Publicystyka - ngo.pl

Tybetańczycy przybyli do Kopenhagi, aby zaprezentować najnowsze informacje dotyczące pogorszenia polityki środowiskowej Chin w odniesieniu do Wyżyny Tybetańskiej oraz zgubnych zmian klimatu, które już nastąpiły. Ta linia polityczna powoduje również problemy dotyczące poszanowania praw człowieka występujące w Tybecie już dzisiaj, a które mogą w przyszłości dotyczyć więcej niż miliard ludzi idąc w dół rzek do południowej i południowo-wschodniej Azji.

Tybet, największa i najwyżej położona wyżyna na świecie, jest uznawana za trzeci biegun Ziemi, ponieważ na jej terenach znajduje się więcej słodkiej wody uwięzionej w postaci lodowców niż w jakimkolwiek innym regionie Ziemi pomijając bieguny północny i południowy. Wyżyna Tybetańska ociepla się dwa razy szybciej niż reszta świata; ogromna większość jej 40 tys. lodowców topnieje, zasadniczo zmieniając zasoby wielkich rzek Azji, które mają swoje źródło na Wyżynie Tybetańskiej i które zapewniają egzystencję ponad miliardowi ludzi w dziesięciu krajach leżących w dole tych rzek.

Chiny wprowadzają politykę wykorzeniania i przesiedlania ze swoich domostw na ogromnych stepach Tybetu ponad dwóch milionów nomadów tybetańskich. Ta polityka, przeprowadzana pod przykrywką ochrony Wyżyny Tybetańskiej, jest połączona z kolejnymi działaniami mającymi na celu tamowanie i zmianę kierunku biegu rzek tybetańskich, by wycofać wodę z dala od reszty Azji, co jest próbą rozwiązania kryzysu wodnego Chin.

Eksperci zaprezentują na konferencji prasowej wnioski dotyczące znaczenia Tybetu dla Azji i reszty świata jako trzeciego bieguna i rozważą, w jakim stopniu wiedza Tybetańczyków o ich ziemiach odzwierciedla najlepszą możliwość do zachowania delikatnego, wysoko położonego ekosystemu, który ma kluczowe znaczenie nie tylko dla Tybetańczyków, ale również dla Chin i reszty świata.

„Niesprawdzona, polityka dotycząca Wyżyny Tybetańskiej, tworzy podwaliny do kryzysu klimatycznego tak poważnego i niosącego takie konsekwencje jak podniesienie poziomu oceanów i topnienie lodowców polarnych” powiedziała Tenzin Dhardon Sharling ze Związku Kobiet Tybetańskich. Z tego względu Tybetańczycy przybyli na tę konferencję. Nasze rozwiązania zakładają włączenie Tybetańczyków do wszystkich etapów oceny, podejmowania decyzji i zarządzania ekosystemami Wyżyny Tybetańskiej. W tym zawiera się potrzeba niezależnej, międzynarodowej ewaluacji ekosystemu Tybetu oraz bieżącej polityki wykorzystania gruntów. Udział wszystkich liczących się w tej kwestii jednostek – od nomadów tybetańskich do społeczności i naukowców z krajów leżących w dole rzek, które są zależne od wód Tybetu jest konieczny, biorąc pod uwagę skalę zagrożenia, które mamy przed sobą.