Publicystyka - ngo.pl

Posiedzenie 20 lipca 2017 r. miało się odbyć z udziałem przedstawicieli organizacji pozarządowych. Po tym jak dzień wcześniej przewodnicząca Komisji Beata Mazurek z PIS nie dopuściła do głosowania wniosków o wysłuchanie publiczne (zarzucając im braki formalne), chciano wysłuchać głosu trzeciego sektora. Taką intencję zadeklarowano organizując kolejne posiedzenie, jednak jego zaplanowanie na 20 lipca na godz. 9.30 dało organizacjom zaledwie kilka godzina na zgłoszenie zainteresowania udziałem w spotkaniu. Mimo wszystko NGO dotarły, jednak nie była to taka reprezentacja, jaka mogłaby wziąć udział w wysłuchaniu.

Posiedzenie 20 lipca rozpoczęło się od ponownego zgłoszenia poprawionych wniosków o wysłuchanie publiczne. Tym razem poddane zostały pod głosowanie, ale członkowie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny odrzucili je. Próba zorganizowania wysłuchania publicznego nie powiodła się i nie ma już formalnej możliwości przeprowadzenia tej procedury w Sejmie.

Przewodnicząca komisji zarządziła omawianie projektu artykuł po artykule. Nie odbyła się ogólna dyskusja o projekcie – o samej potrzebie powołania Narodowego Instytutu Wolności. Bardzo trudne było też zgłaszanie zastrzeżeń wykraczających poza konkretny aktualnie przerabiany artykuł, co znacznie utrudniało wniknięcie w istotę przyjmowanych regulacji.

Większość z postulatów przedstawicieli NGO obecnych na komisji (wnoszonych przez posłów w formie poprawek) nie zostało przyjętych.

Postulowano m.in.

• skreślenie preambuły
• przerobienie preambuły
• uniemożliwienie Instytutowi działań bez kontroli i konsultacji, w tym w trybie pozakonkursowym z ominięciem ustawy o działalności pożytku (pozwalają na to zapisy m.in. z art. 2, 24 i 28)
• zlokalizowanie Instytutu w Krakowie
• rezygnację z nadzoru Przewodniczącego Komitetu ds. Pożytku Publicznego nad Instytutem (także rezygnację z samego Komitetu ds. Pożytku Publicznego)
• umożliwienie Radzie Instytutu większego realnego wpływu na działania Instytutu
• wprowadzenie mechanizmu bezpośrednich wyborów przedstawicieli NGO do Rady Instytutu
• wprowadzenie obowiązku konsultacji programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.

Zgodzono się na postulowane przez NGO:

• zmiany w art. 9 polegające na złagodzeniu wymagania dotyczącego doświadczenia zawodowego oraz wykształcenia członka Rady
• zapisanie, że Rada Instytutu opiniuje jego regulamin
• dodanie społeczników na końcu ustępu 2. w art. 24.

Przyjęto też poprawki legislacyjne i redakcyjne w art. 5, 6, 8, 22.

Komisja 20 lipca 2017 r. zakończyła omawianie projektu na artykule 28 (jednym z kluczowych dla ustawy, ponieważ wskazującym m.in. w oparciu o jakie procedury ogłaszane są konkursy – zlecane zadania). Do omówienia pozostało ponad 30 artykułów czyli więcej niż połowa całej ustawy.

Według kalendarza posiedzeń parlamentarnych najbliższe spotkanie komisji, na którym kontynuowana będzie dyskusja o Instytucie Wolności może się odbyć we wrześniu 2017 r.

Projekt ustawy o Narodowym Instytucie Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego trafił do Sejmu na początku lipca 2017 r. 12 lipca rozpoczęło się jego pierwsze czytanie. Na kolejnym posiedzeniu (ostatnim przed wakacjami) posłowie skierowali projekt do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny.

Rządowy projekt ustawy o Narodowym Instytucie Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, druk nr 1713, przebieg procesu legislacyjnego, sejm.gov.pl

Dowiedz się, co ciekawego wydarzyło się w III sektorze. Śledź wydarzenia ważne dla NGO, przeczytaj wiadomości dla organizacji pozarządowych.
Odwiedź serwis wiadomosci.ngo.pl.