Publicystyka - ngo.pl

– Jestem prezesem Fundacji Inicjatyw Menedżerskich, która realizuje sporo projektów społecznych, trochę biznesowych, dużo pracujemy na Wschodzie (Ukraina, Gruzja, Mołdawia, Tadżykistan). Jestem gorącym orędownikiem partycypacji społecznej, bliska jest mi idea sprawności zarządzania (nie tylko w biznesie, ale także w instytucjach publicznych czy obywatelskich).

Jestem lublinianinem od kilku pokoleń. Kocham Lublin za dwie rzeczy – za moje wspaniałe wspomnienia z tego miasta i za to, że wreszcie uwierzył w siebie. Moje dzieciństwo to podwórka, zakamarki, oficyny (jestem chłopakiem „ze Starówy” – tu się wychowałem). 20 lat temu na Stare Miasto po zmroku wchodzili tylko szaleńcy lub przyjezdni (mogło się skończyć podbitym okiem). Dziś Lublin wrzucił szósty bieg, nadrobił wieloletnie zaległości (infrastrukturalne i mentalne) – a jak kwitnie Stare Miasto widać gołym okiem.

"Lublin – miasto wielokulturowe”: Lublin na pewno jest miastem otwartym kulturowo (pamiętającym o złotych czasach w swojej historii), a także pragnącym dzisiaj budować postawy współpracy i tolerancji wobec różnorodności.

Moja wizja twarzy Lublina: To twarz pogodna, bez nadęcia, przebija się poczucie własnej wartości (ale nie nonszalancja). To raczej twarz kreatywnego społecznika nie bojącego się eksperymentować niż niewolnika korporacji. Fajna i ciepła – byle tylko nie pojawił się na niej grymas kompleksów i zaściankowości.

Moja rada dnia dla mieszkańców Lublina: Więcej uśmiechu, pogody ducha, optymizmu, poczucia humoru, wiary w siebie, wiary w Lublin.