Publicystyka - ngo.pl

Włączamy telewizor, radio, idziemy na debatę, a tam sami panowie. Nie mamy nic przeciwko mężczyznom, ale wydaje nam się, że dobrze by było, gdyby w debacie publicznej uczestniczyły także kobiety. W końcu stanowią połowę społeczeństwa. Z doświadczenia wiemy, jak często argumentem tłumaczącym nieobecność kobiet w debacie jest mówienie, że po prostu „nie ma ekspertek”, które mogą zabrać głos na dany temat. Nie podobają się nam #MediaBezKobiet i chcemy je zmienić. Budujemy ogólnopolską bazę ekspertek, rozpoczynamy kampanię społeczną, zapraszamy na międzynarodową konferencję, która będzie okazją do dyskusji o potrzebie obecności kobiet w debacie publicznej.

Podjęliśmy się stworzenia bazy ekspertek chcąc wyjść naprzeciw potrzebie przełamania męskiego monopolu i wzmocnienia obecności kobiet w debacie publicznej. Od lat obserwujemy zjawisko, które Feminoteka i „Gazeta Wyborcza” opisały jako „Media bez kobiet”, śledzimy dyskusje o zbyt często organizowanych „panelach bez kobiet”, a także angażujemy się – jako działacze i działaczki, dziennikarze i dziennikarki Krytyki Politycznej – w podejmowanie działań zmierzających do wzmocnienia głosu kobiet w debacie społecznej. Z doświadczenia wiemy, jak często argumentem tłumaczącym nieobecność kobiet w debacie jest mówienie, że po prostu „nie ma ekspertek”, które mogą zabrać głos na dany temat. A nawet jeśli są, to trudno do nich dotrzeć. Baza jest narzędziem, które pomaga rozwiązać ten problem. Jest narzędziem ułatwiającym dotarcie do ekspertek z różnych dziedzin oraz regionów Polski.

Baza przygotowana została przez Stowarzyszenie im. Stanisława Brzozowskiego we współpracy z Fundacją Kobiet Nauki, która jako pierwsza w Polsce rozpoczęła budowę bazy ekspertek.

Wzmocnienie obecności kobiet w debacie publicznej zagwarantuje zróżnicowany punkt widzenia na ważne społecznie problemy i na sposoby ich rozwiązania, oraz uwzględnienie potrzeb innych niż te tradycyjnie męskie przy tworzeniu strategii centralnych i samorządowych. Brak głosu kobiet w debacie powoduje m.in. pomijanie potrzeb tych osób, które np. najczęściej opiekują się osobami zależnymi, niebranie pod uwagę potrzeb opiekunek w planowaniu polityki transportowej, funkcjonalności przestrzeni publicznej. Brak albo niewystarczająca reprezentacja kobiet w mediach (programach publicystycznych), na konferencjach specjalistycznych, panelach, debatach i spotkaniach otwartych sprawia, że szereg ważnych dla całego społeczeństwa problemów, argumentów nie ma szans przebicia się do opinii publicznej.