Publicystyka - ngo.pl

Niespodziewany egzamin z elementów wschodnich sztuk walki, test z
zakresu umiejętności komputerowych, pierwsze spotkania z wizażystą
oraz rozmowy o dalszym rozwoju zawodowym – to tylko niektóre
elementy kolejnych szkoleń wyjazdowych, jakie w dniach 10 – 23
lipca odbywały się w Zakopanem w ramach projektu Partnerstwa na
Rzecz Zwiększenia Dostępności Rynku Pracy Dla Osób Niewidomych.
Działania te finansuje unijna Inicjatywa EQUAL.

• Kończymy tu pewien etap, teraz poszczególne umiejętności zaczęły
  już tworzyć spójną całość, uzupełniać się – zwraca uwagę sifu
  obserwując z uwagą poczynania ćwiczących na macie.
  
  – Symulacja sytuacji zagrożenia pozwala nie tylko sprawdzić ich
  rzeczywiste umiejętności, ale także przełamać pewne bariery,
  sprawdzić pewność siebie i odporność na stres – tłumaczy. To
  najlepsza recepta w sztukach walki; pokonywać kolejne bariery,
  kształtując charakter. Jak zapowiada, kolejnym etapem będzie praca
  nad wyczuciem dystansu, odpowiednim ustawieniem się i opanowaniem
  punktów ataku.
  
• Trzeba przyznać, że ten naturalny sprawdzian wypadł w Zakopanem
  bardzo dobrze. Postępy widzę już nie tylko w orientacji i
  koordynacji ruchowej, ale także w opanowaniu wielu elementów
  technicznych. Mają duży potencjał… – sifu Szuszkiewicz nie ukrywa
  satysfakcji.
  
  
  
  Powody do zadowolenia ma także Marcin Patoczka, informatyk
  prowadzący szkolenia komputerowe. – Poziom testów okazał się wysoki
  – ocenia z uśmiechem. - Niektórzy osiągnęli nawet lepsze wyniki niż
  się spodziewaliśmy. Zaprocentowała tu ich wytwałość i samozaparcie
  – dodaje. Test składał się z obszernej części teoretycznej
  obejmującej 50 pytań oraz praktycznej - zestawu ćwiczeń,
  przeprowadzono go na trzech poziomach zaawansowania, zgodnie z
  wcześniejszym podziałem na grupy. Ważnym elementem oceny stała się
  także praca zaliczeniowa, polegająca na stworzeniu własnej strony
  internetowej.
  
  
  
• Różne formy aktywności osób niewidomych - od sportu po sztukę -
  zachęcające ich do wyjścia z domu i uświadomienia sobie, że oni
  także mogą pomóc innym, dać z siebie coś wartościowego – temu
  właśnie poświęciłam swoją stronę – opowiada Kasia, uczestniczka
  projektu. – Gdzieś zniknął już dystans do html i wielu innych
  elementów, które opanowałam. Zajęcia pomogły mi nawet w zaliczeniu
  informatyki na studiach. Komputer przyda mi się zawsze, niezależnie
  od wykonywanego zawodu – przekonuje pewnym głosem. Na co dzień
  studiuje socjologię, poświęca się licznym pasjom, biega. Ma już
  ogromne sukcesy; rekord Polski, tytuł Mistrzyni Europy, ponad
  osiemdziesiąt medali…
  
  
  
  Po chwili do rozmowy włącza się także Małgosia. Chciałaby pracować
  z młodzieżą, skończyła historię na Akademii Pedagogicznej. – Nie
  ukrywam, że dla mnie – humanistki, komputer był urządzeniem
  praktycznie obcym. Tymczasem, także dzięki naszym prowadzącym,
  szybko przekonałam się, jak wielkie oferuje możliwości. Zajęcia
  dały mi cały szereg cennych umiejętności, które z pewnością mogę
  wykorzystać w praktyce. Może nie dziś, nie od razu, ale liczy się
  dla mnie sama świadomość, że ja to potrafię… – argumentuje.
  
