Publicystyka - ngo.pl

By zachować tradycję, członkowie Klubu Gaja, spotkają się nad rzeką Białą, 12 lipca (niedziela) 2020 r. o godzinie 15.00 w Bielsku-Białej w Parku Włókniarzy na wysokości dawnych kortów tenisowych. Wejdą do rzeki w intencji zaprzestania dramatycznego w skutkach dla przyrody i obywateli gospodarowania polskimi zasobami wodnymi.

ERN poinformował, iż pomimo odwołania BIG JUMP ze względu na konieczność unikania dużych zgromadzeń ludzi, nic nie stoi na przeszkodzie, aby rodzinnie i bezpiecznie wejść do wody, zgodnie z zalecaniami zdrowotnymi. Klub Gaja jako polski organizator i koordynator BIG JUMP przychyla się do tej propozycji. W gronie rodziny lub przyjaciół 12 lipca w niedzielę, o godzinie 15.00, jak w latach poprzednich możecie zanurzyć się bezpiecznie w wodzie. Możecie to zrobić przed lub po głosowaniu, bo o tym nie można zapomnieć. Nie oczekujemy jednak wielkich wydarzeń i spektakularnych przepłynięć.

„Woda i rzeki to nasze skarby. Tym bardziej teraz, w czasie, gdy katastrofa klimatyczna rozpędza się na dobre. Nie możemy dłużej zwlekać z politycznymi decyzjami o odtwarzaniu bagien, małej retencji zgodnej z wiedzą przyrodników i ekologów czy tworzeniu w miastach terenów zielono-błękitnej infrastruktury. Działania musimy podjąć już. Teraz. Naszym obywatelskim obowiązkiem jest przypominać o tym politykom i samorządowcom. BIG JUMP jest do tego świetnym pretekstem” – powiedział Jacek Bożek szef Klubu Gaja.

Ten rok jest najlepszym przykładem jak katastrofalnie wpłynęliśmy jako ludzkość na klimat, a co za tym idzie na zagrożenia związane z niedoborami (susze) i nadmiarami (powodzie i podtopienia) wody. Nadal bez opamiętania prostujemy i regulujemy rzeki. Nadal pod płaszczykiem rewitalizacji niszczymy tereny zieleni w miastach i na wsiach. Nadal nie potrafimy przechwytywać i retencjonować wody w sposób przyjazny dla środowiska. Nadal pod pozorem walki z suszą chcemy budować drogi wodne dla gigantycznych barek, co jest dokładnym przeciwieństwem prac, które należy podjąć, aby wodę zatrzymać tam, gdzie spadnie opad. Nadal tkwimy w dziewiętnastowiecznym sposobie myślenia o wodzie, jej zasobach i ludzkiej nieomylności. Rok 2020 jest tego najlepszym przykładem.

Bez poważnej, niespiesznej i niepodporządkowanej bieżącej polityce dyskusji o przyszłości wody w Polsce, będziemy się miotać pomiędzy skrajnościami, całkowitą bezradnością i czystą propagandą. Na dyskusji nie może się skończyć. Działajmy!