nowoczesne aplikacje i wtyczki,
- jest łatwe w zarządzaniu i regularnie aktualizowane w ramach bieżącej opieki,
- działa szybciej i stabilniej, co odwiedzający odczuwają od pierwszego kliknięcia.
Nowe zaplecze stało się bazą dla wszystkich kolejnych elementów systemu.
Pierwsza strona: Oddział Rejonowy w Tychach
Gdy fundamenty były gotowe, przystąpiliśmy do budowy pierwszej nowej strony — dla oddziału w Tychach, od którego zaczęła się cała współpraca. Stara witryna witała odwiedzających informacją o drużynie, która zakończyła działalność w 2009 roku, i aktualnościami sprzed kilkunastu lat. Nowa strona otwiera się filmem na pełną szerokość ekranu i hasłem, które od pokoleń przyświeca ratownikom: „By inni mogli żyć”.
Kilka liczb pokazuje skalę tej pracy:
- 14 000 zdjęć z 22 lat działalności, od 2004 roku, uporządkowanych w galeriach według lat i kategorii. To kawał historii oddziału, który wcześniej był rozproszony i praktycznie niedostępny.
- 30 autorskich wtyczek, szytych na miarę pod potrzeby WOPR: od nagłówka, aktualności i galerii, przez karty kontaktowe, nabór na szkolenia i podręczniki, po moduł darowizn i wykaz dotacji ze środków publicznych.
- Około doby pracy nad pierwszą wersją strony — dzięki przemyślanemu procesowi i pracy z narzędziami sztucznej inteligencji.
Strona ma autorski motyw i nagłówek z nazwą dostosowywaną do każdego oddziału. Film powitalny zmontował Mikołaj Skorupa z WOPR Katowice, a hostowany jest w usłudze Cloudflare Stream — dzięki temu ładuje się płynnie i nie obciąża strony ani serwera.
Ważną częścią projektu była też migracja treści. Wpisy i aktualności ze starych stron przenieśliśmy do nowego systemu, aby historia oddziału nie zaginęła wraz z wyłączeniem starej witryny.
E-podręczniki dla kursantów
Szczególnie ważnym elementem systemu są multimedialne podręczniki dla osób przygotowujących się do kursów ratowniczych. Wcześniej materiały miały formę prostej listy ćwiczeń na jednolitym tle — bez filmów, wyszukiwarki i możliwości śledzenia postępów.
W nowej Strefie kursanta dostępne są trzy podręczniki:
- e-Młodszy Ratownik — multimedialny podręcznik do kursu na młodszego ratownika WOPR,
- e-Ratownik — multimedialny podręcznik do kursu na ratownika wodnego,
- e-Suplement — materiały uzupełniające do obu podręczników.
Podręcznik młodszego ratownika obejmuje 31 lekcji i 31 filmów pokazujących wszystkie ćwiczenia z kursu: od technik pływania, przez pływanie sposobami ratowniczymi i holowanie tonących, po technikę zanurzania. Kursant może uczyć się we własnym tempie, zaznaczać przerobione lekcje i korzystać z wyszukiwarki — a strona zapamiętuje, gdzie skończył. To realne wsparcie dla młodych ludzi, którzy przygotowują się do odpowiedzialnej roli ratownika.
Wspólna identyfikacja wizualna
Strona oddziału w Tychach stała się wzorem dla całego systemu. Na jej podstawie przygotowaliśmy wspólną identyfikację wizualną dla wszystkich witryn Śląskiego WOPR:
- jeden nagłówek dla wszystkich — ten sam komponent, z nazwą dopasowaną do oddziału,
- ten sam układ i nawigacja — odwiedzający od razu wie, że trafił do jednej rodziny stron,
- spójne barwy i typografia, utrzymane na każdej witrynie,
- kolejne strony w godziny zamiast tygodni — nowy oddział startuje z gotowego wzorca.
Na tym samym szablonie oparliśmy główną stronę Śląskiego WOPR pod adresem slaskiewopr.pl. Poprzednia wersja, z bocznym menu, wyszukiwarką i układem sprzed lat, została zastąpiona nowoczesną stroną z czytelną nawigacją, sekcją aktualności, galeriami, szkoleniami i wejściem do Strefy zespołu. Strona główna przypomina też historię organizacji: Śląsk był jedną z kolebek polskiego ratownictwa wodnego, a już w 1926 roku Polski Związek Pływacki powołał Komisję do spraw Ratownictwa Wodnego z siedzibą w Siemianowicach.
