Publicystyka - ngo.pl

Pakt ma być remedium na stagnację w gospodarce, niski poziom inwestycji, upadek przedsiębiorczości, wysokie bezrobocie i frustrację znacznej części społeczeństwa, którą ta sytuacja najbardziej dotyka. Zdaniem ministra Hausnera jest on szansą na wyjście z tej patowej sytuacji, konkretnym działaniem tu i teraz, inicjatywą, która pomoże przezwyciężyć kryzys.

Mimo tych optymistycznych zapewnień problem pojawił się na samym wstępie negocjacji. Ustawa o Komisji Trójstronnej dopuszcza jedynie taki dialog, do którego przystępuje co najmniej po jednym przedstawicielu każdej ze stron: pracodawców, związków i rządowa. Tymczasem "Solidarność" odrzuciła propozycje rządu, traktując ją jako próbę uciszenia niechętnych głosów przed referendum unijnym. Stronę związkową reprezentowała zatem tylko OPZZ.

Uczestnicy negocjacji określą szczegółowy zakres rozmów w ciągu najbliższego miesiąca. Wtedy rząd przedstawi konkretne propozycje. W negocjacjach brać będą również udział przedstawiciele innych, oprócz ministra gospodarki i pracy, zainteresowanych resortów. Zakończenie negocjacji przewidywane jest na koniec czerwca

Założenia 'Paktu' (za Gazetą Wyborczą, 21 lutego 2003) przewidują dialog o: reformie finansów publicznych; zwiększeniu zakresu swobody działalności gospodarczej; urynkowieniu usług publicznych; prywatyzacji; pomocy państwa dla polskich przedsiębiorstw (m.in. w schyłkowych sektorach); sposobach obniżenia obciążeń podatkowych; prawie pracy; mechanizmach kształtowania wynagrodzeń; Funduszu Pracy (m.in. o możliwościach przenoszenia pieniędzy z zasiłków na aktywne formy walki z bezrobociem); poprawie finansowania Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; utworzeniu w przedsiębiorstwach funduszy szkoleniowych do podnoszenia kwalifikacji pracowników; powołaniu służb mediacyjnych w Wojewódzkich Komisjach Dialogu Społecznego (regionalnych odpowiednikach Komisji Trójstronnej.