Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl.
Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).
Wspólne szkolenie w dziedzinie EFS ze specjalistami z Finlandii
Marcin Truk
W dniach 12 - 14 kwietnia 2005 roku zespół ROSzEFS-u gościł na szkoleniu specjalistów z Finlandii, którzy odwiedzili Lublin w celu wzajemnej wymiany informacji oraz porównania działań związanych z wprowadzaniem funduszu EFS w obu krajach.
Prelegentami szkolącymi zespół ROSzEFS byli: Tapani Kojonsaari -
Długoterminowy Doradca Współpracy Bliźniaczej Departamentu Zarządzania EFS przy Ministerstwie
Gospodarki i Pracy, Ulla Mauranen - Koordynator EFS Centrum Zatrudnienia i Ekonomii dla
Północnej Karelii oraz Tuula Manelius - pracownik Departamentu Rozwoju Regionalnego i Administracji
Publicznej Ministerstwa Spraw Terytorialnych.
Goście przedstawili w zarysie ogólną sytuację panującą w Finlandii zarówno w aspekcie gospodarczym jak i wdrażania funduszu EFS na terenie kraju. W szczególności poświęcili uwagę regionowi Karelii Północnej, który podobnie jak Lubelszczyzna jest regionem przygranicznym o podobnych uwarunkowaniach gospodarczych. W obydwu regionach jest mała baza gospodarczo-przemysłowa co znacznie utrudnia uzyskiwanie wymiernych rezultatów w postaci trwałych miejsc zatrudnienia. Zatem obydwa regiony z racji swych uwarunkowań, zdają się być predysponowane do generowania przede wszystkim działań o charakterze rozwoju zasobów ludzkich, dających efekty niewymierne z punktu widzenia praw twardej ekonomii.
Pewnym pocieszającym faktem jest to, że zjawisko bezrobocia na Lubelszczyźnie jest o około 3% mniejsze niż w regionie Karelskim (Lubelszczyzna około - 15%, Karelia Płn. - 18 %). Do roku 2009 dzięki zastosowaniu wsparcia EFS Finlandia planuje zmniejszyć bezrobocie (zwłaszcza na terenie Karelii Płn.) o około 5%. Pozwala to sądzić, że porównawczo, na terenie województwa lubelskiego będzie łatwiej osiągnąć wymierne efekty gospodarcze po wprowadzeniu działań funduszu EFS. W przeciwieństwie do Lubelszczyzny, gdzie istnieją duże potrzeby ekonomiczne społeczeństwa, w regionie karelskim bardziej stawia się na osiągnięcia humanitarne o charakterze niegospodarczym, wykorzystujące fundusz EFS. Inną lokalną specyfiką jest to, że w Finlandii preferowane są projekty o dużej skali. Jednym z takich przykładowych projektów jest działanie dotyczące osób długotrwale bezrobotnych oraz przekraczających 50. rok życia, opracowany i wdrożony przez Finnish Case Workpol Adult Training Institute. Projekt według badań miał 95% skuteczności. Można go więc uznać za szczególnie udany.
Następną różnicą pomiędzy obydwoma krajami jest merytoryczne przygotowanie pracowników oceniających projekty. W Polsce, z oczywistych przyczyn, takich pracowników w zasadzie nie ma jeszcze zbyt wielu, co wynika z faktu budowania struktur EFS. Inną egzotyczną dla Polaków ciekawostką jest podejście urzędników fińskich do kwestii nadzorczych. Z relacji naszych gości wynika, że urzędnik w Finlandii ma wręcz nakazany prawem obowiązek udzielać wszelkiej możliwej pomocy i porady petentowi zgłaszającemu się z konkretnym problemem w taki sposób, aby sprawa z którą się zgłasza obywatel była załatwiona szybko i pomyślnie. Jak jest w Polsce, to wie każdy, kto stykał się ze sprawami urzędowymi.
Wynikają z nakreślonego obrazu następujące wnioski: efekty podobne do regionu Karelii Płn. jesteśmy w stanie osiągnąć w bardzo krótkim czasie, bazując dodatkowo na doświadczeniach krajów korzystających z EFS. Nawet pomimo barier stawianych przez rodzimą biurokrację.