Centralny System Przekierowań
Przebudowa kilkunastu stron oznacza zmianę wielu adresów. Stare linki krążą w dokumentach, na plakatach, w zakładkach przeglądarek i w wynikach wyszukiwania. Gdyby po zmianach przestały działać, odwiedzający trafialiby na błędy.
Dlatego zbudowaliśmy Centralny System Przekierowań — panel oparty na Cloudflare Workers i API Cloudflare, zabezpieczony w modelu Zero Trust i dostępny wyłącznie dla upoważnionych osób. Panel sam dodaje potrzebne rekordy DNS, więc przekierowanie zaczyna działać od razu, bez ręcznej konfiguracji.
System obsługuje między innymi:
- stare przedrostki www, na przykład www.tychy.slaskiewopr.pl kierowane na tychy.slaskiewopr.pl,
- przeniesienie jednostek na własne domeny, na przykład katowice.slaskiewopr.pl kierowane na woprkatowice.pl,
- certyfikaty SSL dla adresów wielopoziomowych dzięki Advanced Certificate Manager, tak aby szyfrowanie działało także na subdomenach kolejnych poziomów.
Dzięki temu zmiana adresu nie wymaga już wiedzy technicznej ani wsparcia informatyka — wystarczy wybrać typ przekierowania i wpisać nazwę oddziału.
Strefa zespołu
Oprócz stron publicznych ratownicy potrzebują miejsca na dokumenty i formularze wewnętrzne. Wcześniej służył do tego prosty formularz logowania wbudowany w boczne menu starej strony.
Nowa Strefa zespołu to zamknięty panel, w którym upoważnione osoby jednym logowaniem sięgają do wewnętrznych formularzy i dokumentów: formularzy profilaktyki i analizy zagrożeń, zgłoszeń na kursy młodszego ratownika i ratownika wodnego, zgłoszeń egzaminów, wspólnego dysku oraz plików do pobrania, takich jak dzienniki kursów i dokumenty komisji egzaminacyjnych. Panel zbudowaliśmy na autorskim systemie zarządzania treścią, z prostym zarządzaniem po stronie administratora.
Centralny System Autoryzacji
Dostęp do zasobów wewnętrznych chroni Centralny System Autoryzacji oparty na Cloudflare Zero Trust. Zapewnia on bezpieczne i odpowiedzialne wydzielenie dostępów: każda osoba widzi tylko te zasoby, do których ma uprawnienia.
Logowanie wymaga uwierzytelnienia wieloskładnikowego (MFA). Do wyboru są m.in. jednorazowe kody wysyłane e-mailem, fizyczne klucze bezpieczeństwa, logowanie kontem Google oraz aplikacje generujące kody. Po spełnieniu warunków system kieruje użytkownika do zasobów zgodnych z jego rolą:
- globalna administracja ma dostęp do wszystkich systemów przez App Launcher,
- administrator Strefy zespołu może edytować dane w systemie strefy,
- poszczególne oddziały mają dostęp wyłącznie do swoich zasobów.
To model stosowany przez duże firmy i instytucje: nikt nie jest domyślnie zaufany, a każda próba dostępu jest sprawdzana. Osoba bez uprawnień zostaje zatrzymana na brzegu sieci, zanim jej żądanie w ogóle dotrze do serwera.
Przy skali Śląskiego WOPR kontrola dostępu jest jednym z najważniejszych elementów całego projektu. System wdrażamy stopniowo dla kolejnych z 29 oddziałów, a każdy z nich ma własnych administratorów i redaktorów. To dziesiątki kont z różnymi uprawnieniami. Bez centralnego zarządzania tożsamością łatwo o sytuację, w której hasła krążą między osobami, nikt nie wie, kto ma dostęp do czego, a osoba, która zakończyła działalność, nadal może się zalogować. Centralny System Autoryzacji rozwiązuje ten problem: dostęp nadaje się i odbiera w jednym miejscu, każdy loguje się własną tożsamością, a uprawnienia są przypisane do roli i oddziału.
Ochrona na brzegu sieci dzięki Project Galileo
Organizacje społeczne coraz częściej stają się celem cyberataków, a rzadko mają budżet na profesjonalną ochronę. Dlatego pomogliśmy Śląskiemu WOPR dołączyć do programu Project Galileo, w którym Cloudflare od 2014 roku bezpłatnie chroni organizacje działające w interesie publicznym. Cloudflare to jedna z największych na świecie firm z zakresu bezpieczeństwa i wydajności internetu. Stowarzyszenie otrzymało bezpłatnie plan Business wraz ze wsparciem technicznym.
