Publicystyka - ngo.pl

W jednym z domów mieszkała rodzina z chłopcem doświadczonym niepełnosprawnością. Mama zmarła, a tata zachorował na raka. Baraka nie chodził do szko­ły do czasu, dopóki cała wieś nie uzbierała na jego edukację. Po skończeniu szkoły chłopak poślubił ko­bietę, również zmagająca się z niepełnosprawnością. Oboje pracują. Ich dziecko jest zdrowe.

Innym razem zdolna dziewczynka nie miała jak pójść do szkoły. Jej rodzice długo chodzili po wsi. Każdy da­wał co mógł, nie tylko pieniądze. Dziś Zawadi jest na­uczycielką i wspiera finansowo potrzeby wioski.

Tu nawet cukier jest zbyt drogi dla przeciętnego miesz­kańca. Je się warzywa, ugali (chlebek z mąki kukury­dzianej), sorgo (rodzaj zboża), maniok oraz ryby. Jest za gorąco, by przyjęła się większość innych warzyw. W Kenii dochodowa uprawa kawy czy herbaty jest zdominowana przez międzynarodowe korporacje. Ich plantacje są ogrodzone drutem kolczastym i prądem, za którymi wykorzystuje się pracowników, zwłaszcza kobiety. Plantacje przynoszą zyski na poziomie setek milionów dolarów rocznie. Ludzie tu mówią: „Gleba jest żyzna, ale ziemia jest przeklęta”.

Aby kupić małe rybki na zupę dla całej rodziny, trze­ba wydać 50 szylingów. Dniówka robotnika to 200 szylingów (6 zł). Za to może kupić 2–4 kg ziemnia­ków, kilka kolb kukurydzy, kilkanaście bananów, kil­ka jajek. Większe ryby kosztują dużo więcej: 300, 500 szylingów za sztukę. Na to nie wystarczy nawet cały dzień żmudnej pracy.

Nie dziwne więc, że wśród najpopularniejszych scho­rzeń, oprócz malarii i tyfusu, jest niedożywienie. I biegunki z brudnej wody. – „To nasz największy problem: brak dostępu do wody – mówi Sarah, liderka kobiet. - Gdy ktoś jest bogatszy, instaluje na dachu zbiornik na deszczówkę, ale większość ludzi na to nie stać”.

Do lekarza trzeba iść nawet 20 km, a potem bardzo ciężko jest wykupić leki. Lekarstwa są drogie, więc ludzie umierają, bo nie mają jak zrealizować recept.

Kobiety sprzedają swoje plony w najprostszej postaci: świeże warzywa, kukurydzę, zboża, orzeszki ziemne, owoce, miód. Nie mają młyna, który zamieni ziarno w mąkę. Nie mają prasy do tłoczenia oleju. Nie mają suszarni, dzięki której mogłyby prze­chować warzywa i owoce przez wiele miesięcy. Nie mają odpo­wiednich magazynów ani możliwości wspólnej sprzedaży.

Dlatego często są zmuszone sprzedawać zbiory natychmiast po zebraniu, kiedy ceny są najniższe. Część plonów psuje się (nawet 40%), zanim znajdzie kupca. Kobiety są w stanie za­robić miesięcznie 5000 szylingów (150 zł), sprzedając swoje zbiory pośrednikom, którzy biorą lwią część zysków. Są do tego zmuszone, nie mając jak przechowywać i przetwarzać żywności, za którą mogłyby dostać o wiele więcej.

Chcemy stworzyć centrum rolnicze i przetwórstwa produk­tów rolnych – miejsce, które pozwoli kobietom zarabiać dzięki własnej pracy znacznie więcej niż dotychczas.

Sarah uważa: „Gdybyśmy miały sprzęt i dostęp do rynku, rolnictwo nie oznaczałoby już biedy. Oznaczałoby godność i przyszłość dla naszych dzieci”.

Powstanie farma i centrum przetwórcze wyposażone w młyn do zboża, prasę do tłoczenia oleju, suszarnię solarną do owo­ców i warzyw, urządzenia do produkcji masła orzechowego, soków oraz przetwarzania miodu. Będzie to także miejsce szkoleń z nowoczesnego rolnictwa. Powstanie też studnia.

Dzięki temu kobiety przestaną sprzedawać surowce za bez­cen i zaczną sprzedawać gotowe produkty o znacznie wyższej wartości. Już w pierwszych latach projektu co najmniej 120 kobiet skorzysta bezpośrednio z jego efektów. W kolejnych latach liczba ta wzrośnie do ponad 300 osób. Projekt stworzy nowe miejsca pracy przy obsłudze urządzeń, prze­twórstwie, pakowaniu i sprzedaży produktów oraz umożliwi rozwój wielu mikroprzedsiębiorstw.

Szacuje się, że dochody rodzin wzrosną nawet o 150 procent.

Tworzymy miejsce, które przez wiele lat będzie dawało kobietom możliwość godnego życia. Dołącz do nas. Dzię­ki Tobie kolejne kobiety będą mogły powiedzieć: „Utrzy­muję swoją rodzinę własną pracą”. A Marvin i Juma pój­dą do wymarzonej szkoły.

Koszt farmy to 173 000 złotych. Wpłać na www.pomocafryce.pl;

– 60 zł – ufundujesz tydzień pracy budowlańca na farmie;

– 120 zł – ufundujesz pakiet nasion kukurydzy, fasoli i wa­rzyw dla jednego gospodarstwa;

– 1500 zł – ufundujesz profesjonalną wyciskarkę soków.