Publicystyka - ngo.pl

Drodzy Koleżanki i Koledzy z warszawskiego III sektora,
przewodniczący FDS, KDS-ów i DKD-sów, członkowie Warszawskiej Rady Pożytku Publicznego wszystkich kadencji (tu chciałbym wymienić Was wszystkich, z którymi mogłem przez te 10 lat współpracować, ale to chyba byłoby raczej niemożliwe).

Kiedy 10 lat temu zdecydowałem się startować w konkursie na pełnomocnika Prezydenta m.st. Warszawy ds. współpracy z organizacjami pozarządowymi, nie przypuszczałem, że ta wspaniała przygoda i zarazem szkoła pokory, dialogu oraz  wytrwałości będzie trwała tak długo.

Dobrze pamiętam dzień, kiedy wspólnie z moimi kolegami i koleżankami rozmawialiśmy o tym, w jaki sposób warszawski sektor ma odpowiedzieć na ogłoszony w Ratuszu konkurs na pełnomocnika.  Dzień, w którym namawiając mnie na startowanie w konkursie, używaliście wielu argumentów, ale wśród nich był chyba ten jeden najważniejszy – pomożemy ci.

Od samego początku – od recenzji mojej aplikacji konkursowej, do ostatnich dni na funkcji pełnomocnika towarzyszyli mi ludzie z III sektora. Zawsze mogłem liczyć na Waszą pomoc w codziennej pracy i na Wasz udział w przeprowadzaniu długotrwałych dużych zmian w mieście. Chciałbym Wam wszystkim podziękować za wsparcie, życzliwość i za wyrozumiałość oraz za kubły zimnej wody na głowę, kiedy była taka potrzeba, za ciepłe słowa w trudnych chwilach i przede wszystkim za społeczne zaangażowanie – tysiące godzin ciężkiej pracy w trakcie wspólnego tworzenia dokumentów i rozwiązań.

Właśnie ten model ścisłej współpracy organizacji i urzędu, już na etapie inicjowania pomysłu związanego z systemem współpracy  jest naszym sukcesem i największą wartością charakteryzującą warszawskie relacje urząd – NGO. Warto to pielęgnować i starać się przekładać go na inne obszary współpracy.

Wraz z ustąpieniem z funkcji pełnomocnika nie zamierzam rezygnować z pracy na rzecz udziału trzeciego sektora w kreowaniu polityk urzędu. Uchwalony w zeszłym roku Program Rozwoju Współpracy to dobrze przygotowany drogowskaz nie tylko dla nowej Pełnomocniczki Ewy Kolankiewicz, ale dla wszystkich zainteresowanych rozwojem dialogu społecznego. W trakcie jego tworzenia zdiagnozowaliśmy nasze najsilniejsze strony, ale i braki czy niedobory w systemie współpracy, zostały wyznaczone zadania i określone wskaźniki.

Na koniec chciałem Was jeszcze zapewnić, że w programie tym widzę zadania dla siebie jako sekretarza miasta i że w ten sposób nadal będę wspierał współpracę organizacji z urzędem.

Jeszcze raz wszystkim dziękuję,

Marcin Wojdat

Chciałbym Wam wszystkim podziękować za wsparcie, życzliwość i za wyrozumiałość oraz za kubły zimnej wody na głowę