Zmiana społeczna w sześciu krokach
Korzystając z najbardziej innowacyjnych i skutecznych rozwiązań ekonomii społecznej z całego świata stowarzyszenie UpSocial z Barcelony mierzy się z dokuczliwymi problemami miast i lokalnych społeczności. Projekt Social Innovation for Communities czeka na swoich pierwszych odbiorców w Polsce - pisze Paulina Wajszczak dla Ekonomiaspoleczna.pl.
Celem stowarzyszenia jest rozwój potencjału przedsiębiorczości społecznej na wszelkich możliwych polach, w tym także inicjowanie zmian w prawie. Jednym z ważniejszych projektów UpSocial jest Social Innovation for Communities (Innowacja Społeczna dla Społeczności). Jego celem jest propagowanie ekonomii społecznej poprzez implementowanie jej najskuteczniejszych rozwiązań na zlecenie rządów, miast i partnerów lokalnych.
Główna siedziba UpSocial mieści w Barcelonie i tu postanowiono uruchomić proces zmian po raz pierwszy. Poniżej przedstawiamy krótką instrukcję jak w sześciu krokach zmodyfikować rzeczywistość według Social Innovation for Communities. Proces zawsze wygląda podobnie, z drobnymi zmianami. Wszystkie organizacje, które chciałyby nawiązać partnerstwo z UpSocial lub też zaadaptować na swoim gruncie model jego działania, są mile widziane.
Krok pierwszy: Określić problem (czas trwania – 2 tygodnie)
Pod koniec 2012 roku UpSocial nawiązało kontakt z władzami Barcelony oraz z katalońskim Generalitat (władze regionu), aby określić najbardziej istotne problemy, z którymi mogłaby zmierzyć się przedsiębiorczość społeczna w mieście. Po wielogodzinnych dyskusjach i konsultacjach Barcelona postanowiła wykorzystać przedsiębiorczość społeczną do tego by:
- wyposażyć młodych ludzi w umiejętności, informacje i możliwości konieczne do tego, by odnieść sukces na rynku pracy,
- zwiększyć szanse na zatrudnienie wśród osób z ograniczoną sprawnością,
- podnieść jakość życia samotnych rodziców i tym samym zmniejszyć ryzyko wykluczenia społecznego.
Na zlecenie władz regionalnych, UpSocial miało poszukać sposobów na obniżenie negatywnego wpływu turystyki masowej na środowisko i warunki życia w Barcelonie, tworząc jednocześnie szanse dla przedsiębiorców i operatorów turystycznych.
Krok drugi: Międzynarodowa zbiórka rozwiązań (czas trwania – 12 tygodni)
Krok trzeci: Wybór właściwych rozwiązań (czas trwania – 3 tygodnie)
Docelowo, UpSocial planowało wybrać i zaimplementować w Barcelonie po cztery rozwiązania w każdej z czterech kategorii problemowych. Po przeanalizowaniu wszystkich 388 możliwości wybrano po 25 najciekawszych w każdej kategorii.
O wyborze decydowały przede wszystkim: potwierdzona empirycznie skuteczność danego rozwiązania oraz możliwość zaadaptowania go na nowym gruncie. Następnie każdą z 25 propozycji zaprezentowano przedstawicielom władz miejskich i organizacji pozarządowych z Barcelony. Jury złożone z 12-15 osób wybrało po 3-5 przedsiębiorstw w każdej kategorii – w sumie 16 firm.
Na tym etapie decydującymi kryteriami wyboru były: wysokość potencjalnego wpływu, łatwość zaimplementowania rozwiązania w nowym środowisku, brak poważnych barier w implementacji (np. konieczności uchwalenia nowego prawa), a także mniej ważne – poziom innowacyjności i tempo, w jakim miały pojawić się pierwsze rezultaty. W kwietniu 2013 roku przedstawiciele 16 wybranych rozwiązań przyjechali do Barcelony.
Krok czwarty: Adaptacja modelu i tworzenie kontaktów (czas trwania – 2 miesiące)
W Paragwaju problemem młodych ludzi jest dostęp do bezpłatnego szkolnictwa i tym samym brak pracy. Projekt proponowany przez Fundację to szkoła zawodowa składająca się z firm, w ktorej nauczyciele są równocześnie przedsiębiorcami. Jedna grupa studentów przez tydzień pracuje, inna się uczy i tak na zmianę. Szkoła jest absolutnie samowystarczalna i rentowna. Rozwiązanie zaadaptowano z powodzeniem w 35 krajach Afryki i Azji.
– Paragwajczycy byli zdziwieni tym, dlaczego chcemy skorzystać z ich modelu – przecież u nas edukacja jest za darmo. Według nas jednak jest on idealny dla tej grupy ludzi, którzy potrzebują jednocześnie nauki i pieniędzy na życie – mówi Miquel de Paladella. Przetransformowanie modelu paragwajskiego na warunki hiszpańskie wymagało dwóch miesięcy. W tej chwili trwają negocjacje z dwoma centrami szkoleniowymi z Barcelony, które mają zaadaptować u siebie paragwajski model biznesowy. Przyjęcie pierwszych 10-15 studentów przewidziano na 2014 rok.