Dzięki temu cały ruch kierowany do stron Śląskiego WOPR przechodzi przez kilka warstw zabezpieczeń, zanim dotrze do serwera:
- proxy i sieć CDN — ruch przechodzi przez brzeg sieci Cloudflare, a prawdziwy adres serwera pozostaje ukryty,
- buforowanie — kopie stron są przechowywane blisko odwiedzających, co przyspiesza ładowanie,
- filtry botów — automaty skanujące internet w poszukiwaniu luk są blokowane,
- reguły WAF — zapora aplikacyjna zatrzymuje próby włamań, na przykład wstrzyknięcia złośliwego kodu,
- blokada krajów — ruch z państw, z których nie spodziewamy się odwiedzin, a z których często pochodzą ataki, jest odrzucany,
- ochrona DDoS — zalew sztucznego ruchu jest rozpoznawany i odfiltrowywany, a strona działa dalej dla zwykłych odwiedzających,
- monitoring i analityka — bieżący podgląd ruchu pozwala reagować, zanim pojawi się problem.
Szybkość: kilka warstw pamięci podręcznej
Strona WOPR musi działać sprawnie także wtedy, gdy odwiedza ją naraz bardzo wiele osób, na przykład w sezonie letnim, przy naborze na kursy albo po ważnym komunikacie. Dlatego zbudowaliśmy kilka warstw pamięci podręcznej (cache). Działają jak magazyny gotowych kopii stron, dzięki którym serwer nie musi za każdym razem przygotowywać wszystkiego od nowa.
Pierwszą warstwą jest sieć CDN Cloudflare, czyli pamięć podręczna rozmieszczona w centrach danych na całym świecie. Gdy ktoś otwiera stronę, odpowiedź najczęściej przychodzi z najbliższego centrum danych w ułamku sekundy. Większość ruchu kończy się właśnie tutaj i w ogóle nie trafia do serwera WOPR.
Jeśli danej strony nie ma jeszcze w CDN, żądanie trafia do pamięci na serwerze. Tam działają dwa narzędzia: WP Fastest Cache, który przechowuje gotowe kopie podstron, oraz Redis, który zapamiętuje często używane dane z bazy. Dopiero gdy i tu brakuje kopii, a zdarza się to rzadko, stronę od zera składa serwer źródłowy.
Do tego dochodzi inteligentne wczytywanie. Strona zaczyna pobierać elementy, zanim użytkownik w nie kliknie, więc po kliknięciu wszystko reaguje natychmiast. Połączone warstwy sprawiają, że serwer jest mało obciążony, a strona wytrzymuje ruch tysięcy odwiedzających naraz.
Jak ruch dociera do stron Śląskiego WOPR
Każde wejście na stronę Śląskiego WOPR przechodzi przez kilka warstw zabezpieczeń na brzegu sieci Cloudflare: ochronę DDoS, blokadę krajów, filtr botów i reguły WAF. Dopiero potem trafia do pamięci podręcznej, przekierowań, Strefy zespołu albo do serwera. Poniżej opisujemy, co dzieje się w dziewięciu typowych sytuacjach.
Zwykły odwiedzający. Mieszkaniec Tychów otwiera stronę slaskiewopr.pl. Ruch jest zwykły, więc ochrona DDoS go przepuszcza. Połączenie pochodzi z Polski, czyli z kraju dozwolonego, a zachowanie wskazuje na człowieka w przeglądarce. W żądaniu nie ma prób ataku. Strona jest już w pamięci CDN, więc odpowiedź wraca z najbliższego centrum danych w ułamku sekundy. Serwer WOPR nie musiał nic robić.
Pierwsze wyświetlenie nowego wpisu. Ktoś jako pierwszy otwiera wpis opublikowany przed chwilą. Żądanie przechodzi przez wszystkie warstwy ochrony, ale tego wpisu nie ma jeszcze ani w pamięci CDN, ani w pamięci serwera. WordPress składa więc stronę z bazy danych, a gotowa kopia trafia do pamięci serwera i CDN. Serwer pracuje tylko raz, bo kolejne odwiedziny obsłuży już pamięć podręczna.
Stary adres strony. Ktoś wpisuje stary adres www.tychy.slaskiewopr.pl, np. z plakatu albo zakładki w przeglądarce. Żądanie przechodzi przez warstwy ochrony, a Centralny System Przekierowań odsyła je pod aktualny adres tychy.slaskiewopr.pl z ważnym certyfikatem SSL. Stare linki dalej działają, a odwiedzający trafia na właściwą stronę.
