Publicystyka - ngo.pl

Uczestniczą w nim specjaliści pracujący w Centrum Obsługi Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych w Bodzewie, w Domu Dziecka w Gostyniu, w Domu Dziecka w Bodzewie, w organizacjach pozarządowych, wspierających powiatowy system wspierania rodziny i w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Gostyniu. Są to wychowawcy, pedagodzy, psycholodzy, koordynatorzy rodzinnej pieczy zastępczej, pracownicy socjalni i terapeuci.

Celem kursu jest przyswojenie i pogłębienie umiejętności posługiwania się w praktyce narzędziami oraz metodami charakterystycznymi dla TSR (terapia skoncentrowana na rozwiązaniach). W TSR chodzi o pomoc terapeutyczną, której cel polega na budowaniu przez klienta, przy pomocy terapeuty, takiego fragmentu rzeczywistości, w którym będzie miał on możliwość zaspokojenia swoich potrzeb w sposób przydatny, pomocny i do zaakceptowania. Zakłada się, że głównie w procesie poszukiwania i aktywizowania dotychczas sprawdzonych rozwiązań można osiągnąć cel terapii. Wymaga to dokładnego przeanalizowania: – potrzeb klienta, a nie jego problemów, – jego zasobów i mocnych stron, a nie deficytów i zaburzeń, – jego dotychczasowych osiągnięć, a nie porażek i potknięć, – wyjątków od sytuacji problemowej, a nie częstości występowania i rozmiarów problemu, – wyraźnego nakreślenia i budowania pożądanej przyszłości, zamiast zajmowania się mroczną, trudną i odbierającej siły przeszłością. W rezultacie treścią pracy terapeutycznej w ramach TSR są mocne strony jednostki, jej potencjalne możliwości, nadzieja, wiara, sukces i doświadczone zadowolenie. Podstawą skuteczności TSR jest aktywność jednostki, która, zyskując poczucie podmiotowości i kompetencji jest zazwyczaj gotowa do podjęcia próby zmian w swoim życiu.

Są różne strategie pomagania. W podejściu tradycyjnym terapeuta, który jest ekspertem, zbiera od klienta informacje o problemie, aby go ocenić, ustalić jego wagę i zaplanować interwencję mającą za zadanie jego rozwiązanie lub chociażby złagodzenie.

W podejściu TSR zasadniczym obszarem pracy z klientem, który jest postrzegany jako ekspert od swego życia, jest poszukiwanie rozwiązań, a rozwiązania wcale nie muszą być związane z problemem. Wg koncepcji TSR osoby potrzebujące pomocy terapeutycznej znają rozwiązania swoich problemów. One tylko nie wiedzą, że je znają. Zadaniem terapeuty jest im tylko tę prawdę uświadomić. W procesie TSR terapeuta wraz z klientem podejmuje się dokładnego zbadania: – formułowanych przez klienta potrzeb, a nie jego problemów – zasobów i mocnych stron klienta, a nie jego deficytów i zaburzeń, – dotychczasowych osiągnięć i sukcesów klienta, a nie jego porażek i potknięć, – wyjątków z życia klienta od sytuacji problemowej, a nie częstotliwości występowania i rozmiarów problemu. W wyniku tej współpracy klient ma szansę wyraźnej wizualizacji budowania pożądanej przyszłości, zamiast analizowania mrocznej i odbierającej siły przeszłości. Dyskusja terapeutyczna z klientem o tym, co robi dobrze, co może robić lepiej lub jakie jeszcze inne rozwiązania są w jego zasięgu, dostarcza nadziei i siły niezbędnej do przezwyciężenia trudnej sytuacji.

Trzeba też mieć na uwadze, że nie ma prostych rozwiązań i sprawdzonych schematów, które pasowałyby do każdego klienta; że istnieje wiele sposobów spojrzenia na daną sytuację i wiele różnych rozwiązań; że współpraca w trakcie terapii i zmiana są nieuchronne; że istotne znaczenie dla zainicjowania procesu zmiany w życiu klienta ma nastawienie terapeuty; że wystarczy mała zmiana, aby zainicjować rozwiązywanie; że zasadą jest wprowadzanie zmian za pomocą „małych kroków”; że klienci dysponują zasobami i siłami niezbędnymi do zmiany; że znajomość szczegółów problemu nie jest konieczna, aby go rozwiązać i że bardziej pomocne jest patrzenie do przodu niż oglądanie się wstecz.