Publicystyka - ngo.pl

Odpowiednie wsparcie finansowe i rzeczowe UMŁ oraz stała ewaluacja placówek wsparcia dziennego prowadzonych przez NGOsy przyczyni się do poprawy jakości i racjonalizacji świadczonych usług.

Należy pamiętać, że przyczyną zaistniałego problemu społecznego Łodzi („złych” wskaźników diagnozy) w społecznościach lokalnych jest fakt, iż dzieci przyjmują dominujący w niej sposób życia za oczywisty i ‘naturalny’, co zwiększa zagrożenie międzypokoleniową transmisją biedy, osłabienie w dążeniu do sukcesu zawodowego i materialnego oraz do wzrostu liczby przypadków dokonywanych czynów karalnych przez dzieci i młodzież – co podkreśla także Pani prof. W. Warzywoda-Kruszyńska – Uniwersytet Łódzki.

Odpowiedzią na łódzkie problemy społeczne jest konieczność wprowadzenia zmian systemowych związanych ze sprawnie działającymi świetlicami środowiskowymi i specjalistycznymi (placówkami wsparcia dziennego), które prawidłowo realizują model pracy środowiskowo-terapeutyczny z pracą podwórkową opierający się na budowaniu terapeutycznych więzi emocjonalnych z dziećmi, które są podstawą zmian w ich zachowaniu i osobowościach (antropotechnika). Wykorzystujemy także socjotechnikę (m.in. społeczność świetlicowa) oraz kulturotechnikę (m.in. prowadzenie tematyki historycznej i kulturalnej miasta Łodzi, wyjścia do teatru, muzeum, kina, warsztaty fotograficzne i inne). Model wymaga współpracy ze specjalistami pracujących w danej społeczności lokalnej (w okolicy Świetlicy Podwórkowej) – pedagodzy szkolni, kuratorzy, pracownicy socjalni, socjoterapeuci, funkcjonariusze straży miejskiej i policji:

• wyrównują szansę edukacyjne oraz przeciwdziałają wykluczeniu społecznemu i patologiom wśród dzieci i młodzieży ze środowisk uznanych za „enklawy dziecięcej biedy”.

• przyczyniają się do zmniejszenia przestępczości nieletnich i tym samym wzrostu poczucia bezpieczeństwa wśród mieszkańców Łodzi [poprzez organizację czasu wolnego, wprowadzanie programów i projektów edukacyjno-terapeutycznych, współdziałanie z innymi instytucjami np. straż miejska, policja, MOPS, szkoły, sądy, itp.].

• zmniejszają transmisję biedy.

• aktywizują społeczność lokalną.

• prowadzą skuteczne działania zmierzające do wyrobienia u wychowanków kompetencji zawodowych (praca w zespole, dobra organizacja czasu, koordynacja działań, prawidłowe nawiązywanie kontaktów i odreagowanie emocjonalne, odporność na stres, autopromocja…), które przyczynić się mogą do zwiększenia się liczby ludności w wieku produkcyjnym w Łodzi.

• przyczynią się do zwiększenia liczby osób rozpoczynających pracę w 2020 r. [w wyniku wykorzystania potencjału osobowego wychowanków], co pozwoli Łodzi pochwalić się wzrostem dochodów znajdujących się w dyspozycji ludności.

• poprzez lepiej przygotowaną młodzież do dorosłości – pracy zawodowej- Łódź stanie się lepiej przygotowana na zaopiekowanie się większą liczbą osób starszych w najbliższych latach. - wyszukują i wspierają młode talenty, propagują posiadanie pasji – co wpływa na rozwój kreatywności i innowacyjności w Łodzi oraz na kreatywny, zdrowy styl życia.

Proponowane działania środowiskowo-terapeutyczne bezpośrednio odnoszą się do niżej podanej diagnozy:

• Według prognozy Głównego Urzędu Statystycznego w ciągu najbliższych 20 lat w Łodzi najbardziej zmniejszy się liczba ludności w wieku produkcyjnym.

• Rozpoczynających pracę w 2020 r. będzie o 3,6 tys. mniej niż w 2010 r.

• Obniży się tempo wzrostu dochodów znajdujących się w dyspozycji ludności.

• Następować będzie proces szybkiego starzenia się ludności, udział osób w wieku 60+, obecnie wynoszący 5,3%, wzrośnie do roku 2020 do 33,3%.

• Liczba bezrobotnych w Łodzi w 2010 r. wynosiła 33,7 tys. osób i była największa spośród wielkich miast.

• Szybki wzrost przestępczości nieletnich !

• Diagnoza naukowa Instytutu Socjologii Uniwersytetu Łódzkiego w 2010 roku, na podstawie badań ilościowych przeprowadzonych w ramach modułu badawczego „Bieda w dzieciństwie jako szczególne zagrożenie biedą i wykluczeniem społecznym w przyszłości”, ukazuje jednoznacznie, że w zakresie biedy i wykluczenia społecznego nic nie zrobiono.

Nadal istnieją miejsca w Łodzi, które uznaje się za „enklawy dziecięcej biedy”, gdzie młodzi mieszkańcy doświadczają deprywacji zarówno w wymiarze materialnym, jak i w innych sferach życia (kulturalnym, społecznym, zawodowym).

Badacze zwracają uwagę na to, iż jedynie działania kompensujące deficyty we wszystkich sferach życia pozwolą na prawidłowy rozwój dzieci – realizację ich potencjału, a co za tym idzie wyrównanie edukacyjne szans życiowych i zmniejszenie ryzyka transmisji biedy i wykluczenia społecznego w przyszłości.

• Za przyczynę istnienia 13 „enklaw dziecięcej biedy”, uważa się, wg Instytutu Socjologii Uniwersytetu Łódzkiego, brak pozytywnych wzorców kulturowych i moralnych w zubożałych sąsiedztwach dla dzieci i młodzieży. Także pozbawienie ich możliwości uczestnictwa w różnych formach wypoczynku wakacyjnego oraz pozbawienie możliwości uczestnictwa

w zorganizowanych formach spędzania czasu wolnego w okresie roku szkolnego, w tym możliwości nieodpłatnego pozyskania wiedzy z zakresu historii, kultury i religii miasta, w którym spędzają swoje dzieciństwo. Zauważono, że problemem dzieci i młodzieży z „enklawy dziecięcej biedy” jest brak konstruktywnie zorganizowanego czasu wolnego oraz przestępczość nieletnich na terenie miasta Łodzi. Przyczyną zaistniałego problemu społecznego w społeczności lokalnej jest fakt, iż dzieci przyjmują dominujący w niej sposób życia za oczywisty i ‘naturalny’, co zwiększa zagrożenie międzypokoleniową transmisją biedy, osłabienie w dążeniu do sukcesu zawodowego i materialnego oraz do wzrostu liczby przypadków dokonywanych czynów karalnych przez dzieci i młodzież (prof. W. Warzywoda-Kruszyńska – Uniwersytet Łódzki).

Uważamy, że proponowane działania zmieniają powyższe wskaźniki diagnozy i Władze Łodzi powinny kłaść szczególny nacisk na działalność świetlic, placówek wsparcia dziennego, w szczególności modelu pracy środowiskowo-terapeutycznego z pracą podwórkową (streetworking). Należy wykorzystać istniejącą infrastrukturę instytucjonalną zainicjowaną przez MOPS i NGOsy na terenie Łodzi oraz promować pojawianie się nowych placówek (świetlic).