Bot skanujący. Automatyczny skaner przegląda tysiące stron w poszukiwaniu słabych punktów. Pojedyncze żądania nie wyglądają jeszcze na atak, a adres pochodzi z kraju dozwolonego, ale filtr botów rozpoznaje zachowanie typowe dla automatu i blokuje żądanie. Bot zostaje zatrzymany na brzegu sieci, a serwer w ogóle nie widzi tego żądania.
Próba włamania. Atakujący dopisuje do adresu strony fragment kodu, licząc na lukę w zabezpieczeniach. Korzysta z serwera w kraju dozwolonym i podszywa się pod zwykłą przeglądarkę, więc przechodzi przez pierwsze warstwy. Reguła WAF rozpoznaje jednak próbę wstrzyknięcia kodu i odrzuca żądanie. Atak zostaje zablokowany, zanim dotrze do WordPressa.
Ruch z zablokowanego kraju. Ktoś łączy się z kraju objętego blokadą, np. z Rosji albo Chin. Połączenie zostaje odrzucone już na pierwszych warstwach ochrony.
Atak DDoS. Sieć tysięcy przejętych urządzeń wysyła miliony żądań, żeby przeciążyć stronę. Ochrona DDoS rozpoznaje zalew ruchu i odfiltrowuje go w sieci Cloudflare, zanim dotrze do serwera. Strona działa dalej dla zwykłych odwiedzających.
Członek zespołu. Ratownik otwiera Strefę zespołu. Żądanie przechodzi przez warstwy ochrony, a następnie Zero Trust prosi o logowanie z uwierzytelnianiem wieloskładnikowym. Ratownik może użyć kodu wysłanego e-mailem, fizycznego klucza bezpieczeństwa, konta Google albo aplikacji generującej kody. System sprawdza też jego uprawnienia. Strefa zespołu otwiera się z formularzami i dokumentami jego oddziału, czyli tylko z zasobami, do których ma dostęp.
Osoba bez uprawnień. Ktoś spoza zespołu znalazł adres Strefy zespołu. Przechodzi przez pierwsze warstwy ochrony, ale nie ma uprawnionej tożsamości, więc Zero Trust nie wpuszcza go dalej. Wejście zostaje zablokowane, a serwer Strefy zespołu nawet nie widzi tego żądania.
Warstwy zabezpieczeń na brzegu sieci działają dzięki programowi Project Galileo, w którym Cloudflare bezpłatnie chroni organizacje działające w interesie publicznym. Wdrożenie przeprowadziła Fundacja Fabian Digital.
Co dalej
Pilnujemy bezpieczeństwa i aktualizacji oraz reagujemy, zanim pojawi się problem.
Stopniowo przyjmujemy zgłoszenia od kolejnych oddziałów, które chcą dołączyć do nowego systemu. Zachęcamy do tego wszystkie 29 oddziałów działających w województwie śląskim. Każdy kolejny oddział może dołączyć w ciągu kilku godzin, korzystając z gotowego szablonu, wtyczek i zabezpieczeń.
Pokazaliśmy, że jesteśmy w stanie kompleksowo wesprzeć naprawdę duże podmioty — od porządkowania domen, przez zaplecze serwerowe i ochronę na brzegu sieci, po strony, podręczniki i narzędzia dla zespołu. Dziękujemy za zaufanie.
Jeśli Twoja organizacja mierzy się z podobnymi wyzwaniami — przestarzałą stroną, brakiem zabezpieczeń albo rozproszonymi narzędziami — skontaktuj się z nami pod adresem [email protected]. W ramach programów Widoczni w Internecie i Misja Online wspieramy organizacje pozarządowe w cyfryzacji.
Serdecznie dziękuję za wszystkie godziny pracy nad rewolucją technologiczną w Śląskim WOPR:
- Marcinowi Plucie — WOPR Tychy,
- Mikołajowi Skorupie — WOPR Katowice,
- Sebastianowi Wawrzole — Śląskie WOPR.
System stworzył samodzielnie Fabian Grabania, prezes Zarządu Fundacji Fabian Digital.
Odwiedź strony na żywo i interaktywną planszę z Cloudflare
Wszystko znajdziesz na stronie: https://fabiandigital.org/stworzylismy-centralny-system-zarzadzania-dla-jednostek-slaskiego-wopru/
Źródło: Fundacja Fabian Digital
Dodaj informację do portalu ngo.pl!
Czekamy na Twój artykuł, komentarz, wywiad czy relację. Dotrzyj ze swoją informacją do tysięcy osób, które czytają ngo.pl.
-
Anna Twardowska, Centrum PISOP
-
Anna Twardowska, Centrum PISOP