Publicystyka - ngo.pl

Bez innowatorów i innowatorek nie byłoby postępu. Bycie innowatorem społecznym nie jest jednak proste. Obok ogromu możliwości zmieniania świata na lepsze, jest też szereg wyzwań, z którymi prekursorzy zmian w naszym społeczeństwie muszą mierzyć się na co dzień.

1. Obawa przed brakiem zrozumienia i akceptacji społecznej. Praca innowatorów społecznych polega na wprowadzaniu nowych pomysłów, które często wymagają zmiany istniejących norm i zachowań społecznych. To z kolei może powodować, że napotkają na opór i krytykę ze strony społeczeństwa. -Agata Zioło, Fundacja Przedsiębiorczości Kobiet, Sieć Przedsiębiorczych Kobiet.
2. Obawa przed brakiem funduszy i odpowiedniego wsparcia ze strony instytucji, organizacji czy rządu. Innowacyjne projekty społeczne wymagają odpowiednich zasobów finansowych, technicznych i społecznych do ich realizacji. Bez tych elementów realizacja wielu projektów może okazać się niemożliwa. - Zoja Ghimire, Stiftelsen Mangfold i Arbeidslivet (MiA).
3. Obawa przed trudnościami w skalowaniu. Innowatorzy społeczni często rozpoczynają swoje działania na niewielką skalę, ale mają aspiracje rozszerzenia swojego wpływu na większą liczbę osób. Jednak proces skalowania może być trudny i wymagać rozwiązania wielu wyzwań, takich jak pozyskiwanie finansowania, zarządzanie zespołem i utrzymanie spójności misji. - Paulina Kołodziejak-Łaska, Sieć Przedsiębiorczych Kobiet.
4. Obawa przed formalnościami. Mniej niż braku zainteresowania innowacją społeczną, innowatorzy i innowatorki społeczne boją się wszystkich formalności związanych ze stworzeniem innowacji zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z punktu widzenia prawnika powinniśmy obawiać się nagłych i nieoczekiwanych zmian aktów prawnych i braku zrozumienia innowacji i potrzeby ze strony organów państwowych - to od ich decyzji często zależy, czy będziemy mieli warunki na wprowadzenie innowacji społecznej w życie. - Karol Molendowski, Kancelaria adwokacka Legalden, która na co dzień wspiera organizacje pozarządowe.
5. Obawa przed niepowodzeniem. Innowatorzy społeczni często ryzykują, podejmując działania, które mogą nie przynieść oczekiwanych rezultatów. 
6. Obawa przed izolacją społeczną. Praca innowatorów społecznych może być czasochłonna i wymagać poświęcenia wielu godzin pracy. Często angażują się w swoje projekty z pasją i oddaniem, co może prowadzić do izolacji społecznej i braku równowagi między życiem osobistym a zawodowym.
7. Obawa przed wypaleniem. Innowatorki i innowatorzy obawiają się braku siły na działanie, wynikającego głównie z przepracowania i poczucia bezradności - Agata Zioło,, Sieć Przedsiębiorczych Kobiet.
8. Obawa przed konfliktem między zyskiem a celem społecznym. Różnice kulturowe i wartości, które utrudniają współpracę. Konflikt jednak może być twórczy. Na tym spostrzeżeniu zawsze można budować nową wartość/rozwiązanie. - Anna Don, LPP.
9. Obawa, czy wprowadzana innowacja odpowiada na rzeczywiste potrzeby. Obawiają się też badać grupę, której innowacja dotyczy. Często wyniki takich badań, nakazują zmianę pierwotnych założeń. Nie wszyscy są gotowi na takie zmiany. - Paulina Kołodziejak-Łaska, Sieć Przedsiębiorczych Kobiet.

Przykładem działań na rzecz skuteczniejszego  wprowadzania innowacji społecznych jest Uniwersytet SWPS. To miejsce, które zmianę wspiera już od dawna, poprzez łączenie nauk o zarządzaniu z naukami o projektowaniu oraz psychologią. Dzięki takiemu połączeniu powstało już wiele innowacyjnych rozwiązań (takich, jak TUSER, RESQL, Jasnopis), które z powodzeniem służą szerokiemu gronu odbiorczyń i odbiorców.

W tym roku innowatorki i innowatorzy społeczni mieli możliwość wziąć udział w kursie  projektowania innowacji społecznych. Celem było wsparcie innowatorek i innowatorów w projektowaniu, wdrażaniu i rozwoju inicjatyw społecznych, będących odpowiedzią na wyzwania jutra. Warsztaty sprzyjać miały szerszemu spojrzeniu na zmieniającą się rzeczywistość i odpowiedniemu przygotowaniu do nadchodzących wyzwań. Kurs był nie tylko okazją do wzmocnienia kompetencji związanych z przedsiębiorczością społeczną i tworzeniem innowacji, ale także do spotkania osób mających podobne spojrzenie na rzeczywistość i chcących działać na rzecz realnych zmian.

Więcej na temat innowacji społecznych można dowiedzieć się także z autorskiej MAPY, która proponuje nowego spojrzenia na problematykę innowacji społecznych, w którym troska o jakość życia i dobrostan stanowi drogowskaz do podejmowania wszelkich działań w ramach przedsiębiorczości społecznej. 

Mapa jest narzędziem edukacyjnym stanowiącym efekt prac badawczych – wywiadów w terenie, analiz literaturowych, paneli eksperckich, wizyt studyjnych, warsztatów, seminariów, konferencji, dyskusji i debat. Zostanie ona zaprezentowana w czasie nadchodzącej konferencji dla innowatorek i innowatorów społecznych. To wydarzenie integrujące środowisko innowatorów i przedsiębiorców społecznych, przedstawicieli uczelni i trzeciego sektora (NGO). W trakcie konferencji dowiemy się, jak tworzyć lokalne przestrzenie dla innowatorów. Posłuchamy o case studies innowacji społecznych z Polski i Norwegii. Poznamy narzędzia ułatwiające działalność innowatorów społecznych.

Elementy materiałów dydaktycznych powstawały w procesie współtworzenia – w ścisłej współpracy badaczek społecznych z przedstawicielami ekosystemu innowacyjności społecznej: Fundacja Przedsiębiorczości Kobiet, Uniwersytet SWPS, Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji, EOG „Iceland, Liechtenstein, Norway grants”, Stiftelsen Mangfold i Arbeidslivet (MiA).

Partnerzy Konferencji: Terminal Kultury Gocław, Laska Nebeska, Balajcza, Szkoła w Chmurze, Prasko Południowa Przestrzeń Przedsiębiorczych, Fundacja Kultury Bez Barier.