Publicystyka - ngo.pl

Magdalena (Tanzania) ma niesprawne nogi i porusza się za pomocą rąk. Pole uprawia na siedząco. Została w życiu sama z trójką małych wnuków. „Nie ma nic, co mnie ratuje poza uprawą roli i pomocą dobrych ludzi” – mówi. Farma w Kiabakari wspiera samowystarczalność finansową lokalnej szkoły, dostarcza żywność dla ponad 300 dzieci a także jest szansą na bezpłatne użyczanie sprzętu rolniczego dla kobiet jak Magdalena.

Alphonse był jednym z tysięcy innych dzieci ulicy w stolicy Madagaskaru. Nigdy nie chodził do szkoły. Na ulicy żywił się odpadkami. Miał 13 lat, gdy został przyjęty do sfinansowanego przez fundację centrum dla dzieci ulicy. Od tej chwili zaczęła się jego trudna walka o odzyskanie godności i spokoju. Alphonse wybrał naukę garncarstwa. Podopieczni centrum mogą wybrać naukę rolnictwa dzięki farmie w Mahitsy. Poza żywnością ferma daje bowiem młodzieży szansę na naukę uprawy i hodowli zwierząt na dwóch profilach: hodowlanym i rolniczym. Na Madagaskarze fundacja wspiera też inne farmy edukacyjne – jak tą w Anivorano. Od kilku lat służy ona lokalnej młodzieży w nauce rolnictwa, sadownictwa i ręcznego kopania studni oraz jest źródłem finansowania edukacji. Farma w Mampikony powstała przy domu dziecka.

Fatima (Burkina Faso) samotnie wychowuje pięcioro dzieci. Mąż wyjechał na zarobek do innego kraju 10 lat temu. Mężczyźni wyjeżdżają do pracy do Kamerunu, Gabonu czy Ghany, a kobiety zostają, by samotnie walczyć o byt nawet przez 15 lat. Kobieta pracuje w polu na dwie zmiany. Do południa – na rzecz wspólnoty rolnej we wsi, a po godzinie 15 użytkuje pole na użytek swojej rodziny. W regionie panuje skrajna bieda. To rejon Sahary, pora sucha trwa tu 8 miesięcy. Nie spada kropla deszczu. Jest tu tylko pył. Wobec braku wody ustaje rolnictwo. Najbiedniejsi są pozbawieni świeżych warzyw przez długie miesiące. Pomidor kosztuje wtedy dwa dolary, podczas gdy rzadko kto w tym kraju zarabia więcej niż 100 dolarów. Najnowszy projekt rolniczy dla kobiet w Lergho obejmuje wykopanie studni, stworzenie kasy mikropożyczkowej, małej farmy i sklepu z produktami rolnymi.

W Chamuka (Zambia) powstaje szkoła średnia dla 500 uczennic. Najbiedniejsze będą uczyć się za darmo. Gdy tylko wieść o powstaniu szkoły się rozniosła, od razu zgłosiło się 120 dziewcząt. Edukacja daje im szacunek. Dyplomy dziewczyny zawożą do swoich domów na wsi, wieszają na ścianie i wszyscy je widzą. Wtedy ludzie zaczynają te dziewczyny szanować. Bo ona ukończyła szkołę! – mówią z estymą. Bez tego – na prowincji Zambii dziewczyny bywają traktowane jak towar. Szkoła jest jeszcze w budowie, a farma szkoleniowa już funkcjonuje: studnie, uprawy, hodowle, stawy rybne.

Hodowla w Kiabakari (Tanzania)

Deborah (Zambia) uczy się mechaniki samochodowej. Jest jedyną dziewczyną w klasie. Ma męża i dwójkę dzieci. Wie, że jej edukacja jest szansą także dla jej dzieci. Chce być niezależna finansowo i nie musieć prosić męża o pieniądze na wszystko. Dziś radzi dziewczynom w Zambii, żeby szły do szkoły: „Realizujcie swoje marzenia! Nawet jeśli macie małe dzieci, to nie znaczy, że nic nie możecie zrobić”. Dla technicznej szkoły w Chingoli, w której uczy się ponad pół tysiąca młodych ludzi, fundacja sfinansowała farmę. Uczniowie będą mogli uczyć się rolnictwa i hodowli, obsługi maszyn, uprawy różnorodnych warzyw. Na farmie będzie hodowla kurczaków, świń oraz uprawy ekologicznych warzyw. Żywność będzie służyła samowystarczalności finansowej szkoły. Będzie też używana w stołówce dla uczniów i dożywianych przy szkole 100 sierot.