Publicystyka - ngo.pl

11 700 zł – na tyle Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wycenił życie dwóch wilków z gminy Barwice w Zachodniopomorskiem. Tyle bowiem wynosi łączna suma odszkodowań za straty w hodowli wypłacona hodowcom od stycznia 2020 do końca kwietnia 2021 roku.  W uzasadnieniu GDOŚ czytamy, że na przestrzeni półtora roku doszło w sumie do 7 ataków na zwierzęta (owce, cielęta, daniele): cztery w 2020r. i trzy w 2021. Hodowcy stracili 15 zwierząt.

Wniosek o odstrzał wilków złożyła gmina Barwice. Podkreśla w nim, że wilki mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla człowieka. Nie zgadza się z tym Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Szczecinie. Badając sprawę stwierdza ona, że ze strony wilków nie ma zagrożenia dla człowieka. 

„Szkody w pogłowiu zwierząt gospodarskich wyrządzane przez wilki mają miejsce w większości wypadków w przypadku niewłaściwie zabezpieczonych lub niezabezpieczonych stad. Istnieją sprawdzone metody ochrony zwierząt gospodarskich jak ogrodzenia elektryczne, fladry czy dozór pasterskich psów stróżujących. Odstrzał wilka to zawsze ostateczność, która może być stosowana w przypadku wykorzystania i niesprawdzenia się metod alternatywnych i powinna uwzględniać głos specjalistów w zakresie biologii i ekologii wilka, a także strony społecznej. Sytuacja w gminie Barwice rodzi wiele pytań i niejednoznaczności” – podkreśla Piotr Chmielewski, specjalista ds. Ochrony przyrody Fundacji WWF.

W uzasadnieniu GDOŚ czytamy, że hodowcy stosowali zabezpieczenia w postaci fladr, elektrycznych ogrodzeń i siatek wkopanych w głąb na 2 metry. Według hodowców wilk miał przejść górą ogrodzenia, wykorzystując do tego słup podtrzymujący ogrodzenie i zrobić podkop przy bramie ogrodzenia. 

My zatem pytamy: w jaki sposób środki zabezpieczające przed atakami wilków na zwierzęta gospodarskie były monitorowane pod kątem poprawności ich zamontowania, poprawnego działania i właściwego umiejscowienia? Jakie działania mające na celu przepłoszenie osobników zuchwałych zostały podjęte zanim została wydana decyzja o odstrzale dwóch osobników?

Na podstawie jakich przesłanek, stwierdzono, że odstrzał wilków zminimalizuje szkody hodowlane, a nie powiększy je? Idąc dalej – rozbicie wilczej rodziny może w konsekwencji spowodować śmierć szczeniąt. W jaki sposób planowane jest oznaczenie osobników do odstrzału, skoro badania genetyczne mają być wykonane już po ich śmierci?

Te pytania zebraliśmy w piśmie do Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (w załączniku). Nie ma naszej zgody na odstrzał wilków, przy tak wątpliwym uzasadnieniu.

Wilki giną z powodu ludzkiej niechęci, strachu i uprzedzeń. Dlatego kluczowe w świetle trwającej nagonki jest, żeby budować wiedzę o wilkach opartą na aktualnych badaniach naukowych i przedstawiać obiektywne fakty. Widzimy, że jest duża potrzeba rzeczowej rozmowy i szukanie rozwiązań pozwalających godzić potrzeby człowieka i dzikiej przyrody, z ludźmi i dla ludzi, z korzyścią dla wilka i dla człowieka. W takim podejściu widzimy naszą rolę, mamy w tym wieloletnie doświadczenie.

Fundacja WWF Polska już od kilkunastu lat nieodpłatnie przekazuje ogrodzenia elektryczne hodowcom, we współpracy z właściwymi miejscowo regionalnymi dyrekcjami ochrony środowiska. Tylko w 2021 roku, cztery regionalne dyrekcje ochrony środowiska otrzymały od Fundacji WWF Polska łącznie 20 zestawów ogrodzeń elektrycznych dla hodowców w województwie lubuskim, wielkopolskim, podlaskim, podkarpackim. Do tej pory takim gospodarstwom w całej Polsce, WWF Polska przekazało około 500 ogrodzeń elektrycznych do ochrony zwierząt gospodarskich przed dużymi drapieżnikami, w tym 300 przed wilkami.

Mamy duże doświadczenie w edukowaniu hodowców na temat minimalizacji ryzyka wystąpienia szkód (w październiku 2020 r., współorganizowaliśmy z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w Gorzowie Wlkp. warsztat nt. minimalizacji szkód wyrządzanych przez wilki w województwie lubuskim.

Do dnia dzisiejszego, WWF Polska przekazała również  44 pasterskich psów stróżujących – owczarków podhalańskich do ochrony owiec przed wilkami.