Krok piąty: Organizowanie spotkań (czas trwania – 2 dni)
Przy okazji każdego z projektów konieczne jest skontaktowanie się z wszystkimi potencjalnymi zainteresowanymi. W wypadku projektu Fundacio Paraguaya trzeba było porozmawiać z dyrektorami szkół, Ministerstwem Edukacji, związkami zawodowymi. W przypadku innego programu – „Discovering Hands” – konieczne były rozmowy z ginekologami, organizacją zrzeszającą niewidomych w Hiszpanii, centrami treningowymi, Izbą Lekarską, potencjalnymi inwestorami.
Krok szósty: Wspieranie implementacji na lokalnym gruncie (czas trwania – miesiąc)
Opcjonalnie: poradnictwo dotyczące planowania projektu, poszukiwanie partnerów aby zawiązać pierwsze kontrakty. – Kiedy odpowiednie instytucje nawiązały już ze sobą współpracę, grunt pod działanie danego programu jest przygotowany i wszystko wydaje się działać poprawnie, staramy się wspierać dane przedsięwzięcie jeszcze przez miesiąc, do trzech miesięcy – opowiada Miquel de Paladella.
– W niektórych wypadkach proszeni jesteśmy jednak o dalsze wsparcie, za dodatkową opłatą. Na przykład Specialisterne poprosiło nas o pośredniczenie w znalezieniu pierwszych klientów. Są nimi Bank BBVA oraz organizacja IMI – mówi de Paladella.
Przyszłość Barcelony
W ramach Social Innovations for Communities do dziś udało się wdrożyć w Barcelonie osiem z wybranych z 388 projektów. To sukces. Według pierwotnych założeń SIC – znalezienie i zaszczepienie na katalońskim gruncie pięciu rozwiązań przedsiębiorczości społecznej miało oznaczać, że projekt wypalił. W wypadku czterech kolejnych pomysłów trwają negocjacje z lokalnymi partnerami na temat warunków ich implementacji.
– Osoby cierpiące na autyzm mają często wyjątkową zdolność koncentrowania się na jednym zadaniu, są w stanie zapamiętać na przykład całą kolumnę cyfr, a nie pojedyńczy wers – opowiada Miquel Paladella, szef UpSocial, odpowiedzialny za Social Innovations for Communities. – W Barcelonie szkolonych jest póki co czterech konsultantów, którzy od października będą pracować dla swoich pierwszych dwóch klientów.
Polska i inne kierunki
UpSocial działa w tej chwili na terenie Hiszpanii, Anglii i niedługo w Brazylli. Stowarzyszenia współpracuje z hiszpańskim rządem szukając rozwiązań podniesienia jakości powietrza zanieczyszczonego przez transport publiczny. Projekt dotyczy sześciu największych miast w Hiszpanii: Barcelony, Sevilli, Bilbao, Madrytu, Saragossy i Walencji. Także na zlecenie rządu UpSocial szuka rozwiązań, by zmniejszyć odsetek recydywistów w hiszpańskich więzieniach. Dla Katalońskiej Agencji Rozwoju Współpracy Międzynarodowej będzie szkoliło lokalnych liderów w tworzeniu efektywnych programów pomocowych – posiłkując się oczywiście najlepszymi przykładami ze świata. Na specjalne zaproszenie Birmingham UpSocial postara się przeprowadzić proces poszukiwania rozwiązań dwóch – trzech różnych problemów społecznych. Kolejne wyzwanie czeka stowarzyszenie w Rio de Janeiro, gdzie lokalna organizacja pozarządowa właśnie precyzuje kwestie do rozwiązania dla UpSocial. – Jednym z ich będzie z pewnością problem z miejskim transportem, który jest mało wydajny i drogi – mówi Miquel de Paladella.
Za usługi UpSocial płacą klienci – władze miast, instytucje publiczne, organizacje pozarządowe, prywatne fundacje czy firmy. W wypadku Barcelony trzy z czterech projektów finansowało miasto, jeden – rząd Katalonii. Wynagrodzenia są obliczane zależnie od liczby godzin poświęconych danemu projektowi. Koordynatorzy poszczególnych inicjatyw otrzymują stałe wynagrodzenie zależnie od szacunkowej liczby godzin spędzonych nad projektem.
Dodaj informację do portalu ngo.pl!
Czekamy na Twój artykuł, komentarz, wywiad czy relację. Dotrzyj ze swoją informacją do tysięcy osób, które czytają ngo.pl.
-
●Dorota Setniewska, ngo.pl
-
●Anna Mucha, Stowarzyszenie MOST
-
●Anna Mucha, Stowarzyszenie MOST
-
●Iwona Danilewicz