Publicystyka - ngo.pl

Zazwyczaj nie chcą dawać pieniędzy fundacjom, może z wyjątkiem Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka, wolą - bezpośrednio potrzebującym. A już na pewno nie chcą chwalić się tym przed dziennikarzami ani podawać swoich nazwisk. Nie są biznesmenami z pierwszych stron gazet, ale dobrze zarabiającymi menedżerami, lekarzami, prawnikami, urzędnikami.

(...) Ania, szefowa agencji PR, organizuje wenty. Podczas tych jarmarków sprzedaje stare ubrania i niepotrzebne przedmioty oddawane jej przez znajomych. Uzyskane pieniądze przekazuje dominikanom, oni zaś organizują zajęcia i wyjazdy dla dzieci z rodzin z problemem alkoholowym. Mariusz, dyrektor firmy ubezpieczeniowej, wspólnie z żoną ufundował stypendium dla studiującej w Polsce Białorusinki, która znalazła się w tarapatach finansowych. Katarzyna, z jednej z dużych firm finansowych, funduje wspólnie ze swoimi braćmi laptop każdemu uczniowi niewielkiej szkoły, gdzieś w Polsce, który zdobędzie punktowane miejsce w olimpiadzie na szczeblu wojewódzkim. Inny mężczyzna po powrocie z pracy za granicą, w wielkiej amerykańskiej firmie, przez kilka miesięcy pracował jako woluntariusz Polskiej Akcji Humanitarnej. Namawiał firmy do działań filantropijnych dla PAH. Małżeństwo menedżerów co sobota odwiedza jeden z domów dziecka i organizuje zajęcia dla jego wychowanków. Andrzej zrezygnował z pracy w wielkim koncernie farmaceutycznym, by zająć się zbiórką pieniędzy na dziecięce hospicja. Żadna z tych osób nie chce ujawnić swojego nazwiska.

Więcej: "Polski altruizm w konspiracji", Aleksandra Biały, Rzeczpospolita, 2 lutego 2007, http://www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_070202/ekonomia/ekonomia_a_10.html