Publicystyka - ngo.pl

W w czasie krótkiej przemowy przed projekcją filmu zebrana publiczność mogła usłyszeć następujące słowa: "Każdego roku lista ofiar przemysłu hodowlanego (mięsnego, mleczarskiego, jajczarskiego) zwiększa się o miliardy, dziesiątki miliardów zwierząt pozaludzkich – krów, świń, kur, kaczek, owiec, kóz i innych gatunków. Dziesiątki miliardów istot, które powołano na świat tylko po to, by po krótszym bądź dłuższym życiu w większym lub mniejszym ZŁOSTANIE, zostały zabite. Dziesiątki miliardów istnień, które współczesny model polityczny i gospodarczy zamienia w surowce, produkty, przedmioty obrotu gospodarczego.

Lista ofiar sektora hodowlanego to nie tylko zwierzęta inne niż człowiek, to także właśnie ludzie. Ludzie mieszkający w sąsiedztwie obozów dla zwierząt, zwanych fermami. Ludzie skazani na niezdrową i nieetyczną żywność. Ludzie pracujący na fermach oraz w rzeźniach, których zdrowie psychiczne i fizyczne jest każdego dnia narażane jest na traumę, na smród
i zanieczyszczenia.

Sektor hodowlany ma także ogromny wpływ na środowisko naturalne. Negatywny wpływ, rzecz jasna. Na klimat, powietrze, wody i glebę, lasy, na bioróżnorodność. Pogłębia i przyspiesza stan, który bez cienia wątpliwości można nazwać katastrofą.

Skoro jesteście tutaj to najprawdopodobniej macie świadomość tego wszystkiego. Uświadomienie sobie problemu nie jest jednak łatwe, wszak zewsząd zalewani jesteśmy informacjami o dobrostanie zwierząt, o potrzebie jedzenia przez ludzi produktów odzwierzęcych, o minimalnym oddziaływaniu sektora hodowlanego na klimat i środowisko. Sektor hodowlany nie szczędzi na to środków.

Dlatego tak ważne jest działanie we wszystkich obszarach życia – na wyższych uczelniach, w szkołach i przedszkolach, w mediach, w samorządach, w Sejmie i Senacie, na ulicach i w internecie. Publikacje naukowe, działania polityczne na wszystkich szczeblach, dyskusje, dokumentowanie systemowego znęcania się nad zwierzętami pozaludzkimi, aktywizm w swoich różnych odsłonach (dla część osób będą to rozmowy z ludźmi na ulicach, dla innych prowadzenie lub wspieranie sanktuariów dla zwierząt czy demonstracje i protesty). Także codzienne wybory konsumenckie. W opinii wielu – jedna osoba nic nie zmieni, co jest oczywistą bzdurą. Jedna osoba może zmienić przede wszystkim swoje życie i pokazywać społeczności, w której żyje, że weganizm – czyli jedyny, w pełni etyczny, wybór szanujący status moralny, życie i cierpienie zwierząt – to nie fanaberia czy moda. To forma buntu przeciwko okrucieństwu i katastrofie. Katastrofie, którą powodować mogą nasze talerze i to co, a właściwie KTO na nich ląduje.

Nie bądźmy biernymi osobami, stawajmy w obronie pokrzywdzonych, wychodźmy ze swojej strefy komfortu, stawajmy w obronie środowiska, rozliczajmy polityków i polityczki z ich obietnic. Działajmy. Przyspieszmy zmianę, która już następuje.

Jak powiedziała Carol J. Adams, autorka "Polityki seksualnej mięsa": "Sprawiedliwość nie powinna być tak kruchym towarem, by nie można jej było rozszerzyć poza barierę gatunkową Homo Sapiens". Między innymi o rozszerzaniu sprawiedliwości opowiada trzeci reportaż fundacji Green REV Institutetrzeci zatytułowany "Katastrofa na talerzu".

