Publicystyka - ngo.pl

Przede wszystkim jest to aktywność sportowa – 53% organizacji, których odbiorcy to dzieci i młodzież, działa głównie w dziedzinie sportu, turystyki, rekreacji i hobby. Drugim ważnym obszarem, w którym specjalizują się organizacje zaangażowane na rzecz dzieci i młodzieży, jest edukacja i wychowanie (jako główne pole działań wymienia je 22% z nich). 9% „dziecięcych” NGO zajmuje się przede wszystkim kulturą i sztuką. Ochrona zdrowia oraz usługi socjalne i pomoc społeczna – dziedziny, których częste wskazywanie potwierdzałoby tezę o działaniach na rzecz „chorych i biednych dzieci” – wskazuje natomiast odpowiednio 3% i 4% organizacji, których działań odbiorcami są dzieci.

Działania związane ze sportem i turystyką to przede wszystkim różnego rodzaju imprezy (zawody, imprezy, festyny) oraz działania bezpośrednie na rzecz dzieci i młodzieży (prowadzenie zajęć, wycieczek itd.). Zdecydowanie rzadziej organizacje sportowe i turystyczne prowadzą działania informacyjne lub polegające na mobilizowaniu opinii publicznej na rzecz swoich celów.

Pozostałe organizacje pracujące z dziećmi i młodzieżą także najczęściej organizują różnego rodzaju wydarzenia (festyny, koncerty) i prowadzą działania bezpośrednie skierowane do swoich odbiorców, ale angażują się też w innego rodzaju aktywności – 34% z nich w ciągu ostatnich dwóch lat prowadziło działania informacyjne, tyle samo organizowało seminaria lub konferencje, niewiele mniej wspierało rzeczowo lub finansowo swoich odbiorców, a także mobilizowało i edukowało opinię publiczną dla poparcia swoich działań.

Zdecydowanie rzadziej organizacje „dziecięce” podejmują działania rzecznicze lub służące lepszej współpracy między organizacjami zajmującymi się pracą z dziećmi i młodzieżą. W ciągu dwóch lat przed badaniem działania polegające na reprezentowaniu lub rzecznictwie interesów swoich odbiorców lub podopiecznych podjęło 16% organizacji sportowych i turystycznych oraz 21% pozostałych organizacji, których odbiorcami są dzieci i młodzież. Jeszcze rzadziej działania rzecznicze podejmowane przez organizacje działające na rzecz dzieci mają na celu zmiany systemowe, np. zmiany w prawie.

Trzeba jednak zaznaczyć, że generalnie działania rzecznicze nie są przez polski sektor często podejmowane, w tym sensie organizacje „dziecięce” nie wyróżniają się na jego tle. Można się tylko zastanawiać, czy dzieci i młodzież nie są w tym kontekście szczególną grupą, która w sposób szczególnych potrzebuje pośrednictwa organizacji, ponieważ bez niego ich głos nie będzie słyszalny – jako niepełnoletni nie mają szans „wziąć spraw w swoje ręce” i są skazani na pośrednictwo instytucji i organizacji „występujących w ich imieniu”.

Artykuł powstał na podstawie danych zebranych w badaniu „Kondycja sektora organizacji pozarządowych w Polsce 2015”, przeprowadzonym mieszaną metodą CAPI oraz CAWI, między kwietniem a wrześniem 2015 roku na ogólnopolskiej, losowej próbie 4 tysięcy stowarzyszeń i fundacji oraz na podstawie wyników badań przeprowadzonych na reprezentatywnej próbie 1003 Polaków powyżej 15 roku życia, metodą CAPI w listopadzie 2014 roku przez Millward Brown na zlecenie Stowarzyszenia Klon/Jawor.

Badania zostały sfinansowane ze środków Funduszy EOG w ramach programu Obywatele dla Demokracji, Funduszu Inicjatyw Obywatelskich oraz środków Polsko–Amerykańskiej Fundacji Wolności.