Publicystyka - ngo.pl

Lampedusa, malownicza wyspa na Morzu Śródziemnym, stała się symbolem kryzysu migracyjnego. Dziesięć lat temu, 3 października 2013 roku, Vito Fiorino i jego przyjaciele przypadkiem trafili na dramatyczną scenę. W nocy usłyszeli krzyki, które początkowo uznali za dźwięki mew. Okazało się, że to tonący ludzie – ofiary pożaru na pokładzie przepełnionej łodzi z 500 uchodźcami. Fiorino i jego załoga uratowali 47 osób, a tamte wydarzenia na zawsze zmieniły jego życie oraz całą wyspę.

Grupa dwunastu uczestników ze Wspólnot Barki odwiedziła Lampedusę, by lepiej zrozumieć sytuację uchodźców i sposoby ich integracji. „Zrozumieliśmy tam, że możemy być wsparciem dla budowania nowych ścieżek integracji naszych braci z Afryki i innych kontynentów, tak jak robiliśmy to w Barce w latach transformacji ustrojowej” – powiedziała Barbara Sadowska. Spotkania z lokalnymi organizacjami oraz wymiana doświadczeń pomogły w refleksji nad strategiami pomocy i integracji migrantów.

Stolica Macedonii Północnej, kraj aspirujący do pełnej integracji z Unią Europejską, stała się kolejnym przystankiem na drodze edukacyjnej mieszkańców Barki. Dziesięciu uczestników reprezentujących wspólnoty z Poznania, Chudobczyc, Strzelec Opolskich i Władysławowa miało okazję spotkać się z przedstawicielami macedońskich organizacji pozarządowych, ambasad Austrii i Szwajcarii oraz doradcą premiera Macedonii, Johannesem Heideckerem.

Szczególnie przejmująca była wizyta w dzielnicy Szutko Orizari – największej romskiej osadzie w Europie. Brak dokumentów tożsamości, dostępu do edukacji i rynku pracy to tylko niektóre z wyzwań, z jakimi mierzy się tamtejsza społeczność. Uczestnicy wyjazdu mieli okazję spotkać się z Ljatifą Sikovską, pierwszą Romką w macedońskim parlamencie, która opowiedziała o swoich działaniach na rzecz równości i praw obywatelskich.

Na zakończenie wizyty każdy uczestnik otrzymał certyfikat potwierdzający zdobycie wiedzy w zakresie integracji społecznej, przeciwdziałania dyskryminacji i budowania mostów międzykulturowych.

Listopadowa mobilność do Barcelony skoncentrowała się na poznaniu metod działania Fundacji Trinijove. Wizyta pozwoliła uczestnikom nie tylko poszerzyć horyzonty, ale także zdobyć umiejętności przydatne w przyszłej pracy jako streetworkerzy.

Program obejmował zwiedzanie zakładu recyklingu sprzętu elektrycznego i elektronicznego, gdzie osoby wykluczone społecznie otrzymują drugą szansę na zatrudnienie. Wizyta w warsztacie spawalniczym oraz spotkania z kadrą techniczną Fundacji pozwoliły uczestnikom poznać skuteczne sposoby aktywizacji zawodowej.

Jednym z kluczowych momentów było spotkanie w Konsulacie RP w Barcelonie, gdzie omówiono wyzwania, przed jakimi stoi polska społeczność w Hiszpanii. Pozyskana wiedza będzie miała duże znaczenie dla pracy streetworkerów wspierających osoby bezdomne za granicą.

Każdy z trzech wyjazdów był nie tylko okazją do zdobycia nowych kompetencji, ale także do refleksji nad problemem wykluczenia społecznego i sposobami jego przezwyciężania. "Bycie budowniczym mostów między ludźmi, bez względu na ich pochodzenie czy historię życiową, to nasze główne przesłanie" – powiedziała Barbara Sadowska podczas uroczystej kolacji w Skopje.

Każda z wizyt była krokiem w kierunku lepszego świata, w którym solidarność, integracja i wsparcie dla najbardziej potrzebujących stają się rzeczywistością. Erasmus+ dał uczestnikom możliwość doświadczenia, że zmiana jest możliwa, a oni sami mogą być jej częścią.

Program był finansowany ze środków Unii Europejskiej.