Strategia inkluzywności w praktyce. Projekt "Latarnia" jako wzorcowy model wsparcia w Rwandzie
Pallotyńskie Centrum Nadziei w Kibilizi, nazywane często projektem "Latarnią”, wyznacza nowy standard w afrykańskim systemie wsparcia osób z niepełnosprawnościami. Odchodząc od przestarzałych, pasywnych modeli opiekuńczych na rzecz profesjonalnej rehabilitacji i reintegracji społecznej, ośrodek udowadnia, że nowoczesna pomoc to przede wszystkim systemowe przywracanie podopiecznym ich godności i należnego miejsca w społeczeństwie.
Kibilizi to nie jest zwykły ośrodek. To projekt "Latarnia”
Na tle typowych placówek w Afryce Wschodniej, Centrum Nadziei dla dzieci z niepełnosprawnościami w Rwandzie jest ośrodkiem nowoczesnym i progresywnym. Jest to projekt wzorcowy. Tak jak latarnia morska stoi w ciemności, wskazując drogę statkom i ostrzegając przed niebezpieczeństwem, tak projekt "Latarnia", jak nazwano Centrum w Kibilizi, ma „oświecać” drogę innym placówkom lub organizacjom.
Działalność rwandyjskiego centrum opiera się na systemowym podejściu, które redefiniuje sytuację osób z niepełnosprawnościami w lokalnej społeczności. Wdraża model oparty na czterech fundamentalnych kierunkach zmiany.
- Od izolacji do inkluzji. Zamiast wstydu i izolacji, które często są udziałem dzieci z niepełnosprawnościami, ośrodek oferuje pełną akceptację i bezpieczny dom. Kluczowym elementem budowania stabilności emocjonalnej jest stała obecność wykwalifikowanych opiekunek, które przebywają w ośrodku przez całą dobę. Całodobowa opieka, również nocna, daje dzieciom rzadkie w tych warunkach poczucie ciągłości i bezpieczeństwa, pozwalając im odzyskać imię i tożsamość w grupie rówieśniczej.
- Od opieki pasywnej do profesjonalnej terapii. Centrum odrzuca model „przechowalni” na rzecz intensywnej interwencji specjalistycznej. Unikalność pedagogiczna placówki objawia się w organizacji pracy: małe, 12-osobowe klasy pozwalają na pełną indywidualizację procesu nauczania, dostosowaną do specjalnych potrzeb edukacyjnych wychowanków. Obecność wykwalifikowanej kadry, rehabilitantów, fizjoterapeutów, logopedów i psychologów, stawia tę placówkę w awangardzie nowoczesnej pedagogiki specjalnej w Afryce.
- Od litości do rozwijania kompetencji. Zamiast doraźnej litości, ośrodek oferuje konkretne narzędzia do budowania samodzielności. Warsztaty przyuczające do zawodu, w tym nowoczesna szwalnia, dają realną szansę na przyszłe życie w społeczeństwie. Młodzież uczy się, jak pracą własnych rąk budować niezależność ekonomiczną, co jest najskuteczniejszą formą walki z marginalizacją.
- Od bezradności do rozwiązań systemowych. Projekt ma charakter modelowy, wpływając na świadomość całego regionu. Pokazuje, że niepełnosprawność nie jest nieodwracalnym wyrokiem, lecz wyzwaniem społecznym i medycznym, z którym można skutecznie wygrać.
Na tle systemów opieki w krajach rozwijających się, Kibilizi wyróżnia się wysokim stopniem profesjonalizacji. Obecność specjalistycznej kadry w połączeniu z modelem małych grup edukacyjnych, stałą opieką rezydencjonalną i przygotowaniem do samodzielnego funkcjonowania wychowanków, stawiają tę placówkę w awangardzie nowoczesnej pedagogiki specjalnej w Afryce.
Projekt "Latarnia" w perspektywie 360°
Aby w pełni zrozumieć unikalny charakter i doświadczyć skali projektu "Latarnia", zapraszamy do obejrzenia filmu zrealizowanego w technologii 360°. Pozwala on na wirtualną wizytę w ośrodku i samodzielną eksplorację przestrzeni terapeutycznych, małych sal lekcyjnych oraz warsztatów zawodowych.
To unikalna okazja, aby sprawdzić, jak nowoczesne standardy opieki i rehabilitacji oraz model całodobowego wsparcia są wdrażane w realiach Rwandy.
To jest film 360° (sferyczny). Nie ograniczaj się do jednego widoku – rozejrzyj się wokół! Na komputerze: kliknij lewym przyciskiem myszy na obraz i przeciągaj go w dowolnym kierunku. Na smartfonie: po prostu poruszaj telefonem lub przesuwaj palcem po ekranie, aby zmienić perspektywę.
Wsparcie systemowe
Utrzymanie wysokich standardów wsparcia dla dzieci z niepełnosprawnościami w Kibilizi wymaga stałego finansowania, które zapewni sprawne funkcjonowanie ośrodka. Jedną z organizacji, która regularnie pomaga rwandyjskiemu Centrum jest Pallotyńska Fundacja Misyjna Salvatti.pl. Jest to organizacja, która redefiniuje pojęcie pomocy humanitarnej, odchodząc od doraźnego rozdawnictwa na rzecz projektów rozwojowych i edukacyjnych. Fundacja opiera swoje działania na partnerstwie z lokalnymi społecznościami, dbając o to, by niesiona pomoc była celowa, mierzalna i trwała.
Wsparcie Fundacji to nie tylko pomoc finansowa, choć ta jest nieodzowna. Wolontariusze Salvatti.pl regularnie odwiedzają ośrodek, dzieląc się swoim czasem i umiejętnościami. Dla lokalnej społeczności fakt, że ktoś przyjeżdża z innego kontynentu specjalnie po to, by pracować z ich dziećmi, jest potężnym komunikatem. W kulturze, która często spycha niepełnosprawnych na margines, obecność wolontariuszy z Polski jest żywym dowodem na to, że te dzieci są ważne i wartościowe. To realnie pomaga w walce ze stygmatyzacją niepełnosprawności w regionie.
W sklepie charytatywnym Fundacji - Amakuru - sprzedawane są wyroby rękodzielnicze wychowanków Centrum: torby, kosmetyczki, ozdoby. To kolejny krok do rozwijania ich samowystarczalności, przywracania im godności i poczucia własnej wartości. Dzięki środkom uzyskanym ze sprzedaży wychowankowie mogą choć w części sfinansować swój pobyt w ośrodku. Ale największą wartością z tego płynącą jest dla nich głęboka satysfakcja oraz odkrycie własnej siły i pewności siebie.
Miesięczny koszt utrzymania 80 podopiecznych wynosi około 22 500 zł. Każda darowizna jest bezpośrednią inwestycją w utrzymanie tego unikalnego modelu pomocy, który zmienia oblicze opieki w Rwandzie.
Jeśli, czytając ten artykuł, dostrzegasz możliwości udzielenia wsparcia Pallotyńskiemu Centrum Nadziei w Kibilizi, serdecznie zapraszamy do kontaktu pod adresem: [email protected]
