Publicystyka - ngo.pl

Komisja działa przy Biurze Spraw Dekretowych, a konkretnie przy pełnomocniku Prezydent m.st. Warszawy do spraw rozwiązywania problemów mieszkaniowych lokatorów zamieszkałych w budynkach zwracanych lub zwróconych byłym właścicielom lub ich następcom prawnym oraz w budynkach prywatnych zarządzanych przez jednostki organizacyjne m.st. Warszawy (funkcję tę od października 2016 r. pełni zastępca dyrektora Biura Magdalena Młochowska).

W komisji uczestniczą organizacje, których działalność statutowa obejmuje ochronę praw lokatorów i wspieranie lokatorów z budynków objętych reprywatyzacją. Organizacje koncentrują swoje działania szczególnie w dwóch obszarach: zapewniają pomoc indywidualną osobom poszkodowanym w wyniku reprywatyzacji, ale jednocześnie chcą dokonywać zmian systemowych, które chroniłyby prawa lokatorów, m.in. uchwalenie ustawy reprywatyzacyjnej.

– Jako KDS pragniemy też rozwiązać systemowo problemy lokatorów nie tylko z budynków zreprywatyzowanych, ale też z innych zasobów lokalowych tj. miejskich – komunalnych, spółdzielczych bezprawnie zadłużanych, a następnie eksmitowanych "na bruk" w związku z dotychczasową błędną polityką lokalową, a właściwie z brakiem polityki lokalowej m.st. Warszawy – wyjaśnia Janusz Baranek z Warszawskiego Stowarzyszenia Lokatorów, przewodniczący KDS ds. ochrony praw lokatorów i członek prezydium DKDS Wola.

Organizacje lokatorskie oraz współpracujące z nimi środowiska anarchistyczne jeszcze w latach 2006 – 2010 (na długo przed rozpoczęciem prac przez komisję weryfikacyjną do spraw reprywatyzacji) próbowały nagłaśniać problemy osób poszkodowanych w wyniku reprywatyzacji. Udział w posiedzeniach Rady Miasta Warszawy, pikiety, blokady i demonstracje nie przynosiły rezultatów. Także zgłoszona do Prokuratury Okręgowej w Warszawie sprawa o zorganizowanej grupie przestępczej, która nie tylko wchodziła w posiadanie warszawskich nieruchomości, ale także prześladowała lokatorów przejmowanych kamienic – zakończyła się umorzeniem. Podobnie było ze śledztwem dotyczącym zabójstwa Jolanty Brzeskiej.

W takich warunkach organizacje lokatorskie szukały bardziej skutecznych sposobów oddziaływania na władze miasta. Niestety próby nawiązania dialogu kończyły się niepowodzeniami. Warszawskie Spotkania Mieszkaniowe czy Okrągły Stół Mieszkaniowy zostały zawieszone. Postulowana w 2012 roku specjalna komisja łącząca urzędników, lokatorów i aktywistów także nie została powołana.

Dopiero w 2017 roku z inicjatywy samych organizacji została powołana komisja, której głównym zadaniem jest usprawnienie dialogu organizacji lokatorskich z miastem. Wcześniej członkowie jednej z organizacji, Warszawskiego Stowarzyszenia Lokatorów, szukając możliwości rozmowy z miastem na temat polityki lokalowej, włączali się w działania dzielnicowych komisji dialogu społecznego. Byli obecni m.in. na Woli, Żoliborzu i w Śródmieściu.

To m.in. doświadczenia zdobyte w dzielnicowych komisjach pozwoliły nie tylko poznać sposoby działania ciał dialogu, ale też wykorzystać skuteczne rozwiązania w ich codziennej działalności.

– Regulamin KDS opracowaliśmy mailowo. Na pierwsze spotkanie przyszło 16 organizacji. Ustaliliśmy, że członkami komisji mogą być te organizacje, które w statucie mają zapis o ochronie praw lokatorów – wspomina Janusz Baranek.

W posiedzeniach uczestniczą nie tylko przedstawiciele i przedstawicielki organizacji lokatorskich oraz przedstawicielka miasta, którą została Magdalena Młochowska, ale także zapraszani goście, osoby ze środowiska anarchistycznego zaangażowane w obronę praw lokatorów, eksperci badający aspekty prawne i społeczne konsekwencje reprywatyzacji czy posłowie na Sejm RP.

Jeszcze podczas pierwszego posiedzenia w grudniu 2016 roku zostały określone „Kierunki działań Komisji na 2017 roku”. Są to:

• Powołanie funduszu odszkodowawczego dla lokatorów pokrzywdzonych przez reprywatyzację.
• Zatrzymanie zwrotów nieruchomości, szczególnie z lokatorami i eksmisji „na bruk”.
• Anulowanie bezprawnie naliczonych długów lokatorskich.
• Poszerzenie (odbudowanie) zasobu mieszkań miejskich (komunalnych), zredukowanych dramatycznie w wyniku prywatyzacji.

Ich wybór jest konsekwencją głoszonych od lat postulatów ruchu lokatorskiego i anarchistycznego.

Jak działalność komisji jest widziana z perspektywy urzędu? – W KDS-ie jest skupiona zdecydowana większość organizacji lokatorskich i mam wrażenie, że faktycznie rozmawiamy z organizacjami. KDS to miejsce do wyjaśniania wątpliwości. (…) To też okazja, by organizacje mówiły wspólnym głosem jako zinstytucjonalizowany byt – mówi Magdalena Młochowska.