Publicystyka - ngo.pl

Przypomnijmy, że w 2009 r., w trakcie nielegalnej rozbudowy ośrodka o wyciąg krzesełkowy, instalację ośnieżania i naświetlenia stoku, zniszczono cenną przyrodę. Po interwencji Stowarzyszenia krakowska RDOŚ przez 2 lata uchylała się od wszczęcia postępowania z art. 37 ustawy o ochronie przyrody, który uprawnia do nakazania natychmiastowego wstrzymania szkodliwych działań i przywrócenia walorów przyrodniczych do stanu sprzed zniszczeń. Postępowanie zostało rozpoczęte przez RDOŚ dopiero w 2011 r. z nakazu GDOŚ, który wskazał, że „obowiązkiem RDOŚ było wszczęcie z urzędu postępowania w trybie art. 37 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody”. RDOŚ prowadził postępowanie w sposób przewlekły, by finalnie je umorzyć w czerwcu 2013 r. Decyzja była skandaliczna także z uwagi na fakt, iż organ był w posiadaniu eksperckich dowodów potwierdzających ponad wszelką wątpliwość negatywne oddziaływanie na przyrodę nielegalnej inwestycji w Rzykach.

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uchylił niemerytoryczną decyzję RDOŚ, ponownie wskazując na obowiązek podjęcia przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska ustawowych działań już w przypadku samego zagrożenia wystąpienia negatywnego oddziaływania na przyrodę.

Gdyby krakowski RDOŚ od początku stosował obowiązujące w Polsce prawo, sprawa „Czarnego Gronia” już dawno zostałaby rozwiązana z korzyścią dla przyrody. Można mówić o pomyłce w przypadku jednej błędnej decyzji, ale jeżeli takich decyzji jest cały szereg, trudno nazwać to inaczej niż protekcją dla inwestora w celu uniknięcia przez niego konsekwencji - mówi Radosław Ślusarczyk, Prezes Stowarzyszenia Pracownia na rzecz Wszystkich Istot.