Publicystyka - ngo.pl

Dialog społeczny najczęściej rozumiany jest jako wszelkie relacje między związkami zawodowymi i organizacjami pracodawców, a także ich stosunki (dwustronne lub trójstronne) z administracją rządową i samorządową.

W dokumencie przyjętym przez Radę Ministrów 22 października 2002 mówi się o dialogu społecznym w znacznie szerszym ujęciu. W zależności od tego, kto jest partnerem rozmów dialog jest nazywany społecznym - tradycyjny dialog społeczny z udziałem związków zawodowych, organizacji pracodawców oraz władz publicznych lub obywatelskim - dotyczącym głównie organizacji obywatelskich; stowarzyszeń i fundacji działających na rzecz interesów społecznych oraz interesu publicznego. Obejmuje także dialog z udziałem przedstawicielstw samorządów i dotyczy reprezentacji wspólnot terytorialnych, zawodowych i gospodarczych i ich kompetencji w zakresie wykonywania zadań publicznych.

Rola organizacji pozarządowych w polityce prowadzonej przez rząd została opisana jako współuczestniczenie w wypracowywaniu i realizacji programów inicjowanych przez władze publiczne oraz uzupełnianie działania administracji publicznej tam, gdzie nie jest ona w stanie samodzielnie wypełnić ważnych społecznie zadań. Stwierdzo także “że w interesie rządu jest, aby partnerzy społeczni aktywnie działali na rzecz artykułowania swych interesów wobec władz publicznych w sposób zorganizowany oraz zgodny z porządkiem prawnym. Dotyczy to w szczególności organizacji pozarządowych działających na rzecz interesu publicznego i dobra wspólnego.”

Jako jeden z istotnych warunków, który pozwoli na zrealizowanie społecznych podstaw dialogu (obok prawnych i politycznych) wymieniono organizowanie się partnerów społecznych w wiarygodne, spójne i reprezentatywne dla określonych kategorii interesów społecznych podmioty: “Takie organizowanie się partnerów społecznych ułatwia prowadzenie dialogu społecznego w sposób niezakłócający sprawnego funkcjonowania administracji publicznej i czyni go społecznie akceptowanym. Słabe organizacje partnerów społecznych to istotny problem braku społecznych podstaw dialogu. Dlatego też wspólnym interesem rządu i organizacji partnerów społecznych jest rozwój szeroko rozumianego społeczeństwa obywatelskiego”.

Zasadniczą przeszkodą we właściwej współpracy między administracją publiczną a sektorem pozarządowym jest brak ustawy systemowej regulującej działalność organizacji pozarządowych. Rozwiązanie tej sytuacji może przynieść ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, nad którą obecnie pracuje parlament. Przewidywana w ustawie Rada Działalności Pożytku Publicznego może stanowić istotny czynnik rozwoju dialogu obywatelskiego w naszym kraju. Taką ocenę zawarto w załączniku pt. “ Podstawy prawne dialogu społecznego w Polsce i jego ocena”, który wydany został wraz z “Zasadami dialogu społecznego”. Dokument zasadniczy uzupełnia jeszcze jeden załącznik pt.” Dialog społeczny – istota, pojęcia, metody”.

Więcej informacji na temat dialogu społecznego oraz teksty wydanych dokumentów dostępne są na stronie Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej http://www.mpips.gov.pl/_dialog.php.