Publicystyka - ngo.pl

Głównym celem ECAS jest zapewnienie, że obywatele nowych Krajów
Członkowskich będą traktowani jako mieszkańcy pierwszej, a nie drugiej kategorii. Oznacza to
dążenie do zakończenia procesu rozszerzenia oraz wyeliminowanie barier, które zostały pospiesznie
wprowadzone jako rezultat ksenofobicznego strachu związanego z potencjalnym napływem osób
szukających pracy pochodzących z nowych Krajów Członkowskich. Zjawisko takiego napływu jednak nie
wystąpiło.

Jak mówi Dyrektor ECAS, Tony Venables: "Nie powinniśmy się
zachowywać jakbyśmy zrobili już swoją część i mogli zamknąć temat rozszerzenia ponieważ zakończyło
się ono już trzy miesiące temu. Ten proces w dalszym ciągu pozostaje niedokończony i
kłopotliwy".

Przez cały sierpień będzie funkcjonowała infolinia ECAS, która będzie
koncentrowała się na trzech zagadnieniach:

• obrona fundamentalnych praw obywateli do równego traktowania, zwłaszcza w odniesieniu do mieszkańców nowych Krajów Członkowskich,
• stworzenie nowej wersji raportu "Niedokończone rozszerzenie" zawierającego relacje osób, pochodzących z nowych krajów członkowskich, z okresu przed i po przystąpieniu do Unii,
• przekonanie Instytucji Europejskich do działania. Jest to możliwe tylko w połączeniu z ofensywą osób i organizacji, które troszczą się o mieszkańców Unii Europejskiej i zależy im na naturalnym i sprawiedliwym prawie mieszkańców do wolnego poruszania się wewnątrz Unii..

Rzecznik Europejski - Pan Diamandouros napisał w liście do ECAS:
"Chciałbym podkreślić, że prawa do przemieszczania się i zamieszkiwania w dowolnym miejscu na
obszarze Unii należą do fundamentalnych praw obywateli Unii Europejskiej. W związku z tym zachęcam
ECAS do przedstawienia raportu na forum Parlamentu Europejskiego."

14 września 2004 w Strasburgu ECAS zaprezentuje Członkom Parlamentu
Europejskiego raport z działalności infolinii. Wszelkie informacje zebrane za pośrednictwem
infolinii zostaną przekazane bezpośrednio do wybranych przedstawicieli ECAS zajmujących się
stworzeniem końcowego raportu.

Infolinia ECAS będzie działać od 3 sierpnia do 10 września. Głównym
celem jej działalności jest zbieranie dowodów na istnienie barier dla wolnego przemieszczania się
osób w rozszerzonej Unii Europejskiej.

Claire Damilano i jej współpracownicy udzielą pomcy oraz wesprą w
kontakcie z instytucjami Komisji Europejskiej takimi jak Signpost Service lub Solvit. (Więcej
szczegółów na temat stron internetowych oraz instytucji informacyjnych można znaleźć w raporcie
ECAS "Niedokończone rozszerzenia" oraz w broszurze "50 pytań i odpowiedzi
związanych z Twoimi prawami w Unii Europejskiej")

Infolinia jest czymś więcej niż tylko linią pomocową. Jej zadaniem
jest zbieranie dowodów oraz ewidencjonowanie przypadków istnienia barier i utrudnień w dalszym
ciągu istniejących po 1 maja. Działalność infolinii zostanie zakończone opublikowaniem raportu dla
Członków Parlamentu Europejskiego 14 września 2004.

Potrzebne są dowody oparte na doświadczeniach poszczególnych
osób, które mają na celu pomóc wyjaśnić kilka zagadnień, m.in.

• Czy strefa EU25 rzeczywiście wygląda na strefę bez granic?
•  Sytuacja na granicach: Czy po 1 maja zredukowano kontrole graniczne pomiędzy starymi i nowymi Krajami Członkowskimi? Czy dowody tożsamości nowych obywateli Unii są honorowane? Jaka jest sytuacja na granicy zewnętrznej Unii?
• Jakie są efekty "działań przejściowych"? Czy można łatwo zdobyć informacje na temat tych działań? Czego doświadczają ubiegający się o pozwolenia na pracę? Jakie możliwości wolnego poruszania się mają ci, którzy nie potrzebują pozwoleń na pracę np. prywatni przedsiębiorcy i studenci?
• Czy obywatele nowych Krajów Członkowskich są postrzegani jako równi dotychczasowym mieszkańcom Unii? W tym przypadku działalność infolinii będzie skupiać się na sprawdzeniu jak dobrze obywatele są poinformowani o przysługujących im prawach. Jak obywatele nowych Krajów Członkowskich zostali powitani w innych krajach Unii? Co się w rzeczywistości dzieje na terenie Unii i czego doświadczyli ludzie podróżujący w ramach UE po 1 maja.

Nowy raport wyjaśni rzeczywisty efekt poszerzenia Unii. Bariery dla
wolnego przemieszczania się powstały przede wszystkim z powodu ksenofobii ponieważ strach związany
z potencjalnym napływem osób szukających pracy pochodzących z nowych Krajów Członkowskich nigdy nie
nabrał prawdziwego wymiaru.