Dotyczy on potrzeby radykalnej zmiany w podejściu do produkcji żywności, konieczności przejścia na dietę roślinną i zaprzestania, a przynajmniej radykalnego ograniczenia, przemysłowej hodowli zwierząt. W reportażu występuje dziewięć osób, które prezentują szeroką paletę zagadnień. Wśród nich są zarówno osoby ze świata nauki (prof. dr hab. Piotr Skubała) i polityki (posłanka do Parlamentu Europejskiego dr. Sylwia Spurek, posłanka na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Dorota Łoboda, radny Dzielnicy Białołęka Filip Pelc), jak i osoby aktywistyczne (Roman Głodowski ze Stowarzyszenia Nasz Bóbr, Anna Żuchniewicz z onkologicznej Fundacji Rakiety, Marzena Wichniarz reprezentująca Rodziców dla Klimatu oraz Morgan Janowicz i Szymon Żugaj z Green REV Institute).

Po krakowskiej premierze reportażu odbył się panel dyskusyjny, w którym wzięły następujące osoby:

• Ewa Wantuch – weganka, biolożka, dietetyczka kliniczna specjalizująca się w dietach roślinnych. Odbyła liczne szkolenia krajowe i zagraniczne głównie w zakresie diet roślinnych, diet w chorobach hormonozależnych, neurologicznych i dietetyki pediatrycznej. Na co dzień pomaga głównie pacjentom z chorobami tarczycy, zespołem metabolicznym oraz z niedoborami pokarmowymi. W kręgu jej zainteresowań leży głównie weganizm i zaburzenia hormonalne.
• Monika Konieczna – weganka, aktywistka Akcji Ratunkowej dla Krakowa. Siostra Rzeka Wilga. Współtworzy Koalicję Ruchów Krakowskich "Wspólnie dla Miasta". Od kilku lat wspiera i jest zaangażowana w działalność różnych inicjatyw na rzecz poprawy losu zwierząt. Od 2019 r. udziela się też w inicjatywach skupiających się na ochronie przyrody, klimatu oraz na działaniach miastotwórczych.
• Monika Kohut – weganka, abolicjonistka zwierzęca, aktywistka, feministka. Działa aktywnie na rzecz równości wszystkich istot żyjących. Organizatorka licznych wydarzeń prozwierzęcych walcząca z szeroko pojętymi wykluczeniami. Mottem jej aktywizmu jest "Współczucie bez działania jest tylko obserwacją. Nie bądź obserwatorem".
• Jakub Spryszyński – od 4 lat szczęśliwy ojciec, od około 10 lat weganin. Aktywista prozwierzęcy, behawiorysta psów. W wolnym czasie pasjonat sportu i wszelkiej aktywności fizycznej.
• Joanna Hańderek – ekofeministka, weganka, filozofka specjalizująca się w filozofii kultury, doktor habilitowana nauk humanistycznych, profesora nadzwyczajna Uniwersytetu Jagiellońskiego, publicystka, działaczka społeczna i polityczna.

Panel dyskusyjny poprowadziła Justyna Nowicka, filolożka klasyczna z wykształcenia, radiowczyni z wyboru. Redaktorka programowa Radia Kraków Kultura. Autorka wywiadów i audycji publicystycznych, krytyczka, producentka radiowych słuchowisk, prowadząca w Radiu Kraków autorskie audycje poświęcone kulturze. Ponadto współautorka dokumentalnych książek o dziejach Opery Krakowskiej i Polskiego Radia w Krakowie.

W czasie dyskusji poruszono m.in. następujące kwestie: różne formy aktywizmu na rzecz zwierząt, weganizm w kontekście filozoficznym, problemy wegańskiego rodzica i jego dziecka w niewegańskim przedszkolu oraz szkole, dieta roślinna z perspektywy dietetyczki klinicznej (w tym obalanie najczęściej powtarzanych mitów związanych z weganizmem), wyobrażenie nt. weganizmu w ruchach klimatycznych oraz miejskich, praktyczne konsekwencje weganizmu w środowisku szkoły, sportu (kontekst piętna, wstydu, etykietowania), czy weganizm to postawa heroizmu i nieludzkich wyrzeczeń. Panel zakończono próbą odpowiedzi na pytanie: "wybór weganizmu wobec katastrofy klimatycznej, czyli czy mamy jeszcze czas i gdzie szukać źródeł nadziei". Nie obyło się także od pytań publiczności, która dopisała i to bardzo (wszystkie miejsca, wraz z dostawkami, były zajęte). Po panelu dyskusyjnym rozmowy dyskusje przeniosły się do kuluarów, gdzie każda osoba miała okazję spróbować poczęstunku przygotowanego przez Vegan Sun Zone.

To był zdecydowanie dobry dzień.