Goście przedstawili w zarysie ogólną sytuację panującą w Finlandii zarówno w aspekcie gospodarczym jak i wdrażania funduszu EFS na terenie kraju. W szczególności poświęcili uwagę regionowi Karelii Północnej, który podobnie jak Lubelszczyzna jest regionem przygranicznym o podobnych uwarunkowaniach gospodarczych. W obydwu regionach jest mała baza gospodarczo-przemysłowa co znacznie utrudnia uzyskiwanie wymiernych rezultatów w postaci trwałych miejsc zatrudnienia. Zatem obydwa regiony z racji swych uwarunkowań, zdają się być predysponowane do generowania przede wszystkim działań o charakterze rozwoju zasobów ludzkich, dających efekty niewymierne z punktu widzenia praw twardej ekonomii.
Pewnym pocieszającym faktem jest to, że zjawisko bezrobocia na Lubelszczyźnie jest o około 3% mniejsze niż w regionie Karelskim (Lubelszczyzna około - 15%, Karelia Płn. - 18 %). Do roku 2009 dzięki zastosowaniu wsparcia EFS Finlandia planuje zmniejszyć bezrobocie (zwłaszcza na terenie Karelii Płn.) o około 5%. Pozwala to sądzić, że porównawczo, na terenie województwa lubelskiego będzie łatwiej osiągnąć wymierne efekty gospodarcze po wprowadzeniu działań funduszu EFS. W przeciwieństwie do Lubelszczyzny, gdzie istnieją duże potrzeby ekonomiczne społeczeństwa, w regionie karelskim bardziej stawia się na osiągnięcia humanitarne o charakterze niegospodarczym, wykorzystujące fundusz EFS. Inną lokalną specyfiką jest to, że w Finlandii preferowane są projekty o dużej skali. Jednym z takich przykładowych projektów jest działanie dotyczące osób długotrwale bezrobotnych oraz przekraczających 50. rok życia, opracowany i wdrożony przez Finnish Case Workpol Adult Training Institute. Projekt według badań miał 95% skuteczności. Można go więc uznać za szczególnie udany.
Następną różnicą pomiędzy obydwoma krajami jest merytoryczne przygotowanie pracowników oceniających projekty. W Polsce, z oczywistych przyczyn, takich pracowników w zasadzie nie ma jeszcze zbyt wielu, co wynika z faktu budowania struktur EFS. Inną egzotyczną dla Polaków ciekawostką jest podejście urzędników fińskich do kwestii nadzorczych. Z relacji naszych gości wynika, że urzędnik w Finlandii ma wręcz nakazany prawem obowiązek udzielać wszelkiej możliwej pomocy i porady petentowi zgłaszającemu się z konkretnym problemem w taki sposób, aby sprawa z którą się zgłasza obywatel była załatwiona szybko i pomyślnie. Jak jest w Polsce, to wie każdy, kto stykał się ze sprawami urzędowymi.
Wynikają z nakreślonego obrazu następujące wnioski: efekty podobne do regionu Karelii Płn. jesteśmy w stanie osiągnąć w bardzo krótkim czasie, bazując dodatkowo na doświadczeniach krajów korzystających z EFS. Nawet pomimo barier stawianych przez rodzimą biurokrację.
Dodaj informację do portalu ngo.pl!
Czekamy na Twój artykuł, komentarz, wywiad czy relację. Dotrzyj ze swoją informacją do tysięcy osób, które czytają ngo.pl.
Artykuły opublikowane w portalu ngo.pl prezentują wyłącznie poglądy ich autorów, autorek. Wyrażone w nich opinie, komentarze nie muszą być tożsame z poglądami redakcji.
Przedruk, kopiowanie, skracanie artykułów (lub ich fragmentów) z portalu ngo.pl wymaga zgody redakcji.
-
●Dorota Setniewska, ngo.pl
-
●Anna Mucha, Stowarzyszenie MOST
-
●Anna Mucha, Stowarzyszenie MOST
-
●Iwona Danilewicz