  
  
  Program całorocznych szkoleń skonstruowano tak, by każdy z
  uczestników miał szansę opanowania najbardziej potrzebnych
  programów i aplikacji, by uczył się tego, co mu się przyda np. w
  pracy czy na studiach. Niektórzy rozpoczynali bez znajomości
  klawiatury, przeszli długą drogę, by dziś radzić sobie tak z ogólną
  obsługą komputera, jak i ze swobodnym poruszaniem się w
  skomplikowanych programach. – Dziś niektórzy z nich z powodzeniem
  mogliby już projektować witryny, tworzyć prezentacje graficzne czy
  pracować z dźwiękiem – podkreśla Marcin Patoczka. – A przecież
  szkolenia zawodowe dopiero przed nimi – dodaje z optymizmem.
  
  
  
• Staramy się dopasować charakter i kierunek dalszych szkoleń do
  indywidualnych potrzeb i zainteresowań – deklaruje Marcin
  Piwowoński, koordynator ds. szkoleń zawodowych. Każdy z uczestników
  przedstawił własne pomysły na przyszłość, czym chciałby się
  zajmować i w jakim obszarze szkolić. – Ci z kolei, którzy już teraz
  są gotowi do pracy, mają przeprowadzić własną analizę tego obszaru
  rynku pracy, w którym widzą dla siebie miejsce w przyszłości.
  Poznają w ten sposób środowisko, będą mieli okazję, by przyjrzeć
  się, jakimi prawami rządzi się dziś rynek pracy – argumentuje Jacek
  Zadrożny, koordynator ds. rynku pracy.
  
  
  
  – Mnie interesują specjalistyczne szkolenia z Linuxa, Flasha i
  AutoCada. Również kursy językowe – mówi Kasia, która jako pierwsza
  uczestniczka projektu pracuje na otwartym rynku. – Obecnie poznaję
  programy księgowe, głównie WA-PRO. Wykorzystuję je na co dzień w
  pracy. Nie wiem tylko, czy znajdę na to wszystko czas. - Dla mnie
  ciekawe byłyby elementy marketingu i programy związane z handlem,
  np. do obsługi magazynowej – mówi Mirek, inny z uczestników.
  Zgodnie podkreślają, że takie rozwiązanie pozwoli im samodzielnie
  podjąć decyzję i zmotywuje do pracy.
  
  
  
  W ramach kilku modułów szkoleń można będzie m. in. doskonalić
  umiejętności związane z konkretnymi programami np. bazami danych,
  programowaniem w sieci czy obróbką dźwięku, uczyć się języków
  obcych czy zyskiwać umiejętności ściśle zawodowe. – Rozmowy w
  Zakopanem były punktem wyjścia do określenia ścieżek rozwoju
  poszczególnych osób. Liczymy na ich zaangażowanie i aktywność,
  wspólne wypracowanie optymalnych rozwiązań – podkreśla Bożena
  Rozmus, koordynator projektu.
  
  
  
  Duże zainteresowanie wzbudziły pierwsze zajęcia z wizażu i
  budowania wizerunku. – Dla mnie istotne są informacje, które mogę
  wykorzystać podczas rozmowy kwalifikacyjnej – zauważa Mirek. Jak
  stosownie się ubrać, w jaki sposób się zachowywać.
  
  
  
  – Wbrew pozorom dla osób niewidomych bardzo ważna jest rola
  kolorów, ja lubię czerwony i wiem, że dobrze w nim wyglądam. Poza
  tym za pomocą kolorów komunikuję się ze światem, wyrażam emocje –
  tłumaczy Gosia. – Jak ważny jest koloryt skóry i oczu, jak w
  zależności od Twoich kształtów (geometrycznych czy liniowych)
  powinieneś się ubierać – to ciekawe informacje – dodaje.
  
  
  
  Jak zwykle, przy okazji pobytu w Zakopanem, nie zabrakło czasu na
  atrakcje. – To było naprawdę ekscytujące przeżycie - zdradza Gosia,
  wspominając spływ Dunajcem. – Wszyscy płynący na pontonach byli
  cali mokrzy już na samym początku, ale ciepła i bezwietrzna pogoda
  nie pozwoliła nam zmarznąć. Nie przypuszczałam, że czeka mnie w
  życiu taka ekstremalna przygoda – opowiada.