W świecie, w którym słowa coraz częściej ranią, a hejt staje się codziennością młodych ludzi, para licealistów postanowiła zadać jedno, proste pytanie: po co? Tak powstał projekt „Po Co?”. Projekt realizowany jest w ramach ogólnopolskiej olimpiady Zwolnieni z Teorii, która daje przestrzeń do tworzenia realnych działań społecznych. W tym przypadku celem stało się jedno z najpoważniejszych wyzwań współczesnej szkoły.
Helena Ostrowska i Rafał Harczenko podczas warsztatów w jednej ze szkół podstawowych
Autor/źródło: opracowanie własneProblem, który dotyka młodych
Skala zjawiska jest niepokojąca. Badania pokazują, że znaczna część młodzieży doświadcza hejtu, zarówno w internecie, jak i w bezpośrednich relacjach. Hejt może prowadzić do poważnych konsekwencji psychicznych: od obniżonego nastroju po poważne kryzysy emocjonalne.
To właśnie ten kontekst sprawił, że licealiści postanowili działać nie tylko reakcyjnie, ale przede wszystkim profilaktycznie.
Edukacja zaczyna się wcześniej
Twórcy projektu skierowali swoje działania do dzieci z młodszych klas szkoły podstawowej. To świadoma decyzja – zanim utrwalą się negatywne schematy zachowań, można je jeszcze zmienić.
Zamiast klasycznych wykładów młodzi prowadzą warsztaty:
- oparte na rozmowie i zabawie,
- angażujące uczniów w aktywne myślenie,
- pokazujące realne konsekwencje słów i działań.
Dzieci uczą się rozpoznawać hejt, reagować na przemoc oraz rozwijać empatię wobec innych.
Siła jednego pytania
Najbardziej charakterystycznym elementem projektu jest jego metoda. Zamiast mówić dzieciom, co jest dobre, a co złe, autorzy zadają pytanie:
„Po co to robisz?”
To podejście zmienia perspektywę. Nie narzuca odpowiedzi, lecz zmusza do refleksji nad własnymi intencjami i konsekwencjami zachowania. Dzięki temu młodzi uczestnicy nie tylko zapamiętują zasady, ale zaczynają je rozumieć.
Młodzi dla młodszych
Projekt „Po Co?” pokazuje coś więcej niż tylko walkę z hejtem. To przykład tego, jak młodzi ludzie mogą realnie wpływać na swoje otoczenie. Zamiast biernie obserwować problem, sami stają się edukatorami i liderami zmian.
Co istotne, nie jest to pierwsza inicjatywa Heleny Ostrowskiej i Rafała Harczenko. Wcześniej angażowali się również w projekty społeczne skierowane do innych grup, m.in. seniorów, co pokazuje ich konsekwencję w działaniach na rzecz budowania relacji i empatii.
Dlaczego to ważne?
W czasach, gdy – jak wskazują eksperci – „hejt staje się pandemią” współczesnej komunikacji, edukacja emocjonalna i społeczna nabiera kluczowego znaczenia.
Projekt „Po Co?” wpisuje się w tę potrzebę, proponując coś prostego, ale skutecznego: zatrzymanie się i refleksję.
Bo być może najważniejsze pytanie, jakie możemy dziś zadać, brzmi nie „co powiedzieć?”, ale właśnie:
„po co to mówimy?”.
Źródło: Zwolnieni z Teorii
